zaman tüneli

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

bu durumu görmezden gelinmek, umursamamak vs olarak algılmıyorum. aksine birileri nickaltı yazınca ifşam internete düştü diye geriliyorum, panikliyorum. o yüzden lütfen yapmayın şöyle şeyler.

merhaba. ben geldim.

valla ne kadar toksik bir ilişki ve ayrılık süreci yaşadığınıza bağlı. iki medeni insan gibi birliktelik yaşayıp, yine insanca ayrıldıysanız mümkündür.
mümkün değil diyen, cinsiyetten bağımsız söylüyorum, köyüne geri dönsün lütfen.

uzatmayalım, hayat çok kısa, seni çok ozledim.

genel olarak yapacağım her teklife evet cevabı duymayı isterim.

-benimle evlenir misin pakize?
+evet.

-çocuk yapalım mı pakize?
+evet.

-boşanalım mı pakize?
+evet.

gibi.

dışarıdan belli olmaz. hatta, o konuda en beklenmeyecek görüntü/davranışı sergileyenlerden çıkması daha olası.

'biz' neredeyse her gün yapıyoruz.. ( yaptığımızla da kalıyor muyuz anlayamadım gitti. dişe değer bir sonuç kaydedemedik gibi.. benimki çok aksi yaa.. :)

jüride kimler var dedirten başlıktır.

benim , evet.

insanı derin sorgulamalara, varoluşsal sancılara sürükleyen gurbetçi vatandaşlardır.

yarışmacı arkadaşlara başarılar, ben belki 2028'de olursa katılırım.

görmezden gelinmek insanın içini acıtır.

fazlasıyla yapmak.

her şeyi fazlasıyla anlamanın hastalık olduğu gibi, her şeyi fazlasıyla yapmak da hatadır, bence.

anne değilsiniz, annelik yapmayın. her sabah kahvaltı yapıp yapmadığını, her akşam yemek yiyip yemediğini sormayın. her gün sıkı giyinip giyinmediğini, uyurken üstünü örtüp örtmediğini sormayın. bu, fazla düşünmektir. çocuk değil, acıktığında yiyecek. çocuk değil, üşüdüğünde kalın giyinecek/üstünü örtecek.
ben bunu çok sık yapardım, artık yapmıyorum. çünkü ilişki yaşamak istiyorum, anne olmak değil.

aslında yazacak çok örnek var ama hepsi aynı yere çıkıyor, fazlalığa. “hiç yapmayın” demiyorum, “fazla yapmayın” diyorum.

fazlasıyla yaptığınızda ne olacak? sizi sevgilisi/eşi olarak görmeyecek, ihtiyaçlarını karşılamak zorunda olduğunuz biri olarak görecek. haklılar da, bu hakkı direkt siz veriyorsunuz. sonrasında daha da çocuklaşacaklar, kendi ihtiyaçlarınızdan önce onun ihtiyaçlarını düşünmeye başlayacaksınız. o hep alıcı, siz hep verici olacaksınız.

dengenin sağlanmadığı ilişkide mutluluk olmaz diye düşünüyorum. elbette bir taraf biraz daha fazla verici olabilir, bunda sorun yok. fazla verici olmada sorun var.

(bu arada, bu durum erkek için de geçerli. ben kendi açımdan yorumladığım için kadın başlığına yazdım.)

(bkz: başkent)
(bkz: atatürk)

arkadaşlar kendi fotoğrafınız ile katılabilirsiniz.
öyle olmaz başka fotoğraflarla.

yirim.

tanı koyacak kadar ciddi değil, görmezden gelinecek kadar da masum değil.

evdeyim , bir şey dinlemiyorum

kendi libido level ımdan bahsetmeyeceğim fakat öyle bir kadın tanıdım ben. baya bildiğin yürüyen libido. ama meğerse banaymış o libidosal faaliyet. allam aşamıyorum. homofobik olmayan, aksine lgbt hakları savunucusu olan ben kendimi tanıyamıyorum.

baya baya psikolojim bozuldu. hemcinsimin tacizine de uğramadım demem. homoseksüel arkadaşlar bakın lütfen, kendinizle aynı yönelime sahip kimselere libido yükseltin ve bu kadar cüretkar olmayın. bu konuyu artık geride bırakmam lazım. şu entry yle sonlandırıyorum.