zaman tüneli

acun ılıcalı'nın görünen işleriyle zengin olduğunu düşünmek büyük iyimserlik. bazı şeyler vitrinden ibaret ki malum iktidar bak senin de parana çökeriz diye sinyaller gönderiyor. cemaatlere yakınlığı da biliniyor. daha açık yazamıyorum hapse girmek için çok gencim.

köylüler köyüne dönse
rahatlayacağız
sen de biliyorsun ben de

içimize de atamıyoruz. orası da doldu..

bu mükemmel ikili ile tğrküyemin üzerisinde ne gibi oyunlar oynanıyor görebiliyorum
işime daha da şevkle sarılıyorum
aynısını işçilerime de söylüyorum
bana zam diyo
şükürsüz bunlar

akıllı tercihleri.

milletin anlattığı gibi film senaryosu çıkmaz benden.
travmalar, dibe vuruşlar, dramatik kırılmalar yok.

genel olarak yolunda istedikleri çoğunlukla olmuş bir çocukluk, fena gitmeyen şartlar, çok da abartmadan akan bir hayat.
arada düzen değişmiş. radikal kararlar alınmış. sorumluluk artmış falan ama hepsi normal insani şeyler zaten. ekstra bir durum yok.

çoğu şeyi büyütmeden, halledip geçme kafasıyla ilerlerim.
ne kahramanlık var ne mağduriyet.
refleks olarak devam ediyor.

bugün bakınca da vay be nasıl geldim buraya demiyorum,
gelinir yani. insan sandığından daha dayanıklı. bu akışta mutlu olmak da bizim elimizde.

neyse uyuyacaktım bir saat yaa al kaçırdın işte.

günaydın mazisini mumla arayan kıymetli dostlarım…

panikle hareket edilirse, evet.

not: bu bir yatırım tavsiyesi değildir.

kaba inşaatınız bitip de ince işler kaldığında haber verin, malum bu tarz işler elimden fazlasıyla gelir.
9lu setimle birlikte gelir ne gerekiyorsa yaparım*

bu pazartesi başlıyorum, olmadı haftaya pazartesi kesin başlıyorum.
geçmiş pazartesiler için geçerli mazeretlerim mevcuttur isteyene dm atılır, bizde yalan dolan hello pillo olmaz.

an'daki ben dündeki ben değilimdir.
çünkü yaptığımız, yapmadığımız her şey bilinçli ya da bilinçsiz bizi yeniden inşa eder. her an.

kim uğraşacak yeni bir inşayla.. kendimi bu şekilde, aynı bu vaziyette sadece başka bir versiyona sürüklemeye, hadi bir gayret çek demeye yeltenebilirim. diğeri çok zor gerçekten uğraşamam.

canım benim, tatlı kelebeğim ha gayret! küllerle uğraştırma beni..

günaydın. güzel bir gün dileklerimiz hepimizedir.

miras değil alın teri. yani, aile desteği var tabi ama hayvan gibi emek de var. sabahın kör karanlığında kalkıp okula gittim. akşam bok gibi trafikte eve döndüm. çünkü, istanbul'da yaşıyorum. aynısını çalışırken de yaptım. birkaç senedir sabahın kör karanlığında kalkma kısmından yırttım ama koşturma kısmı devam ediyor.

güzel zamanlarım da oldu, dertli zamanlarım da oldu herkes gibi. düştüm de, kalktım da. hala düşüp, kalkıyorum. öyle değil lan. ciddi bi şey anlatıyorum. sosyal kelebek olmadım hiçbir zaman ama insan ilişkilerim hep iyi oldu. sadece, birlikte keyifli zaman geçirdiğim insanları yakınıma aldım. çünkü, tek başına olmakla ilgili bir sorunum yok. tek başımayken de yalnız hissetmiyorum. ikisi çok başka şeyler ama buranın konusu değil. yazasım da yok. bilenler bilmeyenlere anlatsın.

güvende hissetmek önemli bir şey bence. en azından, benim için öyle. buraya gelirken bana çok yardımı oldu. "hallederiz bi şekilde ya" diyebiliyorsun böyle hissedince.

geri dön tülaaaaay. *

su an marmaraydayım. bu soguk havada klimayı sogukta sonuna kadar acmıslar. insanlar bu kadar gaddar olmasa onları sevebilirim de cok zorlanıyorum.