zaman tüneli

gıpta ettiğim tek insan grubu bunlar olabilir
o nasıl bir üşenmezlik nasıl bir irade ya
spor dışında o salona bağlayan bi şey olmalı sizi
milletin götğne mi bakıyosunuz napıyosunuz olm
nedir bu salon aşkı

buddha gülüşlü olur.

kardeş gecekondulum...

ilkokulda olandır. lise de olana hele toplu olana akıl ermez.

çevremde ne istediğini bilen ve aklı başında olan insanlar istiyorum. bir öyle, bir böyle, sürekli değişen duygu durumları. artık bunlar için çok yaşlıyım.
sakinlik ve huzur…

delirmeye pek az kala tavuk taklidi yapma eylemidir.

toplu tuvalete gitmek ne demek ya
çişi mi çekmeye yardım ediyor poposunu mu siliyor, anlamadım yanii.

kendinizi matah birsey sanmayın, ananıza küfredecek gerçeğidir.

ne kadar saçma bir durum aslında ? sınıfta mı işeyeceğim hocam, bırakın gideyim yani.

lisede gıcık oluyordum kızların hep birlikte tuvalete gitmesine. hocaaam arkadaşıma yardımcı olmak istiyorum ben de yanında gidebilir miyiiim ? sana mı kaldı yardımcı olmak ? hep dedikodu yapmak için kendilerine fırsat yaratıyorlar.

masum erkekçikler de öğretmenden çişe gitmek için izin istiyor. yazık valla bize..

haydi bakalım boyunduruğu kabul et paşa paşa, gizli sorusudur.

ağzınıza yakışmayan bunca sahte güzel sözlerden sonra, artik herhalde öyledir yani dedi tahtakahveci amca.

ıslak burnunu yedikim..
yine her zamanki gibi sevgi dolu, kudurukluk dolu.

oğlum üç senedir yapıyor bunu. ben bir sene dayanabildim.
bir senelik aidatı peşin vermiştim o yüzden.
yoksa çekilecek dert değil.
yapabilene kendine güvenene tavsiye ederim.başlangıçta ben oğlumla dalga geçiyordum. şimdi o benimle geçiyor.
gücüm yetmiyor artık ona..

düşünmek, gereğinden fazla düşünmek.

yüzünüzden gülücüğün,
kalbinizden umudun eksik olmadığı harika bir gün olsun..
her yeni saat size yeni bir mutluluk, her adımınız ise huzur getirsin..
günaydın sözlük...

günün yorgunluğunu sporla atmak isteyen insandır.

izlerdir ruhumuzda kalan. geçti deyip de zihnimizin derin dehlizlerine terkettiklerimizdir, akla gelen. gözümüzü yummakla kurtulamayız onlardan. unutmamak istemeyip de unutmaya çalıştıklarımızdır bizi pür dikkat kılan. keder desen keder değil, mutluluk desen o da değil. umut desen o hep var umutsuzca olsa da.
ömür tükenir mi beklediklerimiz ve beklettiklerimizle? cevabı evettir. çünkü hayat kimseyi kale almaz akar gider.

günaydın millet, hafta sonu olmasına rağmen işteyim. buradan çıkınca iftara davetliyim oradan da fazla oyalanmadan kaçıp maça yetişmem lazım.

tüm bu yoğunluk ve çabanın içinde akşam yenilirsek ağır cıngar çıkarırım.

şimdilik söyleyeceklerim bu kadar, uykum da var zaten.

dipnot: sahurda pastırmalı tost yemeyin.

hep başkalarıyla uğraşıyordum bir zamanlar. onları mutlu etmek kabul görmek anlamına geliyordu. bu da kendimi girdiğim ortamda güvende hissettiriyordu ama sahte ya da ikircikli güven bu. bunu da sonradan anladım mesela. herkesin özellikle kadınların kendi hesabına çalıştığını, önce ben diyebilmelerini hayretle fakat sorgulamadan izlerken dank etti aslında.

her zaman evli insanlara evlilik hakkında düşüncelerini sorarım mesela. (50+ olup evlen diyen kimse olmadı) yaşıtım sayılacak bir dostum şöyle dedi: "ben sürekli evlenmeden önce kazandığımı başkalarına harcadım. ilk defa kendi hesabıma çalıştım ve o parayla da evlendim. en azından bir iki yıl kendime yatırım yapmayı çok isterdim." dedi. bu beni etkiledi açıkçası. bir şeyleri ertelemek değil kastım. yaparken kendini unutmamak. herşeye yeterken kendin kalabilmek yani.

insanların bu denli bencil olduğu bir çağda hâlâ daha bunu sorgulamak bile problem belki ama hiç farkına varamamış ya da kimlik arayışından çıkamamış olmak daha büyük problem baba kalırsa. o yüzden yol yakınken özellikle şu sıralar yani cumartesi sabahının bokkosunda kendim için xp kasmak istiyorum.

kendinizi önemseyin. biriciksiniz. valla bak.

yapboz yapardım. sonra hem çok pahalılaştı hem de ne yapacağım o kadar yapbozu diyerek bıraktım.
ama son bi kocaman yapmak istiyorum da bu sefer de evimde yer yok.

ebru sanatı.
hala devam etmekte, dinlendirici.