zaman tüneli

ben hiç takip edemiyorum su an. adim geçmiş bi ara ve ben ugramis oldum. noluyo olm

gece 23.00 uyuma, büyüme hormonu 02.00 gıbı salıyor. dinlenmesı şuyu busu derken 8 kalkış ideal de bizdeki çocuklar bile uygulayamıyır. şehir hayatında erken yatmak çok zor. neden zor? kahrolsun kapitalızm ve trafık.

lan bir sey demedim niye kendi kendine tripleniyon manyak misin

dün akşam itibariyle star tv'de yayın hayatına başlayan bir ay yapım dizisi.

kulağımda kulaklık, ruhumda müzik, sırf görüntü olsun diye öylesine açtım tv'yi. bu dizi oynuyordu. halâ daha ilk bölümün tekrarı oynamaya devam ediyor.

göz ucuyla ufaktan bakayım dedim, aşırı iyi oyuncu kadrosuyla karşılaştım. yıllar sonra tekrar ekranlara dönen esra ronabar var bir kere. ya da usta tiyatrocu hüseyin avni danyal. yönetmenini göremedim de, senaryosunu yeşim aslan diye biri yazıyor. müzikler de atakan ılzgazdağ 'a emanet edilmiş.

bir şans vereceğim dizidir. konusu yine sıradan vasıfsız köylü kezbanıyla, yüksek statülü, zengin ve yakışıklı izbandutun arasında gidip gelerek klişelerle yürüyecek gibi duruyor. ama artık alıştık dizilerimizde bu tarz kombinadlsyonlara.

e geldim awq. noluyo hayırdır

öğrensek ne olacak, goygoyunuza bakın gençler.

bin yıl sonra hala orta asya izleri taşıyan fenotipimle selam.

ben de standart yıllardır 06:00 gibi yatıyorum 10:30 - 11:00 arası uyanıyorum.

dünya üzerindeki en komik insanın kendisi olduğunun farkındadır. gülmek yetmez, kendine vurmak suretiyle şakasını pekiştirir.

soyları tükenme tehlikesi altındadır.

olm adım falan geciyo noluyo lan. rituel falan mi dönüyo

2 saat mi? paronayak hepimizden uzun yaşıyormuşsun.

masumiyet müzesinin dizisi çıkmış. ondan bahsedin madem. okuyan için neler olur?

android işletim sistemlerini modlayan gruptu eskiden. romları mükemmeldi hala devam ediyorlar mı bilmiyorum.

tosbağa mı?

discordda özel cin odası kurulsun,sese gelenler sırayla mum yaksın.

masumiyet müzesini okumayan bilmez... daha neler hissedeceksin kitabı okurken. ahh kalbim

yaban değil bu, o olsa kızılcık şerbeti konuşurdu.*

inanılmaz güzellikte sevdiğim şehir. tuhaf sakinliği var aslında. amsterdam’ın yoğunluğundayken birkaç kere kaçabildim buraya. gökdelenleri falan şahane. limanında enfes kahveler içtim. küp evlerini ise ayrı sevdim, fotoğraf çekmeyi sevenler için de ideal bir görseli var.