zaman tüneli

ben kendi seviyemden aşşağı düşmek istemem diyip kabul etmeyeceğim davet olur. çok isteniyorsa benim seviyeme kendileri gelebilir, pişman olmayacaklarına garanti verebilirim.

sevgilisi olup sözlükte takılan kişidir. abartmaya gerek yok, bu kadar da olmayın yaa *

kurdun disine kan değmesin hfhdhdd

danimarkalı, köklü progressive power metal grubu manticora'nın 2001 çıkışlı darkness with tales to tell albümünde yer alan çok güzel şarkı. bu dan grubu en az 20 senedir falan—hatta muhtemelen çeyrek asra yakındır—bilirim ve severim ama bence çok iyi vokallerinin olmaması gibi bir eksiklikleri var. topluluğun tarzını ben blind guardian'a benzetiyorum ama daha derin prog metal sularında yüzüyor bu dan grup elbette; blind guardian'ın müziğinde de prog elementler olsa da manticora'da bunlar daha fazla/derin. bu da dahil bazı albümlerini çok defa dinledim ve işte vokallerine de alıştım bir şekilde zamanla. bence kesinlikle iyi bir grup, başlığın konusu olan parça ve bu parçanın yer aldığı albüm ise tek kelimeyle şahane.

ya abiler, ablalar ne çok çıkarım ve bağlantı kuruyorsunuz ya. sözlük sen nasıl kullanırsan öyle bir yere dönüyor.

kimse bir internet sitesinde bir seyler yazıyor diye tuhh kaka değildir ya. salın valla kafayı yersiniz.

güzel kizlar dm.

beni tanıdılar ben kaçtım.

yolludur, yol vermek herkesin hayrına olur.

tembellik ve aç gözlülük.

bu tanım cepte dursun.

ama bir de haggard’ın bana göre en iyi şarkısı, masterpiece’i. mona lisa tablosu gibi.
introda yaylılar karşılar. sonrasında brutal vokal de duyarız, büyüleyici bir sopranonun varoluşu anlamlandıran mucizesi ile de buluşturur bizleri.
tekrar tekrar dinledikçe sözlere daha iyi kulak vereceğiz. yalnızca, "power of the universe will take me to the place where i belong." şeklindeki tek bir cümle sebebiyle, derinleştikçe derinleşen düşüncelere dalarız.
hızlıca akıp giden 6 dakika 40 saniyenin ardından biz artık yıldızlara ulaşmak için neden acıların içinden geçmek gerektiğini sorgulama gereği duymuyoruz. daha ötesi biz artık, acıların içinden geçmeden yıldızlara ulaşmanın hiçbir anlam ifade etmeyeceğini çok iyi biliyoruz. hanımlar beyler yüreğinizi ferah tutun. zira biz artık an itibariyle, "per aspera ad astra" sözünü idrak etmiş ve hatta içselleştirmiş bulunuyoruz.

splenderanno
per aspera ad astra

çünkü estetik algıları öncülemiş canlilariz, kadınlar uzun boylu erkek istiyor da erkekler büyük göğüs, kavisli kalça ve bilimum renk ve şekil istemiyor mu ?

hepimiz biliyoruz ki insan motivasyonunda baskın bir rol oynayan seks olgusu bizlerin beğenilerini ve davranışlarını etkiliyor.
kadınlar da pek tabi olarak fiziksel güç ve genetik olarak baskın olanı secme eyleminde. dalyan gibi delikanlı ile cima eylemek istemesi çok normal.
takmayın bu kadar kim kiminle isterse öyle olsun.

siz kendiniz olun ve olamadiginiz şeyler için üzülmeyin ha ben mi, ben baya orta boylu biriyim ya bana gelmez

beklentilerimiz ve kabullenemediklerimizden ibaret her şey.

yalancıları silkelesinler.

bütün erkeklerin kafkasyalı olma ihtimali olmadığı için büyük yanılgı içinde olan kadındır.

ben de cevabın çalışmak ve sağlıklı gıda olduğunu düşüyorum. bir de gamsız olmak ömre ömür katıyor.

sormadılar ki verelim.

hadi siz için bir sorun yok diyelim ama yeni çıkmış birisi için.. lan bir dur nefes al.. demek lazım değil mi ?

veya bize ne yahu..

renkli günlerdeyim..

olabilir, normaldir. erkeklerin kadınlar için belirlediği topuk renginden bel ölçüsüne kadar olan binlerce standarda karşı kadınların birkaç tane beklentisi olmasının eleştirilmesini hayretle karşılıyorum her seferinde. uzun boylu erkek seven de vardır, kendi boyundan bir tık uzun da hatta daha kısa da. kadınlar genelde görünüşe o kadar sıkı sıkıya bağlı kalmıyor çünkü. ama her kadının da beğendiği belirli bir tip olabilir tabii ki, bu da gayet normaldir.

domuz değiliz en nihayetinde muşlettin amcam. kıskanacağız tabii ama korktuğumuz için değil onu bil.

sözlük kervan, yazarlar birer yolcu. gelir giderler yazar geçerler, sağlık olsun..
ayrıca,
(bkz: eskiye rağbet olsaydı bit pazarına nur yağardı)