zaman tüneli

lan zaten 10 kişiyiz şurada şükredileceğine küskü yiyoruz bir de.

habire yellenip yellenip ipe diziyor. sol taraf çürüdü qumqi.

geçse de maalesef küçük de olsa bir izi kalıyor :(

izmir'de 1 saatte şehir değiştirebilirken istanbul'dan istanbul'a 1 saatte gidemiyoruz :(

şurada yazan 20 kişi var. neyin şovuysa, bir takip merakıdır gidiyor.
biri beni takip ederse, vay ruh hastası deyip geçiyorum.

ben de geldim geç düştüm aslında yayını da açtım anca yazabildim.

herkese selaaaaaammmm,

iyi yayınlar,

papatya dinlemede*

yivli minare, anadolu selçuklu devleti zamanında 1. alaaddin keykubat tarafından antalya'da yaptırılan camidir. yivli minare yaptırılırken kesme taş ve turkuaz çini kullanılmıştır.

kendimi bildim bileli otobüsle kadıköy göztepe arası gidip gelirim, kısacık bir mesafe olmasına rağmen trafik olduğu zaman çok uzun sürebiliyor. 1 saatte gidemediğimi bile hatırlıyorum

benim hakkımda ne düşünüyorsa iki katını.
minibüsçü modumuzu açtık.

...
noktayı koyayım, sırası geçmesin öyle yazayım devamını. (artık her üstteki tanıma böyle yapıyorum)

evetttt sevgili yazarımız "paranoyak deli"

