zaman tüneli

yemek yapan kadındır okeyim, tarımla uğraşan köylüdür okeyim, hayvanın en pisiyim okeyim. arkadaşlar be ben 303 okey oldum, üçün birini değil üçünü de aldım galiba. şimdi siz söyleyin gıda efektifi nedir nasıl olunur???

edip akbayram - çeşmi siyahım.

nude isteme başlığı.. çok zekice.

30 nisan'da çıkacaksa herkesten önce biz dinliyoruz şu an *

goooooooooooooooolllllll beeeeee.
derken ofsayt kararı geldi.lann

majesteleri sorum ali bey' e olacak. bir şarkıda ‘tamam oldu’ dediği noktayı ne belirliyor?”

(bkz: hanımefendi ben deliyim)

şiir yazmak istiyorum ama müsaade etmiyorlar ben de zırvalıyorum arkadaşlar. şimdi bizim pederi örnek versem bana devlete düşmansın diyorsunuz yahu dostane bir sohbet edelim şöyle ağır ağır istiyoruz ama valla üstümüze geliyorsunuz. gülün etrafı bülbül dolu, karga göndersem sonucu biliyorsunuz karga nereye gider??? tebrikler zeki çocuksun gözlüklü şeytan, anlıyorsunuz, sivil örümcek acil servis çarşaf falan. aklımla oynuyorsunuz ama şu var, beni delirttiğiniz zaman ne olur, evet bildiniz tımarhane veya uyuşma veya ebedi uyku. kuantum bilen abilerimize sevgiler. abdullah gülsün bakalım bıyık altından nasıl oluyor her halta gülmek.

bunu fiilen yapan bir yazarımız var zaten hem de paronayak olanından :)))

yeğdir. akıllı olup milletle uğraşmaktansa deli olup milletin seninle uğraşması hoştur. lakin bana ne... ayriyeten (bkz: adını koymuş deliye götünü koymuş çalıya) diye de bir atasözümüz vardır, vardar, var ola düğün halayıdır.

akıllı olup kahır çekeceğine boşver deli ol en iyisi o .d

millet deliye vurup işin içinden çıkıyor, bazen beni de deli bilsinler istiyorum

deliklerin de genel sorunudur

yavaş yavaş ölmek için.

tıpkı benim gibi, ben de hoşuma giden her müziği dinlerim, tarz farketmez

femen değilde he man olarak buradayım bir süredir, yazım dilim sebepli nazım hikmet sanan oluyor, iyi adamdı rahmetli ama meselemiz poz veya koz değil, öz makara meselesi. şimdi ben kuzey tekinoğlu olacağım, bize güneyli lazım ama o galiba soğan çıkacak, bilmiyoruz. işler girift bir hale dönüşüyor, celal eren çeliker gibi oldum sevgili ibrahim, kafam almıyor, bira koyucan.

(bkz: toplum baskısı)

çünkü bu ülkede dikkat çekmeniz için çıplak olmanıza gerek yok. yetişkin erkek olmamanız yeterli.

"özgürlük bir yanılsama" diyordu izlediğim bir dizide; elindeki güvercini havaya bıraktıktan sonra karakter şöyle devam ediyordu: "istedikleri gibi uçarlar ama geri yuvalarına dönerler."

aslında posta güvercinlerinin olayı da tam olarak bu; gönderilen her adrese giden birer görev adamı değiller, sadece yuvaya duydukları o kaçınılmaz hasretin esiriler. süreç daha yavruyken başlıyor; kuş aç bırakılıp dışarı salınıyor, sonra belli bir işaretle çağırılıp yuvada karnı doyuruluyor. yani bir nevi yuva kodlaması yapılıyor. koku hafızalarını kullanma ve dünyanın manyetik alanını algılayabilme yetenekleri sayesinde yüzlerce kilometre uzaktaki yuvalarını elleriyle koymuş gibi bulabiliyorlar. o tarihi filmlerde gördüğümüz mesaj trafiği de aslında ciddi bir lojistik planlama: a kalesinde b kalesine ait, b kalesinde ise a kalesine ait kuşlar kafeslerle taşınıp bekletiliyor. savaş esnasında bir kuşun yolda avlanma veya ölme ihtimaline karşı da aynı haber birden fazla güvercine bağlanıp aynı anda uçuruluyor. hatta osmanlı'da bu iş için kurulmuş özel menzil teşkilatları ve güvercinlikler varmış; bu kuşları çalmanın ya da öldürmenin cezası da devletin haberleşme ağını kesmekle eşdeğer görüldüğü için oldukça ağırmış.

yani işin özü; o gökyüzündeki süzülüş romantik bir eylem ya da bilinçli bir görev aşkı değil, sadece yuvaya duyulan o sonsuz aidiyet duygusu.
bu bilgiyi paylaşırken nedense içim sızladı... aslında o kadar kanat çırpışın ve gökyüzü rotasının tek sebebi, insanın bu canlıların en masum duygusunu yani yuva özlemini koca bir haberleşme sistemine çevirmiş olması...

bende mi tekrar gelsem yayınlara bilemedim yapamadığım yayınlarım aklıma geldi benimde .d özlemişim radyo yayınlarını teşekkürler eski papatya bey