zaman tüneli

üç yıl sonra okuduğum kitapla ilgilenen ex....
birisi memeleri eşliğinde bahsetti diye şüphelendim.

balistik diye okudum.

benim tess gerritsen’ım gelmiş.

hepinizi çok seviyorum. emeklerimizin aşağılanmadığı bir ömür geçiririz umarım. sarıldım ve öptüm. *

gs bizden kalite olarak bariz önde bunu inkar edemeyiz maça da iyi başlamadık açıkçası puanı hakeden bir oyun oynamadık burada hem fikiriz. ama hakem ilk yarı saneyi atsa 10 kişi ikinci yarı osimheni atsa 9 kişi kalacaklardı. hakem her iki yarıda yaptığı bariz ve hatalı kararlarla maçın yönünü tayin etti.

kim bunun dışında başka bir şey ifade ediyorsa bomboş konuşuyor. bir de barışın posizyon penaltı diyor embesiller lan adam topa basıp düşüyor gerçekten gs'nin bu yüzsüzlüğünü tıpkı israil'in füze isabet alan yerlere gidip bakın sivillere saldırıyor demesinden zerre farklı görmüyorum.

bu ülkede sonuç sahada değil sarayda belirleniyor, osi arkasına dönüp bakıyor hakemin düdük çaldığını görmesine rağmen topa vururken hakem görmemek için birden arkasını dönüyor hakikaten komedi dükkanı yani daha aleni nasıl yapılabilir merak konusu.

bizim bu çeteye gücümüz yetmiyor aga ne yapalım, adamların ikinci başkanı, kongre üyesi bilmem ne hepsi hapiste, kara para aklamaktan şirketlerine kayyum atanıyor ama ne hikmetse konu gsye bir türlü uzanamıyor. bu bile neyle mücadele ettiğimizin ispatıdır. aslında gs gerçekten bir bok değildir onu ayakta tutan tüm bunlara rağmen ona dokunulamayan sistemdir. kazanan gs değil sarayın takımıdır.

; pehlivanlık taslar bak ite hele.

neler demedilerki yüzyıllardır kadınlar için..
cadı dediler.
günahkar, kaltak,
yeryüzüne bir lanet,
erkekler için tehlike
güçlerine yönelik bir tehdit.
kazığa bağlayıp yaktılar.
nehirlerde boğdular.
evlerine kilitlediler.
kitaplarında susturdular.
tarihlerinden sildiler.
sözleriyle alay ettiler
hayallerini zincirlediler
bedenlerini adeta bir mal gibi alıp sattılar.
kıyafetlerini yargıladılar
seslerini yargıladılar
gülüşünü yargıladılar
özgürlüğünü cezalandırdılar
aklından korktular
iradelerinden korktular,
sadece var olma yeteneğinden bile korktular..
bütün bunlara rağmen
tarih boyunca kadınlar, toplumsal yapıyı ve yönetimleri değiştiren birçok önemli devrime imza attılar...
fransız devriminde *:

rus devrimi (1917): dünya kadınlar günü'nde tekstil işçisi kadınların başlattığı grevler,

izlanda kadın grevi (1975): ülkedeki kadınların %90'ının işe gitmemesi ve ev işlerini bırakması, cinsiyet eşitliği yasalarının hızla geçmesini ve dünyanın ilk seçilmiş kadın başkanının yolunu açtı.

iran beyaz başörtüsü eylemleri; *

süfrajet hareketi: 20. yüzyılın başında kadınların seçme ve seçilme hakkı için yürüttüğü militan ve barışçıl eylemler, modern demokrasinin temelini değiştirdi.

bu hareketlerin ortak noktası, sadece kadın haklarını değil, ülkelerinin tüm siyasi kaderini kökten dönüştürmeleridir.

hayatımıza anlam katan tüm kadınların
8 mart dünya kadınlar günü’nü kutlu olsun..




buradan

şoka girerler valla.

yaşı yaştan ibaret sayan insan.

çocukken izlediğimi hatırlıyorum, biraz önce başroldeki çocuğu freddie highmore bir dizide gördüm oradan aklıma geldi.

off şuan çok duygulandım, gerçekten ruhunuza dokunan duygusal bir film..

bir sürü insanın haddi olmayan şeylere müdahale edip ağzının payını alınca araya insan sokup özür diletmeye çalıştığı sözlük.

karşı taraf haddini bilsin bilmediği şeye karışmasın biz de ağzına sıçmak sureti ile üzmeyelim.

neyin kafası yaşanıyor acaba.

