zaman tüneli

paul ricoeur 'un bir kitabı.
henüz okumadım veya hâlâ okumadim..

eskiden kont idi monte kristo kontunu severim.
şimdi de bu bunu da açıklamayım

bu yağmurlu ve romantik günde tabii ki erken uyanacağım. çünkü iş yağmur çamur dinlemiyor.

kahve molası..

(bkz: bağlanma problemlerim var demenin alternatif yolları)

istediğim başlığa dilediğimce yazma imkanımın olması..

sırtındaki heybe ruhunda taşıdığı yükün yanında devede kulak bile sayılmaz. hayat çok acımasız.

yani erkin koray'ın değil aslında, bir türkü ama yine de bu başlığa yazayım dedim. arada dinleyin neseniz yerine gelsin.

tımbıllı

kafamda yapılacak işler listesini sıralarken içte isteksizlik ve vücutta yorgunluk hissettiğim zamanlar.

çok derinlerde.

fesubhanallah bu da mı arak.

(bkz: hayata dair iç burkan detaylar)

tek bir tane seçemedim.

yalnızlar rıhtımı
aşkımız bitecek
ankara sokakları
estarabim
sevince

(bkz: cumartesi sabahı erken kalkmak için bir neden)

kafanızda böle bir şey varsa evlenmeyin .

cumartesi sabahı bir çay keyfinden daha güzel olan şey sözlükte takılırken ikinci çayın keyfine varmaktır.

üstteki tüm girdilere "siz nasıl bir sapıksınız ya?" dedirtecek bir link bırakıyorum aşağıya.

www.armaganoyuncak.com.tr/b...

bir çeşit oyuncak tipi ve markası.

her zaman daha iyileriyle karşılaşma seçeneği mevcut. ancak evlilik artık opsiyonların bittiği noktadır. seninle eşleşen tek ruha yönelimdir. zihin ve gönül o noktadan sonra diğer ihtimallere karşı kilitlenir. başkalarının içeri girme olasılığı ortadan kalkar.

(bkz: yazık kimin çocuğuysa)

bu ifade bir defa baştan sona sorunlu.. bu söylem hem aşağılayıcı hem de kadınları tek tip bir ahlak kalıbına indirgemeye çalışan kaba bir genelleme. üstelik bunu bir kadının dile getirmesi, kullanılan dilin yarattığı zararı azaltmıyor aksine içselleştirilmiş yargıların ne kadar yaygın olduğunu gösteriyor.

“kaşar” gibi bir kelime zaten başlı başına hakaret. kime, neye göre kaşar mesela? bir insanın yaşam tarzını, ilişkilerini ya da tercihlerini böyle etiketlemek kimseye düşmez. ardından “tesettüre girmek” gibi kişisel ve çoğu zaman inançla ilgili bir kararı, sanki bir arınma ya da aklanma aracıymış gibi sunmak da ayrı bir problem. bu, hem tesettürü tercih eden kadınlara haksızlık hem de farklı yaşayan kadınlara yönelik bir aşağılama içeriyor.

aşırı uçlar ifadesi de muğlak. kimin normuna göre aşırıymış yani? kim belirliyor bu sınırları..? insanların hayatlarını kontrollü gitmek gibi üstten bakan, buyurgan bir dille tarif etmek yerine, herkesin kendi seçimleriyle var olduğunu kabul etmek daha sağlıklı. kimse başkasının hayatını bu şekilde dizayn etmek zorunda değil.

burada mesele sadece kötü bir cümle değil; arkasındaki zihniyet. çok çirkin buldum. kadınları ya makbul ya da sapmış gibi iki uca sıkıştıran, sonra da bunu sözde öğütlerle meşrulaştırmaya çalışan bir yaklaşım var. bu da ne gerçekçi ne de saygılı. shame on you!!