zaman tüneli

ulu atalarımla karşılıklı kımız içip onlardan savaş anılarını dinlemek.

göyçe göyün sahibi ulular ulusu göy teñgrim bu yakarışımı duy da uçmağına al beni!

tabii o dönemki ismi “kim 500.000 tl ister”.

sorma kız, bran stark da o minvalde çirkinleşti. bu çocuklar çocukken sevimli, büyüdükçe mr. bean gibi bişey oluyor.

babilhane'ye giden yolları istimlâk eden kulamparalar, ehli namus ahalinin şikayeti üzere zaptiyeler tarafından derdest edildiler. böylelikle ehli namus zekerler ab-ı hayat gibi dilberlere uçkur çözebildiler. binaenaleyh; artık yollarını lut kavmi tabiileri kesmeyecekti.

ceride içinde geçen bu ahbar üzerine sarhoş bir adam şöyle dedi; babil uyan tarihin uykusundan, lut şahit olsun, üstüne beyazdan kelebekler serpiyorlar!

küçükken ne tatlı çocuktu halbuki. kafasından büyük gözlüğü ile büyücülük yapıyordu kendi çapında ne güzel. sonradan hormonlar yüklendi buna, bir çirkinleşti sevemedim.

(bkz: ışığı kapatınca arkamdan koşan cinler)

abi yutub diye bi site var müq. atıyorsun linki beyin bedava.

hangi programdı onu tam hatırlamıyorum ama yıllar evvel bir ibo show programını izliyordum. meşhur ibrahim tatlıses - yıldız tilbe kavgasının çıktığı program hani. şimdi size canlandıracağım bu kayıtta, yıldız tilbe şarkının tonunu birdenbire değiştiriyor ve ibo çaresiz kalıyordu, şarkıyı söyleyemiyordu. orada anladım ki ibo dümdüz yorumcu, yıldız tilbe besteci ve yorumcu. yani müzisyen.

voca.ro/1lEMIjGYKjTT

ulu teñgri'nin kut verip dünya töresini ve nizamını sağlaması için gölgesinden tinlerine üflediği kadim budun.

(bkz: hayıydıy gaydeş)

bu videoyu tekte bitirirsem sırtım bir daha yere gelmez.

ben kimi dinlesem ona hak veririm, günün sonunda da 'aman ha yumurta tavuktan çıkmış, ha tavuk yumurtadan çıkmış ben ekmeğime bakarım' der yoluma devam ederim. kısacası fikirler de aldatılır.*

az once komsunun kapisini calip, 2 cift laf etmemle vucudum ve bunyemde husule gelen sey. 1 tane cumleyi el jestleriyle soylerken, sesimin titredigini, suratimin muzmin 1 mazlum halini aldigini ve kalbimin gumbur gumbur carptigini fark etmemle birlikte yine mi ya hay allah dedim. normalde bu kaygi ve utangacligin boyutunu bu dozlarda yasamamakla birlikte artik ruhumda yeni bi kilidin daha acildigini fark ettim. yeni 1 rutbeye yukselmistim o sacma sapan el jestleriyle birlikte; otistik fare. evet.

muftakta yumurt yemek.

kadınlar olarak çalışmaktan gocunmuyoruz zaten..
sabah işe gidip akşam eve gelmek, hayatın yükünü omuzlamak bizim için yeni bir icat değil.. üstelik mesai kapıda bitmiyor.. eve gelince ikinci vardiya başlıyor.. tencere, çamaşır, bulaşık, ütü..

ekonomik koşullar ortada.. tek maaşla geçinmek artık hayal ürünü.. kiralar uçmuş, market arabası eskiden dolu dolu gezerken şimdi nereden kesebiliriz derdinde insanlar..
o yüzden iki maaşın girdiği bir ev sadece para meselesi değil yaşam kalitesinin yükselmesidir.. biraz daha rahat nefes almak demektir..

dinen bize uygun görülen yaşam tarzından çıkmamız sosyal, ekonomik ve anane * olarak topluma fayda sağladığına inanıyorum..

şimdi gelelim erkeklere.. madem hayat yükünüzü paylaşmak istiyorsunuz ev işlerine de siz omuz verseniz, kadınlarda bu kadar yorgun olmasa.. mesele sadece “yardım etmek” değil.. yardım etmek misafirliğe gidince yapılan bir şeydir.. ev dediğin yer ortak yaşam alanıysa, orada görev dağılımı da ortak olur..

sevgilim olsun düşünürüz diyen erkekten daha erkek erkektir.*

"mülteciler babilhaneye girer gibi ellerini kollarını sallayarak giriyorlar güzel ülkeme." desek yeridir o zaman.

kendine ve özel alanına saygı duyan erkektir.

hayatimda hic tamamen olmadigim sey. alkole karsi muhtesem direncim sayesinde cok fazla sarhos olmasam da elbette biraz alkolun kana akisi sonucu 1-2 saat suren fiziksel sallantilar yasadigim oluyor.

lakin sunu fark ettim, gecenlerde soyle bi hususa denk geldim.

soyle ki, normalde bizim mahallede bi dukkan var, geceleyindi, ben de dukkan sahibiyle tartismaliyim. yani degilim de, sevmiyo beni pek. zaten benim de anksiyetem var, utangacim, haliyle zaten cok da bi dukkana giren bi tip degilim.

fakat gecen gecelerden birinde ictim, ve hafif bi sarhos oldum. kendime gelmek icin de su almak istedim. o an en yakin orasi vardi. girdim ve aldim.

ustelik hic utanmadim, yani hic, sesim titremedi, kalbim carpmadi falan.

haliyle sarhoslugun utanc hissini hatta cogu hissi korelttigini fark etmemden mutevellit bugun yine aynisini yapicam. evet.

ay, ben nereye gitsem takip ediyor gibi geliyor. takip ediyor mu?