zaman tüneli

mütevellit

böyle kullandığım kelimeler var ama ilk olarak bu aklıma geldi.

hiç telaffuz edemediğim nicki bırakıp hiç telaffuz edemeyeceğim nickine geçişin hayırlı olsun abi. ben sana sadece abi diyeyim, dostluğumuz pekişsin*

fredd'den güzel bir rap eseri. dinleyin dinlettirin.

nobel ödüllü norveçli yazar knut hamsun'un hayranlık beslediği, ölümünün ardından övgü dolu bir ilan kaleme alacak kadar bağlı olduğu liderdir. savaştan sonra yazar 'vatana ihanet'ten yargılanmış, büyük bir para cezasına çarptırılmış. norveç halkı ona ait kitapları evine göndererek kırgınlıklarını göstermişler...

başka bir yorumunu ekleyeyim, bu da enfestir…

beni engelleyeni ben ben engellemem
benim engellediğim ise beni engellemez.
yoksa ben zurna mıyım he?

dünyanın en iyi müziğini dinlerken, uzun zaman sonra içilen biranın* keyfini çıkarıyorum

çok başkasın nükhet.

tevekkeli.

berlin duvarı üzerine yazılmış, zülfü livaneli'nin sesledirdiği harika şarkı.
duvarın milyonlarca insanı birbirinden ayırmasını, yarattığı gurbet hissini ve insan eliyle çekilen bu sınırın verdiği acıyı anlatır.

(bkz: beslenmenin yorucu ve maliyetli olması)

çoluğunuz çocuğunuz olmaz olm kullanmayın şu protein tozlarını. karaciğere, böbreğe hatta hormonal dengeye bile zararı var.

badem yiyin, et yiyin, tavuk yiyin, somon yiyin. o da olmadı asılın yumurtaya.

torba dediğiniz şey tulumdur. deri tulum keçi peyniri, efsane bir lezzettir.

(bkz: hasıl olması)

kimse daha önce söylemiş mi bilmiyorum da okumayı söktükten sonra her gün birini değiştirip önlüğe takıp öyle okula gidiyordum.

genellikle köy okullarında uygulanan sınıf türü. son örneklerinden biri ben olabilirim.

köy okulumuzda toplamda 15 öğrenci vardı. 1,2,3,4 ve 5. sınıflar beraber okurduk. zaten hepi topu bir odaydı sınıfımız. ortasında da bir soba bulunurdu. her gün bir öğrenci nöbetçi öğrenci olurdu ve sabah erken gelip sobayı yakardı.

1. ve 2. sınıflar tahtada sözlü olurken, 3, 4 ve 5. sınıflar oturarak sessizce sıralarında ders çalışırlardı. okuldaki tek ve son öğretmen de emekli olunca okulu kapattılar. tek başına 5. sınıf öğrencisi olan ben ise o okulun son mezunu oldum böylece.

yalnızlıktan kafayı yediğim zamanlar oluyor, o esnada hissetiklerimi ve fikirlerimi yazıp çizme noktasında can simidi işlevi görüyor sözlük. başkalarıyla aynı şeyleri hissettiğini görmek iyi geliyor kısaca, başka da numarası yok zaten benim için. kimseyle samimi bir diyaloğum yok.

yüklenince yana kayıyo ben de anlamadım?

aslında tavuk alındığında pek de öyle olmayan durumdur. eczanede çalıştığım dönem günlük öğlen 500g tavuk göğsü ile bir çay bardağı basmati pilav tüketiyordum. bunun maliyeti 5 gün eczaneye gittiğimde haftalık 400 lira falan oluyordu. günlük 80 lira bence pek de fazla bir ücret değil. tabi aldığım yer bir tavukçuydu ve migrostan alınan tavuklara göre daha uyguna geliyordu. mardin'de yaşıyor olmanın getirdiği bir avantaj da vardı.