zaman tüneli

carlos alcaraz & jannik sinner duosunun tahtını sarsmaya aday, 19 yaşındaki 191 boyu ve güçlü sakinliği ile dikkat çeken potansiyeli çok yüksek ispanyol tenisçi.

(bkz: mayıslar bizimdir)

turist mekanı olmuştur. sivas'tan gelen arkadaşımın eşi. "çengelköy'de midye yiyeceğiz, çok meşhurmuş" diye geldi. sosyal medyada bayağı laykı olan bir semt. kuzguncuk'un bi tık altında ünlülük olarak. ikisi de gereğinden fazla kalabalık.

- paşam sinop’ta bir şey yok, ordu’da da fındık aşağı fındık yukarı.. buraya çıkalım; menemen, kavurmalı pide falan yeriz..
- iyi madem..

konulan bir şeydir. bazı yazarlar kendisinin "hayvan tersi" demek olduğunu söylemiş doğru da söylemişler. ilkokulda mevsimler ve aylar gösterilirken kıkırdama sebebiydi. diğer ay isimleri de tuhaftı zaten. ocak şubat mart nisan mayıs kıh kıh kıh haziran temmuz ağustos eylül ekim kasım aralık. sahi aralık niye aralık? bu da laf mı ocak neden ocaksa aralık da o yüzden aralık ama kasım öyle değil. mesela hızır kasım takvimi var insan mayıs yerine hızır koyuverir şunun adını hadi diyelim hızır çok arapça geldi "yeşil" de hadi yeşil de çok "yaş" geldi tirşe falan bir ton bul. neyse öyle bir ay işte.

stefan zweig ve kafka kitaplarının birçoğu benim için öyledir.

kadın bulunduktan sonra polisler: “beyler, bunu aldığımız yere bırakıp, fotoğraftaki kadını aramaya devam edelim diyenler?”..

benim açımdan futbol, eğlenceden çok fazlası değil.

yani tuttuğum takım şampiyon olamasa, çok kötü bir skor alsa falan modum hiç bozulmaz. ya da şampiyon olursak, çok iyi bir skor alırsak falan da saatlerce veya günlerce ekstra mutlulukla gezmem. iyi veya kötü bir film izlemişim gibi oluyorum yani. diyelim ki yenildik, kötü bir film izlemişim gibi hissederim ve sonra hoşuma giden bir aktiviteye geçerek keyfimi yerine getiririm çok kısa sürede.

sözlükte bu konularda ateşli, coşkulu yorumlar yapıyorum diye misal bir mağlubiyetten çok üzüldüğümü sananlar olabiliyor da aslında galatasaray maçları sonrasında sözlükte yaptığım paylaşımlardan bile pek de etkilenmediğim anlaşılabilir.

kimisi içinse taraftarlığı birincil bir kimlik unsuru gibi oluyor. yani sevinç ve üzüntülerini takımına endeksleyenler oluyor. öyle kişilerden hiç olmadım.

(bkz: ıyyy)

nefret edilen önemsiz şeylerden biridir. adımı yanlış söyleyen ya da kullanmadığım göbek adımı falan kullanan insanları uyarırım. baktım ciddiye almıyor (ya da kasten yapıyor) sürekli uyarmama rağmen, adının üzerine bir çizik çekerim, benim için bitmiştir o insan artık. *

1-they disguise it
2-hypnotize it

özellikle pastel tonlarında kıyafet giydiklerinde daha da çok çarpıntı yapıyormuş.

istanbulu seven bir o kadar da karmaşık düşünceler içerisinde yaşayan bir yazarımız olabilir

