zaman tüneli

ekşiden geliyor galiba arkadaş.

adamın gözleri sadece oruçluları görüyor galiba.

sözlük kalır mı bilmem ama o da olacak...

bunu unutmam hatta anasınıfında çocuklara cuma günü ödünç vermiştim pazartesi almıştık :)

ramazan ramazan sadaka niyetine bırakıyorum buraya,
alan alsın.
hem sevap, hem etkileşim. *

bi domalan olsa da yesek.

(bkz: domalan mantarı)

mantarın nasıl olduğuna bağlı. kolpaçino mantarıysa sıkıntı.

#3895161
galapagos'ta değil, endonezya'nın komodo adası'nda ve çevresindeki adalarda yaşayan, zehirli olduğu 2008 yılında anlaşılan, dünyanın yaşayan en büyük kertenkelesidir ve avustralya'da bulunan monitör kertenkelesinden evrimleştiği düşünülmektedir.

ızgaradayken pişerken üstüne bir de tuz dökeceksin.sonra suyu çıkacak ve suyunu dökmeden dikkatlice ağza götüreceksin... etten daha keyifli olmakta.

gerek yazar üstü ekibiyle gerek sahipleriyle sürdürülebilirliği en iyi olan sözlüktür.
ekşi, inci ve uluda senelerce yazmış çizmiş, moderatörlük yapmış birisiyim.
buradan daha optimize bir sözlük görmedim.
daha iyi olabilir mi, muhakkak olabilir. ancak bu haliyle bile diğer sözlüklerden çok daha iyi bir mecra.
herkese iyi sözlükler.

(bkz: sebil çarkı) var ya. çevir çevir oooooohhhh sel gibi aksın.*

öyle bir imkanım olsa hepsini dağıtırım isteyene. öyle duruyor. kişisel ileti, barış manço rozeti. başka bir ihtiyacım kalmadı.

duygu yüklü bir filmdi

öyküsüyle ilgili spoiler vermeyeceğim keyifle izleyebilirsiniz ancak tom hanks filmlerinde sübliminal bir reklam var. otto’nun ups kargonun şoförüne atarlanıp gri kargo* daha iyiydi demesi. yakın arkadaşı toyota alınca küsmesi. gazete dağıtan çocuğun volkswagenini küçümseyip kendi chevroletini vermesi hep dibine kadar amerikan emperyalizmi işte.

ends of beginnings..
(sonların başlangıçı)

ulan fb kupayı bize vermedin ya sonra kadiköyde gelip çakınca sakın ağlama.

nick6

beceriksiz berberlerin yaptığı saç modeli.*

simülasyondayız evet. başka bir açıklaması yok bu kadar saçmalığın.

bitmek değil, hayatımda tamamen çıksa keşke. evet, dumansız hayatı özlediğim doğrudur.

hata yaptığımda utanma duygusu, her zaman üzerimde ağırlık bırakırdı. ergenlik dönemimden hatırlıyorum, daha genç bir kızken, utanınca suratım pespembe olur, alnım terler, yüzümde adeta bir yangın hissederdim. beyaz tenli olduğum için kızarıklık hemen ortaya çıkardı ve ben her seferinde daha da panik olurdum.

o zamanlar sosyal fobim vardı diyebilirim, utanmaktan utanır, görünmez olmaya çalışırdım. öğretmenler soru sorduğunda parmak kaldırmaz, kalabalığın içinde kaybolmaya çalışırdım. kendim için korkunç olan o his, başkaları için çoğu zaman sevimli görünürdü. bu farkı fark etmek, hem utanmanın hem de insan ilişkilerinin ne kadar karmaşık olduğunu öğretmişti bana.

şimdi artık utanmak duygusu bana yabancı geliyor. yüzüm köseleye dönmüş gibi, o eski pembe yanaklar, alnımdaki terler yok. ama toplum benden çok daha hızlı bir dönüşüm geçirdi. utanan insanlar, gençler azaldı sanki. hata yaptığında suratının alev alev yanmasını saklayamayan, başkalarının gözünde kendini küçük hissetmekten utanıp görünmez olmaya çalışanlar neredeyse yok artık.

her şey hızlandı, maskeler çoğaldı.. kırılganlıklar gizlendi, mahcup halleri göstermek riskli hale geldi. insanlar, utanmak yerine çabucak savunmaya geçiyor, hemen tepki veriyor ya da duygularını filtreliyor. o eski utanma anlarının masumiyeti, o içten ve samimi kırılganlık, kaybolmuş gibi..

fenerbahçe spor kulübü