zaman tüneli

bu akran zorbalığı diye saçma ve yanlış çevrilen bullying olayını yaşayan ve yaşatan bilir.

ben uğramadım ama her sabah titreyerek ağlayan çocuk vardı bizim serviste. hala içim acır düşününce. benden büyük olduğu daha doğrusu o yıllarda ben çok küçük olduğum için destek olamamıştım. ailesi de pırlanta gibiydi. aldılar okuldan. çok da severdi öncesinde okulumuzu.

yani olay doğruysa
1- hiç üzülmedim. elleri dert görmesin. öğretmen bir halt yapmıyor, müdür bir halt yapmıyor kime sorsan eli bağlı kolu bağlı.

2- bunların velisi veli olmuyor ki oradan çözesin. benim babam kavgadan sonra bir çocuğu çöp tenekesine attım diye evlerine 1.5 saat yürütmüştü el kadarken. tamamen haklıyken, bacaklarım sızlaya sızlaya özür dileyip geri yürüdüm.

3- kimse "ya bizi de ezdiler ezdirmedik" çekmesin. senin zayıf noktanı bulmamışlar. her yetişkinin bile var. bunun üzerine bilim var sorgularda kullanılıyor. senin zayıf noktan, sen denk gelseydin halin yukarıdaki çocuktu.

yani o ezilen, ömürlük yaradan kurtuldu abisinin dayakları sayesinde.
tekrar:olay doğruysa

keller herkesi eller diyeceğim ama kel değilim.

kimse kusura bakmasın ama öyle olan durum. her şeyden şikayet et köyünden kalk gel sonra burada yaşa. saçma. evet.

ara ara yaşadığım farkındalıktır, utanmadan 50 falan olacağım diye ödüm kopuyor. uykularım kaçıyor..

2 gün önce 45 oldum ama hiç öyle demiyorum, hatta bunu bir farkındalık değil, subjektif bir değerlendirme olarak görüyorum. hayat kısa klişesini de saçma buluyorum zaten. bazen yılların hızlı geçtiği doğru ama sadece bazen, en azından benim açımdan.

tek çare uyumak . ya da komşuyu arayıp dilencilik yapacaksın .

geceniz güzel, rüyalarınız tatlı ve huzurlu olsun..

ömrünüzden geceleri çıkarın . birde üstüne istanbul trafiğinde sabah işe giderken ve dönerken trafikte harcanan zamanı çıkarın .
ne yaşadık ki ? *

yaşımı zaman zaman unutuyorum. ciddi manada unutuyorum. geçenlerde konu döndü dolaştı yaş muhabbetine geldi. beş saniye kadar kaç yaşında olduğumu düşündüm. sonrasında, ‘ben bu yaşa ne ara geldim’le ‘ben ne ara bu kadar aptallaştım’ arasında gidip geldim.

bi’ beş altı sene yaş alımını durduruyorum. unutuyorum arkadaşlar bakmayın öyle.

recep ivedik 5. olimpiyat ruhunu iliklerine kadar hissediyor insan. evet.

bu benim gençliğim.

bu da yaşlılığım.

tanım: bugün tekrar deneyimlediğim durum.

hayat üç gün: doğum, yaşam ve ölüm.
her anınızın tadını çıkarın, başka bir hayat yok.
iyi birisi olun, insanlar sizden bahsederken tebessüm edebilsin.
umarım günün birinde bunları sağlayacağım.

sürekli diyorum ne ara geldim diye. artık sevdiğim büyüklerim bir bir gidiyor bu dünyadan o zaman daha da çok farkına varıyor insan. üzülsek de boş zaman akıp gidiyor bizden aldıklarıyla

insanı dumur eden farkındalıktır. bir bakmışsın yıllar geçmiş artık herkes işinde gücünde aileyle bir araya gelmeler bayramdan bayrama kalmış eski o neşe yok kahvaltı sofraları yok keyif yok. üzücü bir farkındalıktır. evet.

cok konusan.

rocky,karate kid

düzdürmesinden ziyade yandırması gerekmiyor muydu? cehennemde ya. *

cübbeli denen şahsı ciddiye alamadığım için geyiğe vurayım dediğim başlıktır.