zaman tüneli

şili'de bir şehir.

k: -34.586676, -70.994985

şili'de bir şehir.

k:-34.386150, -72.018713

geçmişe dönük baktım bii.. karı kızı .. zaman geçirme falan filan yazmışım.. değişti mi bilemem.. ama sanki şu sıralar bir amaç yok gibi.. oku geç beğenirsen çokomel ver..

ağzının ya da gözünün üstüne yumruğu yediği zaman, anlar ak töt kara töt.

şili'de bir şehir.

k: -33.033861, -71.633439

şili'de bir şehir.

k: -34.977207, -71.237158

bazısı öyle ya, seviyorum diyemiyor da gelip sataşıyor. tabi bu dediğim karı bayanları için geçerli, elemanların maksatlarını bilmiyorum.

euroleague'in favorisi fenerbahçe'nin 81-78 kazanıp seriyi devam ettirdiği maç.

cia adına burada bulunup çok ulvi görevler üstlenmek, toplumu bilinçlendirmek, insanlığı kurtarmak, sistemi ifşa etmek, karanlığa ışık olmak gibi büyük ideallerim mevcut.

hayatta bazı ruhsal acılar var kıyısından köşesinden kimseye hiç bulaşmamasını dilediğim ama hayatın gerçeği olarak bulaşıyor işte!

işte sırf o acıları yaşamamak için bir şarjör mermiyi güle oynaya yerim! olur ya hani böyle bi imkan sunsalar zerre düşünmem, tereddüt etmem, gözümü kırpmam!

şili'de bir şehir.

k: -34.157689, -70.730797

" açıklanamaz bir şekilde öykünün çoktan yazıldığı­nı, bittiğini de hissediyorum.

tıpkı yaşamlarımız gibi... "

disiplinli güzel günler

şili'de bir şehir.

k: -33.588410, -71.611424

şili'de bir şehir.

k:-33.606834, -70.587696

kendimi motive etmek için ara ara açar dinlerim.

karı kız. birini denk getirirsem de seks.

karanlık sisli bir gecede başladı her şey.
kayışın koptuğu zamanlardı...
beyoğlu'nun saçma sokakları, polatlı'nın ayrı bir şehir olmaması aptallığı...
insanların aldatıcı olması.
koptu kayış...

içimde yaşayan bir çocuk vardı. henüz beş yaşındayken öldürdüler onu. belki de ben çok korumacı davranıp ölmesi için onu terk ettim. hatta ve hatta canlı canlı gömdüm.

aynaya bakıyorum bazen. gözlerimin arkası yokluk. karanlık bile diyemiyorum, saf bir yokluk...

tek gecelik ilişkide şefkat bekleyen salaklar gibiydim bazen. kendimle beraber gömdüğüm bir derdim vardı ama bilmiyorum.

mutluluktan eser kalmadı. mutluluk ne onu bile unuttum. henüz dokuz yaşında başladığım sigara gibi hep henimle gelir zannettim mutluluğu.

rüyalarımda bile mutlu değilim. gerçi ölüler rüya göremez. rüya bile görmüyorum. rüya görmek için uyumak gerekiyor zaten. ne kadar zamandır uyumuyorum acaba?
bazen bir ya da iki saat gözümü kapatıyorum. ağrılar sağ olsun işkenceye dönüyor bu göz kapatma...

henüz genç sayılabilecek bir yaştayım. ama öleceğim zaman aralığını biliyorum. vücudumu çürüten enfeksiyon kalbimi bile kaplamış durumda.

çok acı değil mi? değil... kabulleniş başka bir olgu.
bulutları siyah görmektir bu kabulleniş. beyazını hatırlarsın ama artık siyahtır.

ölüm... herkesin sahip olabileceği tek olgu. herkesin, her canlının eşit olduğu tek hakikat.

dünyanın bana gülmesini istedim hep. olmadı.
canın sağ olsun dedim.

sevdiklerim ölmesin dedim, olmadı. bütün sevdiklerim gözümün önünde, kollarımdayken koptu hayattan. kollarımın ağırlığı bundan işte, son nefeslerle dolu. o görünmeyen ağırlık...

keşke diyorum hayal kurabilsem... hani herkes diyor ya hayal kurmak bedava diye. değil...
hayal kurabilmek için umudunuzun olması gerekir. benim umudum bile yok. ben sizin geceleri girmeye korktuğunuz karanlığın kendisiyim artık.
düşünmeye korktuğunuz her şeyin tezahürüyüm.
ben artık madde aleminden kopmuş bir tinim.

mutlu olun, sevin ve sevilin. sevdikleriniz hayattayken geç olmadan sarılın. kendinize sarılın.
sevdiklerinize ve kendinize "seni seviyorum" demekten çekinmeyin. bir an gelecek her şey için geç olacak.

sevgilerle...

orjinal adı puck man olan oyun. sonraları bu puck un p sini değiştirirler, vay bizle alay ederler diye pac man yapmışlar.

bu bilgiyi de scott pilgrim vs world filminden öğrendim. enteresan bi filmdi hala ara ara açıp bakarım.

#3899633

kesinlikle 80'leri çağrıştırıyor, evet. ve kesinlikle depeche mode'u (ki özellikle benim en sevdiğim çıkış yıllarına denk gelen) anımsatan melodilere ve dave gahan'ın tarzını anımsatan bir vokale sahip. sanatçının ilham almış olmasını yadırgamadım hatta hoşuma gitti. aynı dönemde olsalardı özgün olmama eleştirisi getirebilirdim ama 40 - 45 yıl sonra bir sanatçının, günümüz şarkılarına meydan okurcasına, böyle bir yol çizmesi beni çok mutlu etti. ilgilisi olarak üzerime alınmam normal sanırım :)

obur bir şey.