zaman tüneli

günaydın sözlük. bugün 19 ocak, yani benim doğum günüm. 25 yaşına girdim.
tabii sabah uyanır uyanmaz çalışmaya başladığım için pek doğum günü moduma giremedim, bir de bu yıl pek hevesim yoktu zaten bunun için.
ama yine de, kendimi tutup bir sarılmak istiyorum kocaman. sadece yirmi dört yaşımda yani geçen sene yaşadığım birbirinden zor ve kötü olaydan sonra baya baya ayağa kalkabildiğim için. güçlü olabilmek için düştüğünde de orada biraz durabilmek ve acele etmemek gerekiyormuş. bir de gerçekten her şey bizim elimizde değil bu hayatta, bazen hiç beklenmedik iyi olaylar bazense kötü olaylar üst üste geliyor ama hayat biraz da bu değil mi zaten? yani ne siyah ne beyaz, sadece gri bir renk. bazen koyu gri, bazense açık.
neyse bu yaşımın biraz daha açık bir renk olmasını diliyor ve hoş geldin 25 bebek diyorum.*

yanlışı portmanto’dur.

şu an… annemin bileğindeki kırık için ameliyat mı yoksa alçıyla devam mı edileceğine karar verilmesini bekliyoruz. kararı verecek doktorumuz henüz gelmedi. bize sabah saat sekizde hastanede olmamızı söylemişti; hâlâ kendilerini beklemekteyiz.

nickaltılar özel mesajlar yetmiyo tabii
tamam la en kanka sizsiniz
ay bi de o kadar komikler ki
insanın yiyesi geliyo

insan, kusurlarıyla, güzellikleriyle insandır.

yanlış düşünen kızdır.

verimi düşürür. kısa molalar faydalı.

geçen hafta sıfır kar yağışı ve tatil
bu hafta kar yağışı ve sıfır tatil

hayal kırıklığı.

beklerken.

mutluluktan gözyaşlarımızın sel olduğu bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

delidir doludur severiz,

dombili kedisi ne yapıyor acep.

ilk yaptığım iş, küçük çocuklara oyun ablalığı yapmaktı. yani, oturup birkaç saat çocuklarla oyun oynuyor ya da parka çıkarıyordum. 2021'de saatlik 15 lira alıyordum bunun için. o zamanlar bir saatlik çalışmam starbucks'tan bir ice latte almamı sağlıyordu, böyle hesaplamıştım kafamda. yani ücret olarak azdı, babam demişti ki "dionysos allah aşkına sana 15 lira ben vereyim, hiç uğraşma böyle şeylerle" ama tabii ki ben kafama koydum bir kere, kendim kazanacağım kendi lattemi. birkaç ay öyle çalıştım, sonra da üniversitede zengin çocuklarının doğum günlerinde palyaçoluk yaptığım günler başladı, sonra da avukatlık stajı ve sefalet günleri.
benim kariyer yolculuğum da böyle alakasız işte, ilginç olan şu pek çocuk seven biri de değilim.

ultra mega plus seviyede komik bulduğum kişilik.
espri anlayışını seviyorum, kendisini de seveceğimi düşünüyorum.

orgazm sırasında olandır.

yumurta yenir mi ya, nasıl yiyosunuz onu???

gerdekte tansiyonu düşürüp bayıltandır.

10.000.000 / hafta.
2000 yılı, oto tamirci, çırağın çıraklığı…*

üniversitedeyken kapalıçarşı'da antika satıyordum..

sonra mevcut işime geçtim. aslında maaşım fena bir rakam değil ama elime aldığım para bir ay öncesinde, aşağı yukarı taksi param gibi bir şeydi..

babam da sürekli "artık orada burada sürtme, düzgün bir işin var, onunla ilgilen" falan diyordu.. ben bir 4 ay kıvrandım, ama tabii babamın paralar da suyunu çekmeye başladı.. bir gün telefon geldi, "senin -falanca-dan hiç ses yok mu?" diye.. o hafta sonu istanbul'a gidip 6 maaşım kadar bir para kazandım, paraları resmen bağrıma bastım, babama da 2 maaş kadarını gönderdim. 4 ay beni süründürdüğüne saysın, diye..

makarna, 2010 yılıydı…

#712046