"nasılsın" diye sorulunca "iyiyim" diye cevap vermek, öyle olmasa bile.

olgunluk ve tecrübeyi yaştan ibaret sanan basit insan söylemi.

nefes almak ve sonrasında vermek. böyle rezillik olamaz.

bıyıklarla oynayıp durmak, bazen artık acıyana kadar.
edit: bir alttaki arkadaş yüzünden nefesim manuele döndü, davacıyım.

bahar adında bi kızla tanıştım. ilk gün bana dedi ki bu şehir aslında bi demo, prova, deney alanı. asıl şehir henüz kurulmadı. normal bir insan bunu duyunca uzaklaşır, ben çay söyledim.

bahar hiçbir şeyi yarım delirmiyordu. tam kapasite çalışıyordu. bir gün sabah 6’da kapıya dayandı. tulum gibi bişey giymiş elinde dürbün güvercinleri takip edeceğiz dedi. niye dedim, onlar hükümet değil ama kesinlikle bir şey yönetiyorlar dedi. allah çarpsın çok mantıklı.

çatıya çıktık. bahar dürbünle güvercinleri izliyor. bildiğin takip edip not alıyoruz. aha şu gri olan muhasebeci dedi. o anda güvercin bir bankanın tabelasına kondu. bahar bana baktı.

-gördün mü? finans sektörü.

sonra dedi ki dün şu köşede berber vardı, bugün yok. taşınmıştır dedim. olabilir dedi. akıllı bi insan ikna etmeye çalışır. deli olsa döve döve ikna eder.

sokak köpeklerini gösterdi. bunlar ajan dedi. sürgünüm bitmek üzere benden haber bekle dedi gitti.

bir gece beni aradı. insan tarafında işler kötü gidiyor b planına geçeceğiz güvende misin diye merak ettim dedi. a planı neydi diye sormadım bile. arkadaşlığımız başından beri korkunç. kilerde konserve, pirinç falan vardı allahtan. çünkü o kadar çok arıza tesadüfler yaşandı ki haklı olmasından korktum.

çok estetik paranoyaları vardı. bir gün ortadan kaybolursam iki seçenek var; ya beni uzaylılar kaçırdı ya da ben uzaylıyım dedi.

asansörlerin mikro ölçekte zaman tüneli olduğunu ve bunun kozmik bürokrasiyi bozduğunu düşünüyordu. kozmik bürokrasi ne demek dedim, nereden uyduruyorsun böyle şeyleri dedi.

sokak lambalarının kendi arasında muhalif avına çıktığına inanıyordu. hem de muhalifler tarafından bilinen bişeymiş. insanlar bu yüzden lambanın altında konuşmaz dedi. her seferinde daha mantıklı gelmeye başladı.

en son ramazandan önce aradı. ben artık yanlış yönlere gitmeye karar verdim, yerçekimi çok hassas ve güneş samimi ısıtmıyor dedi. ulan kitapsız şiir gibi yaşıyorsun bu deliliği dedim. cevap vermedi.

bu sabah “bu şehrin haritasını kediler çizdi” diye bi mesaj atmış. ben de iyi olduğundan emin olmak için “o kediler şu an mutlu değil mi?” yazdım. saçmalama hangi kedi olduklarına henüz karar verilmedi dedi. kesinlikle deli değil. algıları geniş ama ilerde mi geride mi belli değil öyle gidik bi abla.

bir şeyler yiyip telefondan pdf okurken bir an gelen "telefonum nerede lan benim" korkusu, bir yerlerde unuttuğun düşüncesi ve bunların saniye içinde olup eldekinin telefon olduğunu fark ederek gülmek.
filtre kahve bitince bari çözünebilir yapayım diyerek ketılda su kaynatmak, çok fazla su olduğunu fark edince "lavabo çevresine dökeyim bari" diye düşünüp tüm kaynamış suyu lavabo ve çevresine yedirip elde boş ketılla hayatı sorgulamak.
elde çay bardağıyla saate bakmak için kolu çevirip bir bardak çayı hiç etmek.
bir de sosyal anksiyete sahibi yapanlar var;
boxer almak için gireceğin iç giyim mağazasının vitrininde çok hoş bir jartiyer görmek, boxerlara bakınırken yanına gelen görevli hanımefendi "ne bakmıştınız?" diye sorunca kafa orada kaldıysa demek "jartiyer" demek, tuhaf bakışlar ve anlamsız sessizlik.
neyse ki kız güldü de ben de fırsattan istifade güldüm "şakaydı ya" modunda, artık sapık mı sandı, jartiyer giydiğimi mi düşündü bilmiyorum ama mağazadan çıkana kadar attığım teri saunada atmamışımdır.

tanım: bilinçsizce gerçekleştirilen eylemler.