zaman tüneli

bu bayern münchen kafayı yemiş, bunlar manyak, bunlar psikopat. atalanta'ya 10 tane attılar, real madrid'e 6 tane. insan değiller.*

görünen o ki; tam dağıtmadan gitmeyecek.

evet. dağıtınca gidecek siz de gitti de dağıldık mı diyeceniz?

canınız sağolsun da niye bönsünüz.

diziler de değil, oyunlar da değildir. koca bir nesil cs, half life, total war, assasin's creed, red alert, wolfenstein bir sürü adam ve yaratık öldürmeli oyun oynadı. üstüne 9/11 yaşadı. üstüne ırak savaşı/arap baharı/suriye savaşı/ukrayna savaşı gördü canlı canlı.

diziler derseniz eğer; aşkı memnu'yu da yasaklayalım, çarpık ilişkiler ve sonrasında umutsuz aşk sonucu intihara sürüklüyor.
yasak elma yasaklayalım; sahte zenginliğe ve güç için her boku yapmaya sürüklüyor.
muhteşem yüzyıl yasaklayalım; güç için evlat öldürmeye sürüklüyor.
diriliş şeysini yasaklayalım. ok atmaya, kılıçla kafir kesmeye sürüklüyor.
kurtlar vadisi ve türevlerini yasaklayalım. mafyaya hukukuksuzluğa özendiriyor.
pokemon yasaklayalım; insanları pikaçu gibi camdan atlamaya özendiriyor.

örnekleri daha çok çoğaltırım da bunun sonu var mı? yok. ne olacak bütün gün ilahi mi dinleyeceğiz televizyonda, youtube'da falan. o da çocuğumu ışid'e sürüklüyor belki. ne bileceksiniz.

suç işleyeni en ağır şekilde cezalandırmadığınız sürece, insanları ve çocukları suç işlemeye gerek kalmayacak ekonomik düzende, geleceğe dair bir umut içinde yetiştirmediğiniz sürece bu işin sonu gelmez. bugün mafya dizilerine/oyunlarına tetiklenen çocuk yarın pembe dizide rosemaria'yı elde etmem zor diye yine tetiklenebilir.

burada ssç denen sıçmığı ayrı tutmam gerek. bunu bir ırka mal etmeden söylüyorum ki; onlar ve aileleri eğitilmez. her işlediği suç sonrası kendi çevresinde güç kazandığını düşünen bireyleri eğitemezsiniz. bakın tekrarlıyorum. eğitemezssiniz. bu işin sonunu getirecek şey komunik solcu rüyalarda yatan sınıfsız toplum, eşit haklar, vatandaşlık bilinci de değil. bunlara en çok sahip olan diye adlandırılanlar banka soyup, büyükelçi öldürdü neyse.

gençliğe geçim, yaşam, evlilik, geleceğe dair umut verilmediği/verilemeyeceği sürece bunlar olacak. daha bugün entrylerimden birinde bahsettim, bi kaç gün önce başka bir entrymde bahsettim. orta sınıf ve onun yaşam, gelecek umudu ezildikçe olacak bunlar. sadece bizim ülkemizde de değil. dünyanın genelinde bu şekilde. orta sınıf yok olduğu müddetçe bunlar olacak. liberalizm, sosyalizm veya herhangi bir -izm ile çözüleblecek bir sorun değil bu. hem kapital/liberal ekonominin körüklediği hem de sosyalist/sol/sosyal demokrat ideolojinin körüklediği bir sorun bu. anlayın artık. dünya genel olarak silklemese de kapital de sosyalist de en çok orta sınıfı silkti/silkiyor.

bugünkü katliamı yapan piç kurusu emniyet müfettişi oğlu. dünkü saldırıyı yapanın aşiret bağlantısı var deniyor. abd'deki okul baskınlarınu yapanların (geçmişten bugüne), seri katillerin çoğu orta sınıftan. rusya'dakilerin de öyle. olay orta sınıfta bitiyor. her ideoloji orta sınıfı silkti. ne alttakilerim orta olma umudu kaldı. ne de üsttekiler altındaki sınıfı silkledi.alttakilere sosyal yardım. oy ya da feodal düzen nedeniyle cezasızlık, üsttekiler zaten dokunulmaz. eeee? üstteki neden ben orta sınıfın halinden anlasın? alttaki neden üst sınıfa çıkmak için alın teriyle çalışsın. silkelim orta sınıfı. düz insanları. haydi hayırlı olsun.

sacının teline dokunmaya kalkan herkesi dover. ama seni de dover.

