zaman tüneli

#3955633
katılıyorum. keşke kavramlara daha hakim olsak. muhafazakarlık ile sekülerliği karıştıranları görüyorum. gözlerim kanıyor.

erzincan tulum çok başka bir seviye. tavada eritip ekmek banmaya bayılıyorum.

bir fenerbahçeli olarak memnuniyet duyduğumdur. sonunda trabzonsporlu kardeşlerimiz de gördü gerçekleri doğru yola girdiler, evet.

tam yağlı ezine
trabzon tel peyniri

bugun parmesan almak icin bir markette girdim. elli cesit peynir vardı. parmesan yoktu.
olsa parmesan olacaktı bu oglen.

placebo etkisi de olabilir ama magnezyum sanırım. birkaç gündür magnezyum kullanıyorum ve biraz daha dinç uyanıyorum+moralim daha yüksek oluyor. bugün normal hiçbir günden farkı yokken daha mutluydum mesela.

viral reklam gibi olduğunun farkındayım ama değil.

seküler bir erkeğim ama muhafazakar kızlardan hoşlanıyorum, evet.

2020 de pandemide çok kötü bir pc de ilk kez oynayıp bitirmiştim. bu oyunu oynatabiliyor diye dandik bir monitörle şu pc yi 250$ a sattım o zaman. whatsapp ı hiç silmem, fotoları bile duruyor.

ıntel q9550, kutulu esonic g41cpl anakart, 2x4gb ddr3 kingston ram, sapphire radeon nitro gaming 2gb r7 370 256bit ekran kartı, 120 gb kingston ssd+500gb seagate hdd

oyuna gelince bana en çok hitab eden resident evil oyunudur. evet #3955604 kesinlikle haklı en iyi remake lerden biridir. racoon city polis departmanı çok iyiydi, hikayesi, bulmacaları, bossları, atmosfer, gerilim, gizem, korku muhteşem bir yapıt. daha sonra xbox series s de de bitirdim. oynamayan varsa şiddetle tavsiye olunur.

sıkı tutun.
net olarak budur.

memlekette muhafaza edilmiş herhangi bir değer kalmadığı için erkeği de kalmamıştır muhtemelen.

her gece hala aklımdasın.
.bu kadar içime yerleştiğini bilmiyordum. git. çık artık.

belirsizliğe neden bu denli bağlıyım bilmiyorum. aslında tek bir soruya bakar biliyorum. gerçeklerden mi korkuyorum acaba.

bilinçli bir seçimse eylemdir.
birinin size ihtiyacının olduğunu bildiğiniz halde yanında olmuyorsanız,
sizden bir şeyler söylemeniz beklenen bir yerde sessizliği seçiyorsanız orada pasiflik değil bilinçli bir tercih vardır.

şu an hepsi içimde karman çorman bir halde ve ya an itibariyle bünyemde zuhur etmiş olan kalp çarpıntısı ve mide bulantısını buraya kusacağım ya da sahiden elime siyah bir poşet alıp kusmayı deneyeceğim.
içim sindiremediğim duygularla dolu şu an.
hangi başlığa gitsem içimi hangisine döksem bilemiyorum.

bir kere aşırı gerginim. aynı yerden iki kez bıçaklanmış hissediyorum. hüsran gibi bir duygu.
yutamıyorum, içimden dışarı doğru bir öğürme hissi var. bünye kabul etmiyor bu durumu.

sonra kızgınım. bazı şeyleri/kişileri mesihi bekler gibi beklediğim için. kendime kızgınım. gelmeyen mesihe/doğru adama kızgınım.

tek bir doğru kişiyle tanışmak için kaç yanlış kişiyle tanışmak gerekir ki? kaç kişiyi harcamak veya kaç kişi tarafından harcanmak?

canım yanıyor artık, birini tanımaya korkuyorum. işin kötü yanı korkumu başkalarına yansıtıyorum veya tam tersi korkusu olan insanları kendime çekiyorum. kimde neyden şikayet ettiysem bir değişik formunun bende olduğunu fark ettim. kimseyle boşuna tanışmıyoruz.

her türlü bağ kurma korkumu maskelemek için kendi uydurduğum mesihimi bekleme projem geliyor aklıma. öfkeleniyorum. kendime!

karşıyım. insanların birbirlerine vitrinde duran bir teşhir ürünü gibi davranmalarına. birinin beğenisine sunulmuş alakart bir menü başlığı gibi olmaktan nefret ediyorum.

her seferinde kendini adım adım kaçınılmaz sonda bulmaktan usandım.

korkularımdan usandım. isim değiştiren (veya değiştirmeyen) formlarda geçmişin hortlamasından yoruldum.
usulüne uygun olarak gömmediğim tüm ölüler veda için mezarlarından kalkıp kalkıp karşıma çıkıyorlar sanki.

utanıyorum kendimden. ver(e)mediğim tüm tepkilerin hıncını en masum olandan çıkardığım için.
gücüm yok. başkasına ya da kendime yeni bir şans vermeye.
kırgınım. üzüntümün bir türlü görünmeyişine. üzgünüm, çok üzgünüm. yüreğim, sonlandırmadığım yasların hiç yakılmamış ağıtları ile dolu.

her yazarın harcı değildir. özellikle ilk beğeninin bile risk içerdiği tanımlarda.

ben en cok kendimin ilk tanıdıgım halimi ozluyorum.

ama korunaklı bir duzende prenses gibi oturmak mı?
yoksa acı tatlı guzel cirkin deneyimleyip biraz kirlenmek mi? hayata karısmak mı? gormek? tatmak? hissetmek? gezmek? vs vs.

yani gercekten kendimin ilk tanıdıgım halini cok ozluyorum.
hatta avukat bir erkek arkadasım bana dedi ki:
-sen dort dortluktun. yurtdısı seni bozdu.

her guzellik aynı anda olmuyor ki.
yurtdısının beni bozdugu seyler de oldu ama cok gelistirdigi seyler de oldu.
zinhiniyetim gelisti. farkındalıgım arttı. onyargılarım azaldı. anlayısım ve tolerasım arttı. bilgim. deneyimim artttı.
evet biraz da kirlendim.

hiçbir skm değildir.

aklın ve ruhun en dingin ve en dinamik olduğu zaman, bedenin sessize alındığı andır derler. yapmama eyleminde bulunurken kim bilir ne boklar yedin içinden.

#3955456 şimdi okuyunca haberim oldu, uzun nice sağlıklı ömürleri olsun inşallah. anne çok hassas bir konu gerçekten, yaşın kaç olursa olsun anne bir başkadır.