yazarımız kadın. cinsiyet bilgisi açık kaynaklı bir bilgi olmasaydı burada yazmazdım ama zaten hepiniz kendisini sözlük radyodan tanıyorsunuz. 142 takipçisi var. profilinde 1998 yılı yapımı her şey çok güzel olacak filminin rozeti var. bir diğer rozet de the doors grubuna ait, 1965 yılı amerikan rock grubu. isterse benim profilimde olduğu gibi, dünya kadar rozet alabilir ama gerek görmüyor o böyle şeyleri. her ne kadar kendisini popüler olarak tanımlamasa da “1” adet apoleti var ve o apolet bilin nedir? evet tabii ki “popüler” apoleti. profil giriş ya da tanım yazısı olarak, serkan özkaya isimli edebiyat yazarımızın 2004 yılında bağlam yayıncılıktan tarafından yayınlanan, 165 sayfa, karton kapaklı kitabı “ göründüğü gibi değil açıklayabilirim” eserinin başına “hiçbir şey” kelimesini ekleyerek özgün bir ifade yazdığını düşünmüş, intihalci, araklayıcı paranoyak deli (intihal=aşırma), seni gidi seni. 4 bin yüz küsür tanımı var ve 2021 sözlük doğumlu. 1. nesil yazar. zamanında saçlarını kıvırcıklığın zirvesinde gezdirip, şimdi saçının dalga boyunu kısaltmıştır, gözlükleriyle entelektüel tehdit unsurudur, ve yine gözlükleriyle lazer tutar gibi bakar, kaşlarıyla frida'ya göz kırpan, bir sokak filozofudur. gözlüklerini çıkarsa tanıyamazsın, saçlarını uzatsa tanıdığını inkâr edersin. hem sanata hem kahveye aynı ciddiyetle yaklaşır. muhtemelen bir gün elinde kitapla sana bakıp "sen bunu anlamazsın" diyecektir, haklı da olabilir.
çekirdek ankara ailesinin iki çocuğundan ilki. yazılarından anladığımız kadarıyla kendisi de 1. sınıf yazar. yüzlerce başlık açmış ve haliyle yazıları 12 bin küsür beğeni almış. ya da elit sözlük yazarlarımız kadın diye o kadar beğenmişler. şahsen iyi yazar olduğu yönünde tercih bildirerek tebrik ediyorum kendisini. 2 bin 400 küsür kişi kendisinin yazılarını fav lamış. nick altına 100 e yakın tanım girilmiş. 4 senede toplam 4 ukde bırakmış, bu da sene başına bir ukde eder ki gayet tevazu sahibi olduğunu buradan anlıyoruz. ne güzel gönlünde ukde kalmamış hanım efendi yazarın. tanımlarına geçiyorum kemerleriniz bağlayın. herkese abi diyen bir kişiliği var, babasına bile abi demekten korkuyor bazen. uyumakta zorlanıyormuş, 4 sene evvel kendisine lavanta yağı tavsiye etmişler ama o soft müziklerle uyumayı tercih ediyormuş. ben ise yastıkla kafam arasında 2 santim kalınca 3. rüyamı görüyorum. ana-baba çalışan ailenin çocuğu.
en-el hak diyen hallac-ı mansur’u sinan yağmur’dan okuyandır. ehliyet alamamıştır 2021 de, şimdi aldı mı ki acaba ? zannetmem zora gelmeyecek kadar yay’dır kendisi. kazım koyuncu konserine gidemediği için keşke demişti, kuzeyin oğlunun konserine de gidememişti onun da keşkesi var mıdır acaba ? erkekten hesap ödemesini değil nezaket bekleyen kadındır. balıkseverdir yazarımız, favorisi ise sardalya, mezgit o da olmazsa hamsidir. yeni türküyü sever. yaşı 35+ dır. kan grubunun ne olduğunu söylemeyim, şimdi herkes kan ister kendisinden, zaten kendisi bu konuda çok bonkörmüş, sürekli kan vermeye gidiyor, bazılarında veremiyor eleniyor ama kan grubunu söyle tanımlayım siz araştırın kendiniz bulun: düzenli kan nakline ihtiyaç duyan, orak hücre bozukluğu ve talasemi hastalarının tedavisinde önemli olan kan grubudur. ülkemizde her 100 kişiden 8 i bu kan grubuna sahiptir. konfor düşünü değillerdir bu kan grubu bireyler. bu kan grubuna sahip olanlar başkalarının fikirlerinden etkilenmezler.
kansızların ilgi odağı olmasın, sırnaşık adamdan kanını şırıngayla alır.
her ne kadar naif gibi görünseler de egemen ve dominant güç olmaktan çok hoşlanırlar. yay burcu ve yay burcunu başlatan insandır doğum tarihiyle. 3 gezegeni akrep, birisi yaydır. biraz talihsizdir maalesef, 2 defa soba zehirlenmesi tehlikesi atlatmıştır. doğalgazı bulan edison’dan allah razı olsun ki o riski onun sayesinde atlatmıştır. tersi pis. eski erkek arkadaşı ile zamanında kavga ederken bile gerizekalı demişliği var. o kelimeyi de çok sever, sevdiğine de söyler sevmediğine de, zira kimi sevip sevmediğini jest ve mimiklerinden anlarsınız. köpeklerden hayli korkan bir birey olarak ailesi en fazla sokak köpeği olan ilçede oturuyor. 13 senedir kendi nevresimini kendi değiştirdiğine göre 35 yaş üstü olduğuna eminiz artık. en popüler yazarlığı 2024 yılına denk geliyor. mottoları, ilkerleri olan bir yazar. arada yazarımızı motive edelim yoksa “birlikte başaracağız” mottosuyla o bizi motive edecek. rengi kırmızıdır kendisinin. düz foto atmayı öğrendiğini zannettikten sonraki fotoğrafı da yan atmıştır. görebilmek için ya kafanızı ya da telefonu yan çevirmeniz gerekir. overthinking in dibine vurmuştur, hiç gerek var mı bu kadar düşünmeye be sözlük ablası. aynaya bakınca kendisiyle sanatsal bir münazaraya tutuşur, bazen kazanır, bazen “bu kim ya?” diye evi terk eder.
cahit sıtkının yolun yarısından büyük yaşta ama ruh yaşı hâlâ "abla beni salıncaktan indirir misin?" seviyelerinde; doyduğu yer izmirde, kısa boylu ama enerjisiyle gökdelen devirecek kapasitede. radyodaki yayınında gülüşüyle karbondioksiti oksijene çevirir, öyle bir kahkaha atar ki martılar yönünü şaşırır. kozmetik sektöründe çalışıyor ama allıkla ruj arasında varoluşsal kriz yaşayabilecek kadar derin; far paletiyle van gogh tablosu yapmaya kalkışabilir, “gölge geçişi” onun için sanattır. paronayak ama deli gibi değil, daha çok “biri beni izliyor ama önce kaşlarımı doldurayım” türünden bir delilik bu. minion kişi, büyük kahkaha, makyaj çantasında evreni taşıyan bir deli.
kendini bir gün rüyasında tolstoy’la münazara ederken görmüş, uyandığında çorap giymeyi bırakmaya karar vermiştir. neden mi? çünkü ruhu çıplakken ayağı neden örtülü olsun?
diyerek felsefe yapabilecek bir çılgınlığa da sahip. küfür etmeden bir yanım eksik demesine rağmen küfür edemeyen kişidir. boka bok demez b.k der. kimyacı değil kimyagerdir, simyacı da değildir ama paulo coelho’yu sever haliyle.
yapmadıklarından gibi görünen, aslındaların insanıdır.
sözlüğü günlük gibi kullanan, siyaset konuşma yerinin sözlük olmadığını düşünen, tanımlarında siyasete zerre girmeyen, apolitik olmayan ama, zamanında “aman gızım karışma sen bırak kim ne ederse etsin”in etkisidir bilinçaltında.
ankaralılar her ne kadar ayazınla beni korkutma angara hayallerimi yaksan ağustosu yaşarsın dese de 2024 ağustosunun sıcağı kendisinin hüzün ayıdır. kimse yürümeye kalkmasın, karşı cinse aşırı hassasiyetlidir, yürütmez, güvenmez, inanmıyordur çünkü. sabırlı olacak, samimiyetinizi göstereceksiniz ki size güvensin.
yeter bence, yetersizce memnun, yeterince sıktık insanları
ez cümle;
ona sümmani babadan,
“sümmani'yem ya rab gönlüm hoş eyle
ya sabır ver ya da bağrım taş eyle
ya bir çift kanat ver ya bir kuş eyle
tez ulaşam yar bağında talan var”
türküsüyle veda ediyoruz.

