per aspera ad astra

dinlediğim ilk haggard şarkısı. dinlenirken yok böyle bir şarkı, bunu yapan insan olamaz tarzı haykırışlara sebebiyet vermişliği vardır zamanında. tabii daha sonra kimmiş bu adamlar diye merak edilir, bu parçadan daha sağlam yığınla şarkıları olduğu ve hakikaten de insan olmadıkları anlaşılır. sonrasında her gün belli bir doz haggard alınmadan durulamaz filan. öyle.

latince bir sözdür. ilk kez erasmus'un deliliğe övgü adlı kitabında kullanılmıştır.
anlamı:
"zorluklardan geçip, zorlukların içinden yıldızlara ulaşmak".

yıldızlararası yolculuk yapan birinin söylemesi muhtemel cümle.

haggard severiz yaradandan ötürü.

zorlukları aşıp yıldızlara ulaşmak anlamı taşıyan yaşam mottosu veya felsefesi olarak da diyebileceğimiz latince bir söz olup aynı zamanda her mannelig şarkısıyla tanınan haggard şarkısıdır.

zorluklardan yıldızlara… haggard sayesinde aşina olduğum latince söz. ulaşmak dileğiyle diyelim.

bu tanım cepte dursun.

ama bir de haggard’ın bana göre en iyi şarkısı, masterpiece’i. mona lisa tablosu gibi.
introda yaylılar karşılar. sonrasında brutal vokal de duyarız, büyüleyici bir sopranonun varoluşu anlamlandıran mucizesi ile de buluşturur bizleri.
tekrar tekrar dinledikçe sözlere daha iyi kulak vereceğiz. yalnızca, "power of the universe will take me to the place where i belong." şeklindeki tek bir cümle sebebiyle, derinleştikçe derinleşen düşüncelere dalarız.
hızlıca akıp giden 6 dakika 40 saniyenin ardından biz artık yıldızlara ulaşmak için neden acıların içinden geçmek gerektiğini sorgulama gereği duymuyoruz. daha ötesi biz artık, acıların içinden geçmeden yıldızlara ulaşmanın hiçbir anlam ifade etmeyeceğini çok iyi biliyoruz. hanımlar beyler yüreğinizi ferah tutun. zira biz artık an itibariyle, "per aspera ad astra" sözünü idrak etmiş ve hatta içselleştirmiş bulunuyoruz.

splenderanno
per aspera ad astra