zaman tüneli

2 kişi için koca tır çalıştırılmaz, yazıktır.

durmadan yol alır. biri sürer biri uyur.

tır değildir.

6 ay askerlik yaptım. böyle bi rahatlık yok.
tüy gibi hafif hissettiriyor.
denize girmek gibi.

ks. abd'nin müyap'ı olan müzik endüstrisi birliği. ticari çıkarları koruma ve lisanslama işlerinden ziyade plaklardan kayıt ve dinleme esnasındaki standartları belirlemesiyle bilinir, bütün pikaplar ve pikaplara bağlanacak amfiler bu standarta göre çalışır.

(bkz: iki kişinin bildiği sır değildir)

ancak şuurum yerinde değilse olabilecek hadisedir.onun dışında mümkünatı yoktur.

oyuncak.

arkadaşlar gelmeyin tünelin ucu bombok bir yere çıkıyor.

bence sözlük yogacılar odası tarafından yönetiliyor. her gün istisnasız bir yoga başlığı görmemi başka türlü açıklayamıyorum.
hayır milleti de özendiriyorsunuz, evde kitlenip kalacaklar sonra.

kadıköy sahil yolunda binerdim istanbuldayken, hala varlar mı bilmiyorum.

bu benzer "sattılar" şeklinde sözler çoktur. muammer kaddafi bunu osmanlilar için söylemişti. kitap okumayanlar bilmez.

ayrıca enver sedat için de dedi araplar, bir parça toprak için filistini yahudilere satti diye. diyen kişi de yaser arafat.

okumayan ne bilsin evlâdım dedi tahtakahveci amca.

duyunca anksiyetemin tetiklendiği o cümle.

kabul ediyorum. aynı zamanda da salaklık ve saflıkla birlikte maalesef çarpı binbeşyüz kere maalesef.

kalbimi kırmayınız.

meali: yemenli yener ile bile olabilir, seninle asla olmaz.

ahahah. üzücü cümle.

geçmiş olsun dileklerimizi sunarız.

bir felaket haricinde bende olması mümkün olmayan hede.
bırak kimliği, telefonu çantam olmadan çıkmam dışarı.. çok kontrolcü olmak da sıkıntılı tabii. ancak burası türkiye tedbirli olmak kaybettirmez ama çok şey kazandırabilir.

belediye zaten kendileri olduğu için bunlar kendi kendilerini yeterince denetlemez, zabıta tarafından.
bakanlığın bu denetleme işini sıkı yapması lazım.
video:
x.com/dursun_semaa/status/2...

ama..

red ya da redo adlı santaçının acını seçmekte özgürsün adlı şarkısında geçen sözdür.

bu cümle bana göre; biraz hüzünlü ama aynı zamanda hafif muzip bir gerçeği anlatır.
insanın içinde kalmış küçük bir gülümseme ile iç çekişin aynı anda var olması gibi benim gözümde.

bazen bir ihtimal vardır; küçücük, belki çok da güçlü olmayan ama yine de insanın aklının bir köşesinde duran bir ihtimal. ama ne var ki o ihtimal gerçekleşmez, zaman geçer ve dönüp arkaya bakarız. işte o anda o ihtimal artık sadece bir düşünce değil, geçmişin bir parçası olur.
yani dilde küçücük bir “-de” eki eklenir ve ihtimal bir anda “olabilirdi”, “yapabilirdim”, “söyleyebilirdim” gibi geçmişe dönüşür.

bana biraz da hayatın küçük şakalarından biri gibi geliyor bu durum.
çünkü insan o an yaşarken her şey mümkünmüş gibi görünür; seçenekler, yollar, ihtimaller…
ama zaman geçince hepsi birer “-de” alır ve maziye karışır.
o yüzden bu söz beni başta da söylediğim gibi hem gülümsetir hem de hafifçe içimi burkar.
sanki dilbilgisi kuralı gibi görünüyor ama aslında insanın hayatla kurduğu ilişkinin kısa bir özeti gibi.

velhasıl kelam benim gözümde bu cümle, “bir zamanlar mümkün olan ama artık sadece ‘olabilirdi’ diye hatırlanan şeylerin küçük dilbilgisel hikâyesi” diye özetlenebilir.

biraz ironik, biraz duygusal…
ama çok da tanıdık.