zaman tüneli

hakemlere rağmen bunu başarırsak.

santiago'ya bağlı bir belediye.

k: -33.841122, -70.948932

tebrik ederim rakibimizi çatır çatır oynadılar, 10 kişi takıma gol atamıyorsan biraz öz eleştiri yapmak lazım sergen efendi başta olmak üzere. adamlarda icardi süre alamıyor biz mustafa filan atıyoruz sahaya.boey,yunus, singo ,ilkan filan girmiyorum bile.

15 oyuncusuna sarı kart gösterildi. alnının akıyla 12 kişiye 10 kişi galip geldi.

beşiktaşı yendik ağlama sesleri kadıköyden geliyor hahahahha

terapi..

derbi mücadelesinde penaltısı verilmedi.
oyuncularına sayısız ve haksız sarı kart çıkartıldı. ki mücadele güçleri düşsün,
61. dakikadan sonraki her saniye takım dokuz kişi kalma tehlikesiyle oynadı.


hacıosmanoğlu, fenerbahçe ve beşiktaş bugün çok üzgün!
hepsini yendik.

leverpool maçı niyolacak gakko? galata'nın guşlarla başı dertte. biri bitiyor, biri geliyor.

evet. çok açık değil mi?
her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği...
buradan

tanım: insanın, iç dünyasında kaçtığı şeylerin somut tezahürünü gördükten sonra yaşadığı huzursuzluk hali.

tanım 2: bulunulan ortama ait olmama hissi.

tanım 3: bir insanın hiçbir şey yapmasa bile, sadece varlığıyla oluşturduğu etki.

tanıyamadım.

pozitif, neşeli ve vicdanlı bir yazar imajı oluştu bende. entrilerini keyifle okuyorum, kalemi keskin , neşesi daim olsun.


edit: paranoyak deli için yazılmıştı, sırayı şaşırdım özür..

türkiye'nin %89.7si yattı şu maçtan tüpçü cebini doldurdu

bu sene de hakkıdır.

gizli müslüman

aynı benim gibi bir janset hayranı olan yazar. selamlar efenim..

edit: ortaya karışık için demiştim hedef saptı.

edit 2: paranoyak deli ile aynı şehirde yaşıyoruz o yüzden sempatim hep var efendim.

#3914004
fazla karışık bir yazar.

maçta ince değil çok açık bir operasyon yapıldı.

galatasaray'da bütün oyunculara ucuz sarı kartlar gösterilerek baypas etmek istediler.

zaten takım on kişi oynuyor. geri kalan herkesin de sarı kartı var...
hacıosmanoğlu her tuşa basmış belli ki.

aynı mesleğin farklı şehirlerdeki yolcusuyuz desem yalan olmaz.

başlığı görünce elimdeki sarı bezi usulca tezgahın kenarına bıraktım ve geldim arkadaşlar.. şimdi sözlükdaşlar, kırklı yaşların sonuna doğru evrilirken kimse bana bir gün en büyük tutkun mutfak fısfısı olacak dememişti ama buradayız işte.

benimkisi öyle böyle bir takıntı değil, bir nevi endüstriyel disiplin. örneğin sarı bezin bir kutsaliyeti var. o bez asla nemli kalmayacak. nemli kalan sarı bez, evin içinde biyolojik silah üretmekle eşdeğerdir zira. her kullanım sonrası yıkanacak, sıkılacak ve ocağın demirine asker selamı verir gibi asılacak. aksi bir durum boşanma sebebidir.

ikincisi mutfak fısfısı.. o fısfısın sıktığı her damla, ruhumdaki bir yarayı iyileştiriyor sanki. tezgahta tek bir parmak izi görünce sanki olay yeri inceleme ekipleri eve baskın yapacakmış gibi geriliyorum.

sonra bir de bulaşık makinesi hiyerarşisi var tabii.. tabağı rastgele dizen insanla ömür geçmez. büyükler arkaya, küçükler öne, çatallar yukarı bakacak! o makine bir sanat eseri gibi dizilmeli. kapağı kapattığımda içerde bir düzen senfonisi çalmalı. bir de ben makineye bulaşıkları dizmeden önce köpükleyerek iyice yıkarım ki temiz tabakla bulaşık olan ayırt edilemez.

evdeki kedi (adı tarçın), robot süpürgeyi uzaydan gelen bir istilacı sanıyor. süpürge çalışınca tarçın buzdolabının üstüne çıkıp ne yapıyor bu liyakatsiz der gibi bana bakıyor. tarçın'ın döktüğü tüylerle her gün yeni bir kedi örebilirim ama robot süpürgem (adı karakız) sağ olsun, o tüyleri çekerken ben kahvemi içip iş prensibi budur diyorum. bir takıntım da karakızın düzenli olarak çalışması yani.

evim temiz değilse, zihnim de temiz değildir bana kalırsa.

bu benim mottom. iş hayatındaki prensiplerimi eve taşıdım sayılır. her şeyin yeri belli, her şeyin süresi belli. kedi bile artık mutfak tezgahına çıkmaması gerektiğini, çıkarsa o meşhur mavi fısfıslı dezenfektanla göz göze geleceğini biliyor.