o zamanlar yaşım daha 17. bir gün metroda orta yaşlı bir adam omuzuma dokunarak, oğlum kalksan da şu amcaya yer versen, dedi.

şöyle bir ona bir amcaya baktım, hayır yer vermiyorum, şu turşu fıçısına dönmüş vagon da insanların mutsuz suratı ve benim saygısızlığım onun eseridir.
zamanın da mutlak mücadeleye gönül verseydi bugün hepimiz oturarak yolculuk yapardık.
o benim gelmişim ben ise onun geleceği, bana kötü bir miras bıraktı! korku ve susmayı öğretti.
o nedenle ben ona veya bir başkasına yer vermeyeceğim.

gün geldi zaman geçti, değişime olan inanç ve kudretin diline kilit, eline kelepçe, kalbine korku vuruldu.
o gün bugündür hiçbir şeye hiç kimseye karışmam.

normalim neydi onu unutalı bir 10 yıl oluyor.

tek vesait gidilebilecek yol için 3 aktarma yapmak *

(bkz: atlar çok hisli hayvanlardır)

o halde tahminimce 14m ya da 15f otobüsüne binmiş olmalısın :)

"toplu taşıma kullanan bir istanbullu"

işte bizim edinilmiş büyük çaresizliğimiz.

çok acı ama ya. memleketin özeti gibi. müge anlı programındaki olayları saymazsak.

ata araç denmesi onu bir miktar üzmüştür bence.

ders çalışma müziği olarak açmıştım oysa ki :) birden gecenin şarkısı oldu:)

these are the days-van morrison

etinden de sütünden de faydalanırım.