üsküdar'ın en tıraş semti. sahilinde denizi görebileceğiniz iki yer falan vardır bir mekana gitmemişseniz kayık iskelesinin oraya kadar yürüyüp denizi görebilirsiniz yahut şehir hatları iskelesinin yanındaki minimal parkta deniz görebilirsiniz. dev bir kokoreççiye dönmüş sahilden beynun akyavaş caddesi üzerinden uzaklaştıkça dev bir şantiyeye girersiniz. yine de çok huzurlu ara sokakları vardır bilene. eğer yürümeyi severseniz bakırcıbaşı tarafına doğru yürüyebilirsiniz yahut havuzbaşı parkından yukarı doğru çıkıp küplüce'ye selam eden sokaklarda avarelik edebilirsiniz. hepsinde sizi bağrı başlı gözü yaşlı yokuşlar karşılar. çıktıkça çıkarsınız çıktıkça çıkarsınız yeterince doğru istikametten çıkarsanız sizi eski adı çakaltepe yeni adı nedendir bilinmez kirazlıtepe olan yer karşılar. oraya kadar çıkmışken şenol güneş parkının manzarasında oturup termosunuzdan bir bardak çay içebilirsiniz. sonra zaten yorulmuş olacağınız için dörtyol durağına geçip 15c ile üsküdar'a dönmeyi düşünebilirsiniz yahut dünyanın en anlaşılmaz ve nereden geçtiği bilinmez hattı olan 15çk ile "ben çengele nasıl geri döndüm ya" hayretlerine gark olabilirsiniz.

en başta üstüne iki toprak atıp güzelliklerden bahsettiğimi farkettim. o zaman başladığım işi bitireyim çengelköy muhafazakar piyasa mekanıdır. mesela içki içen zenginler için beylerbeyi "sosyalleşmek" için kullanılırken içki içmeyen zenginler için "çengelköy" bu işin wall streetidir. kokoreççi midyeci kebapçı burgerci cafe cafe biraz daha cafe ve birazdan biraz daha fazla cafe falan vardır içkili mekan yoktur bu durum burada bir "muhafazakar" çekim alanı oluşturur. tabi başta zenginler dedik ama düşük orta arası da bir halt var gibi sineklenirler çengele. bu da bir "çengel romantizmi" doğurur nedense. niçin orada olduğunu bilmeyen yığınların önünden yürürsünüz evinize giderken ara sokağa girip bir anda nasıl bu kadar sessizleşti diye hayret ederken evinize varmış oluverirsiniz ama bilirsiniz ki o kokoreççilerin yağlı pis kokularına insanlar akın ediyorlar evlerindeki bulgur pilavını gözleri görmüyor. koşa koşa şırdancının midyecinin önünde sıra oluyorlar. bundan da ar etmiyorlar. neyse tüm bunlardan başka karadeniz yoğunluklu bir yerdir çengelköy. her karadeniz yoğunluklu yer gibi pespayeliğe meyyaldir. bence en ideal insan memleketi memleketçilik yapmayan insan memleketidir. hepimiz mayısa üşüşmüş gibi geldik işte istanbul'a buradan çıkamıyoruz memleketimize dönemiyoruz iyi de ciğerparem bunun çengelle ne ilgisi var?

bir başka yımalak hinterlandında buluşmak üzere. beni özleyin güzellerim.

hıyarıyla meşhur yer

bir keresinde kanal d’de harry potter‘ı yayınlamışlardı ruh emiciler kısmını dıtladıkları için küfür gibi algılanıyordu gerçekten komikti. ama günümüzde iliğimizi kemiğimizi sömüren enflasyon bence ruh emicinin tam tanımı…

bu artık farklı bir boyut

yaşayan var mı bunu ?

ben kendimi çekemiyorum bir de erkek olanı zordur bence.

bu kafayla 30 yıl iflah olmazlar. güzel güzeeeel.

yaz tahtaya bir daha
tut defteri kitabı
sarı çizmeli mehmet ağa
bir gün öder hesabı

yaz dostuuuuuuum.

vallahi benimki mahcup mahcup yere bakıyor. profilden de fatih’e benziyor mübarek asdfgh:)))