zaman tüneli

zenne mi brütüs?

ayrıca, ''basmışım aminoasidi hop taş gibiyimm'' de der arkadaş

çok tatlı arada önüme çıkıyor. fantastiktir.

adonis ismail sözü. "her gün 10 yumurtanın beyazını yiyorum, sarısını martılara atıyorum; nasiplensin yavrucaklar." şeklinde geçiyor cümlede. neden bilmiyorum, komik geliyor bu son kısım ve ara sıra kullanıyorum.

ben bu programı hiç sevmiyorum ve izlemiyorum ama bu bölümü biri izletmişti bana. dakika 6.20;

içindeki sosa ayrı bitiyorum, hemen hemen her şeyin içinde yiyebilirim.

ben izlemiyorum dantelli boxer fitsen yakışır bunda bir şey yok.

elit sayılmaz da restoranlardaki yemekleri deniyorum. geçen güya meşhur bir yerde kokoreç yedik hiç beğenmedim belki de kokoreç bana göre değil. zor beğenen birisiyim yemek konusunda şu an gezdiğim kadarıyla ankarada çok iyi diyebileceğim bir yer yok et döneri iyi yapıyorlar ama. daha değişik yerlere bakacağım bakalım.

bizimde maradonumuz bu çocuk.

başlığa girdiniz ve nickinizi bulamadınız mı? üzülmeyin. ben sizin tanımlarınızı seviyorum. benimki de yazılmamışsa nolmuş ki? nolmuş ki he?

tam bir baba klasiği... özellikle sinir anında ağızdan çıkan, ama altında bayağı bir beklenti, hayal kırıklığı ve biz böyle değildik yaf serzenişi barındıran bir yüklenme biçimi..

madem bu çocuk senin eserin, niye her fırsatta yerden yere vuruyorsun arkadaş? sonuçta çocuk dediğin şey biraz da senin güncellenmiş versiyonun değil mi? senin hataların + çağın şartları + kendi karakteri = yeni model... yani bir nevi güncelleme ama baba bakıyor ve ya benim eski sürüm daha stabildi ya diye söyleniyor.

işin komiği baba kendine söylenemeyen lafı çocuğa söylüyor sanki. ben olamadım, sen ol baskısı bir noktada sen de olamamışsın sitemine dönüşüyor. arada çocuk düzeltilmeye çalışılan yazılım gibi kalıyor.

bir de arkadaş neden çocuğa itsin diyorsun ki? aslında madem senin oğlun, madem öyle, bir tık ileri götür, itoğlu it de tam olsun, soy bağı da netleşsin. en azından tutarlılık olur.

neyse oğlumu düşününce sinirlendim sanırım. boşarım o kocayı kızdırmasın.
olay kısaca çocuğun ne olduğundan çok babanın kafasındaki ideal evlat ile gerçek arasındaki farkın dışa vurumu.. çocuk da doğal olarak şunu düşünüyordur garibim, babuş ben mi hatalıyım yoksa beklentin mi fazla..?

zorda olsa kazanmayı başardık önemli olan da buydu. dünya kupasına 1 maç kaldı, slovakya-kosova maçının galibiyle deplasmanda oynayacağız. haydi çocuklar oraya gideceğiz ve tüm dünyaya türk'ün gücünü yeniden göstereceğiz. inanıyorum, vakti gelince hatırlatırız.

aha şimdi bildirim geldi: doğal gaz ve elektriğe zam sinyali...
zaten don gömlek geziyorduk, şimdi iyice dızlanacağız

dibe vurdum diye utanma. hayatında herkes bunu bir kere olsun yaşamıştır.

büyük bir coşkuyla:
- 3 dakika uzaklıktayız play off finallerine ömer abi!!!
- evet.

ömer abi, o kadar heyecanlanma, kalpten gidersin maazallah asdfasg

sonradan açıldık, arap atı gibi. tebrik ediyorum bizimkileri. montella'yı her şeye rağmen seviyorum demiştim ama tabii yol sarplaştıkça bu kadro yeterli gelir mi gelmez mi, orası sabaha dek tartışılır.

ben değilimdir. türk bayrağı gördüğüm herhangi bir spor branşında büründüğüm kişilik ektedir;

mikro bir plak kolleksiyonum var. arada dinliyorum

biz kazanıyoruz enflasyon alıyor. delirecegim

faturalardaki maliyetler çarpı 1.5- 2 şuan.

overactingine, mimiklerine ve yaptığı video kapak fotoğraflarına sokayım senin dediğim, sevdiğim bilim iletişimcisi, youtuber.

valla sevgili coffee break konuyu güzelce özetlemiş. açıklamak gerekirse kimi zaman haftanın her günü burdayken; kimi zaman aylarca girmiyorum hesap örümcek ağı bağlıyor. her telden çalıyorum belli bir konu bütünlüğü yok yazdıklarım arasında. o şekil bir şey yani.