zaman tüneli

(bkz: larissa gacemer)

saat farkı nedeniyle doğru dügün maç heyecanı yaşanamayacaktır.

sabahın 7sinde kalkıp bira-fıstıkla maç mı izleyecekmişiz? türkiye'nin ilk üç maçı sırasıyla 07:00, 07:00 ve 05:00'te.

son 32'ye kalırsak bazı maçlar 00:00, 01:00, 02:00, 03:00, 04:00 falan gibi saatlerde.

hadi onu da geçtik, son 16'ya kaldık diyelim, 8 maçın 5 tanesi 23:00 ve sonrasındaki saatlerde.

geçtik, çeyrek finale çıktık

4 maçın üçü 23:00, 00:00 ve 04:00'te.

yarı finaller ve final ise 22:00'de. buna çok itirazımız olmaz bunca rezaletten sonra.

eğer bir kaynak bulabilirsem doğrulamak isterim yaz sonunda, izlenme oranı en düşük dünya kupası bu olacak.

günlerce uğraşılıp önerilen her şeyi istisnasız denedikten sonra bile çözülmemişse, birkaç yüz liralık minicik bir wi-fi adaptörü işinizi görecektir.

tecrübeyle sabittir.

kırkayağa yürümeye başlarken ilk hangi ayağınla başlıyorsun diye sormuşlar, bunu düşünmekten artık yürüyemez hale gelmiş.

bilmem anlatabildim mi? bazen sadece yürümek gerekir.

fazla düşünmek hareketle entegre olduğu zaman veya ifadeyle sizi kafadan kurtarır bu işin bir ilmi var size şamanizmden girsem uzun sürer ama ben bıraktım bu şaman falan olaylarını, özgürlüğümün fidanını ektim bugün kendi yurduma, gerisi pek de değil artık umurumda ve bu durumdan da epey memnunum. bence yeterli.

üç buçuk atmaktan kaynaklı olarak, bünyede yaşanan renk kaybıdır. çakma delikanlıların kronik hastalığıdır aynı zamanda.

günaydın.
doğum günün kutlu olsun kaçırmışım sözlüğe çok sık giremiyorum. umarım hayat seni hiç üzmez. sevdiklerinle bir arada mutlu ve huzurlu bir hayatın olur..

beniz, meniz ve deniz kelimeleri bağlamında uydurulması gereken yeni atasözlerimiz var, mesela hakkı deniz olanın, benzi atsın normaldir, menzili hazine olanın kellesi vurulsun helaldir. burada yazar şunu belirtmek istiyor, yani devletin malı domuz, yemeyen semiz, kereviz salatası, lahana turşusu, bir benim perhiz, kalan herkese yaraşır ebedi hayat uykusu…

zabah oldu zabah!

zabağanan ne bırakacan onu de hele...

mezarkabul şarkısıyla birlikte yürürdüm kız kulesine karşı, ayasofya arzı endam ediyordu o sıra, ufukta binlerce yavru karga sürüsü ve ben kızıl gün batımına dalıp da deniz ortasındaki yalnız tekneciye merhaba diyordum. o sıra taaa rum kesiminden bir verici bağlanıyordu diyarbakır’a ve ahmed düşme haa diyordu. 2020 senesinde istanbul çok zordu, aç geziyordum, herkesi de öyle zannediyordum.

yulaf yiyen laf yemez diye bir söz vardı evvelden oğuz elinde, sebebi de şuydu, buğdayın iyisini yiyen işini iyi yapar, ekmeği olan bozulmaz gibi bir mesele falan filan işte.

can uysal ve kendisinden biraz sosyopatlık seziyorum, özellikle kardeşi bir akdeniz erkeğine oranla fazla dişini sıkıyor, düş sıkma hastalığı neydi hatırlayamadım ama kendisine önerim çene botoksu veya gece plağı. bir de taner uysal vardı kesin akrabadır bunlar, güzel adamlardır ama toplumumuza çok fayda sağlıyorsunuz…

sabahın körüne üç vize koymaları. bu programı ayarlayanın da, aklından geçirenin de neyse.

bizim gibi 'toprakçı kültür' insanları -ortadoğu'lu, anlamıyor bu rüzgar, su insanlarını -anglosakson, bunlar.

çoklukla, 'kolpa' deyip geçiyoz da o esnada onlar çoktan bizim içimizden geçmiş oluyor.

yersen saglikli iste

günaydınnn sözlükkk.
bugün biraz tuhaf bir ruh haliyle uyandım. öyle çok kötü değil ama iç açıcı da sayılmaz. hava da zaten aynı şekilde, her zaman ki ankara havası. hoş, güzel bir hava ama bugünün havası değil bence.

neyse buraları da baya aksatmışım. arada yazayım diyorum ama sürekli erteleniyor. sanki çok önemli bir yermiş gibi de düşünüyorum.

yine de garip bir şekilde iyiyim. her şey üst üste gibi ama modum çok da kötü değil. biraz boşvermişlik var belki de, bilmiyorum. neyse daha fazla saçmalamadan hepinize keyifli bir gün diliyorummm.

bir yandan yoğurt ve çilek karıştırıp yediğim diğer yandan bunu insan beslenmesine koyan kişi bizi trollemiş olabilir mi acaba diye düşündüğüm tahıl.

- sen at gibisin, al bu da yulafın.
+ öyle mi yulaf mı yemem lazım, ihihi.

gibi diyaloglar da yaşanmış olabilir *

retro, geri hareket, dolunay kanlı ay falan noluyor lan, bu hafta 4 günde yüksek gerilim hattından hallice bir hale geldim. sevdiklerimle sınanıyorum resmen. yoruldum, uğraşamıyorum artık deme lüksüm yok neyse gittiği yere kadar gider cepheden kaçan bizden değildir.

günaydın demeye geldiğim başlıkta ağlak olduğumu farkettim. o yüzden sizin gününüz aydın olsun bari diyerek tanımı bitiriyorum.

günlük mood;

önemli bir ''yörünge challange'' denemesi icra edip sağ salim dönmeyi deneyecekler.

gelecek seyahatler için bu deneyime gereksinim varmış. en iyi youtuber barış özcan güzelce anlatıyor bu ay görevi videosunda konuyu. ikna olmayacak bir şey yok gibi.

bilim böyle yürür. başka soru?

yok dediysek yok kardeşim!

amma sündürüldü bu konu ya hu...