zaman tüneli

beni bu yazar anlar yada bu yazarla konuşmak dertleşmek beni mutlu eder denilen sözlük yazarıdır.

hadi yaa allah bis... *


neyse
(bkz: yoldaş benjamin franklin)

iyi enerji, sözlüğün dayısıymış gibi hissediyorum ciddili*

youtube.com/shorts/k4qG5seJ...

yaptığım büyü tam tutmadı. istediğim bu değildi. neyse, bir süre sonra tekrar deneriz. sağlık olsun.

sadece benim gibi elit premiyum eksklüsif bedenlerde hayat bulan bi istek

saygılar. gılgamış destanı yazmışsın yine fhjffjf

ahmed arif
leylim leylim

ispanyolca "önemli" demekmiş.
sözlüğün önemlilerinden zaar.

açmayın dedeler

the reader filmini izlememiş birinin başlığı.

#3880219 oha reyiz sen seküler mi oldun.
bu yüzden yeni bir mahlas yeni bir kimlik ile geldin yani.

bu yüzden bir süre yoktun...

olur öyle be reyiz.

kabağa şekerli su döküp yemek ilk kimin aklına geldi acaba
allah kimseyi yoklukla sınamasın amin

babam bunu beğendi. *

kendisi en çok bu tatlıyı sever, kabak seçmede ve tatlıyı yapmakta bir numara olduğu için sık sık yapılır bizim evde.

eeyyy gılışdaaroğluuu!

" gülümser ölüler, duvarda,
bir çerçevede... "

yedi meşaleciler akımı üyelerinden olan ve 1910/ 1957 yılları arasında yaşayan türk şair, yazar ziya osman saba imzalı eser; pdf versiyonu yalnızca 42 sayfa olan kitabımızın 1957 yılında yayınlandığı bilinmektedir.

ziya osman saba bütün şiirleri ve geçen zaman kitaplarından sonra kendisinden okuduğum üçüncü kitap bu oldu.

şiirlerde iki farklı ruh haliyle, iki zıt duyguyla karşımıza çıkıyor şair bu kitabında, en azından benim için öyle oldu, başlarda yer alan şiirler daha optimist bir bakış açısının lirik iz düşümü niteliğinde iken ilerleyen sayfalarda ise şair daha hüzünlü bir yerden sesleniyor sanki.

nefes alma eyleminin salt fiziksel bir şey olmadığını, asıl nefes almanın insanın sevdikleriyle bir arada olmasından geçtiğini düşündürüyor, eğer sevdiklerin toprak altında ya da uzaklarda değil ise nefes almak mümkündür hissi veriyor bazı şiirleri.

ilerleyen sayfalarda ise yansıttığı duygular değişiyor, yoksulluk, garibanlık, yaşlanıyor olmanın dehşeti, artık hayatta olmayan insanların ardından duyulan özlem ve acı derinden hissediliyor.

didaktik açıdan 2 farklı öğretisi oldu bana bu kitabın, birincisi; sahip olduklarının kıymetini bil ve ikincisi; bir gün sahip olduğun her şey, buna hayatın da dâhil, yitip gidecektir...

kitabın en can alıcı dizesi bence,
gömmüşüm ana-babayı,
küsmüşüm dağa taşa,
gelmişim bu yaşa dizesiydi.

son zamanlarda okuduğum en keskin ve en etkileyici sözlerdendi.

seçtiğim dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

kendisine gençliğimde bir otel lobisinde rastlamıştım. "mr. loba loba" dedi bana. çok kabaymışsınız hanfendi, bu kadar bombastik olmasaydınız keşke, büyük hayal kırıklığına uğradım, deyip hemen yanındaki zuhal olcay ile birlikte gece kulübüne gitmiştik...

sevimsiz olduğu kadar tatlı da bir insan, severiz efenim.

ilk tanımın alakasızlığı şaka mı
neyse neyse

foto ile yazarlık yapılan yerde pek abes değil ya
ayırsın nolucak

dayısının dayı.
ed: oooo araya kaynadı pata..
zalımsın..

benim zekamı aşan bir başlık.

neyse ben şey izleyeyim
diriliş ....
dur şakayı tamamlarsam hapse atarlar ehehe.