ozeti bu:)

siz yalnızlığın ne demek olduğunu bilmiyorsunuz demek ki

bitmedi edebiyatınız yaa arkadaslar.
yok kimse beni en cok sevmedi.
yok kimsenin onceligi olamadım.
donem donem hepimizin basına geliyor boyle seyler.
ama biz agıt yakmıyoruz. olay cıkartmıyoruz:)

harcayan kim ki.. burayı günlük olarak kullanmanın bir anlamı yok. zaten tadı yok, gayet sakin olması ve etkileşimin düşük olması hoşuma gidiyor sadece. huzur evi gibi, seviyeli, kimse kimsenin umrunda değil, çoğu insan kendi halinde takılıyor. arada bir girip bir şeyler karalayıp çıkıyorum ben. büyük anlamlar yüklemek saçma.

''yazeka'' diyoz kendisine

beni de hayatımda kimse sevmedi. hep sevgiyi aradım.

her zaman her şeyi bulma imkanınızın olması, iş imkanlarının fazlalığı, gezilecek, boş zamanlarda vakit geçirilebilecek yerlerinin fazla olması ve gelişmişliği ile rahatlık sağlayan durum. türkiye'nin en büyük ve en önemli şehrinde yaşamaktan çok mutluyum.

#3878718 kertilen kele

bu benim.

''kimse vazgeçilmez değildir''

bunu kendim ve başkaları için içselleştirdiğimde bu sorun giderilmiş olur.

az önce fark etmediğim bir gerçeği fark ettim.bu hissi unutmamalıyım.
m…. v. a…. i… y….l….

ben bazı kimselerin önceliğiyim çünkü insanlarıma çok değer veriyorum, onlar için elimden ne gelse en iyisini yapacağımı çok iyi biliyorlar. onlar benim insanlarım.

allah razı olsun hepsinden, sayıları az ama öz.

aslında bunun derin sebepleri var, insanların çoğu yüzeysel ya da yan etmenlere bakıyor. insan psikolojisi çok katmanlı bir yapıdır. çoğu zaman ilk düşünülen sebep/neden - sonuç ilişkisinden daha farklı bir noktaya bağlıdır. bu tarz vakaların katillerinin geçmişlerine bakıldığında ortak noktalar olabildiği gibi iç motivasyonları tamamen farklı olabilir. işte o iç motivasyonlarının kaynağını bulmak ve yok etmek gerekir. yoksa o kaynak/lar başka caniler yaratmaya devam eder. ki bence kaynak ne olursa olsun bu insanların oluşmasındaki en büyük neden bence toplum tarafından görülmemleri, ihmal edilmeleri. yani misal sokağa çocuk sıçarsan, sevgi vermezsen, iletişimi doğru kurmazsan o çocuğun topluma faydalı birey olması şanstır.
ya da zengin bir aile diyelim, çocuğu en iyi şartlarda büyütmüş. lakin işlere şirkete bakmaktan hep bakıcıya vermişler diyelim, bakıcıda her dediğini yapmış. buda katil olmasa bile yine topluma zararlı olabilecek ve küfür edilecek narşistik ve ya benzeri bir patrona dönüşmesi neredeyse kaçınılmazdır.

105 tane mum dikmek lâzım.

bekçiler hala var mı ki olm? ben hiçbir yerde görmüyorum bir tane bekçi bile. zaten ne işe yarıyorlardı ki? hepsi bir araya gelip, buluşup bir parka çöküp, çekirdek kola yapıyorlardı. denetim yok, bir şey yok, asayiş için değil ahlak için kol geziyorlardı, asayiş için kimsenin uğraşısı yok zaten, herkes başıma iş gelmesin derdinde, herkes korkak, ama gariban buldular mı çökerler tepelerine, küfür, hakaret, şiddet gırla.

abi ben bak 42 yaşına geldim, 42 yıllık hayatımda hiçbirinin hiçbir kıyağını görmedim, yaşamadım, hepsi de mesai doldurayım derdinde, zaten bizim ülke insanının problemi bu, etliye sütlüye karışmadan, elimi taşın altına sürmeden, bir köşede bir iki şeyle oyalanarak kamufle olup, yata yata yıllarımı geçireyim, ola ki ilgili departmanda eskiyip bir de tek kalırsam terfi edeyim, yolumu bulayım, tek dertleri bu insanımızın. ha daha beter insanlar da var gerek avrupa'da, gerek amerika'da, etik hassasiyetlerden, etkin çalışma düstürundan ya da işine saygıdan yoksun yığınla insan var. bunları insanlara öğretemezsin, insanın içinden gelecek.

at oynasanıza siz. sıkılmışınız belli.

(bkz: 15 nisan)