zaman tüneli

allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun.

allah geride kalanlara dayanma gücü ve bir nebze gönül ferahlığı versin inşallah.

esprili, kibar, düşünceli yazar.. gördüğüm kadarıyla da karikatür de seviyor. kalemi, yazacak sözü bol olsun, saygılar..

doğum gününüz kutlu olsun, nice mutlu senelere..

şansal büyüka'nın fenerbahçe başkan adayı hakan safi ile ilgili "çevresine 'real madrid gibi takım kuracağım' diyormuş" açıklaması gündemde.

#3975476

teşekkürler sayın yazar. *

görsel ağırlıklı yazanlara ait genel ruh halini görüyorum sanırsam.

gurme bilgi ama bayat. üşenmedim baktım. bu veri ekşide 17 nisan'da sözlük ahalisinin gündemine sunulmuş. tabii ki çabanı takdir ediyor ve şukunu veriyorum. sözlük olarak almamız gereken yol uzun. artık elimizi taşın altına sokmalıyız. umarım onlyfans hesabı açtığımda bu kadar geriden gelmezsiniz.

sözlük kasap vitrinlerine döndü sayesinde, arka sayfa güzelleri resmi geçidini sunuyor..

nice sağlıklı mutlu huzurlu yıllara yazarı.

doğum günü kutlu olsun.

ikinci eşinden boşandıktan 48 saat sonra onlyfans hesabı açtı.

başlığı olan ne çok ünlü memeli isim varmış. ve ne çok acı... garson bana bir türk kahvesi lütfen, duble olsun.

fırından yeni çıktı.

dün gece oturup bir tencere sarma sardım. incecik yaprakların içine pirinci, soğanı, baharatı değil de biraz da içimde biriken şefkati koydum sanki.
işten yorgun argın geldikten sonra başka hiçbir canlı için bu zahmete girmezdim muhtemelen. kızımı saymıyorum tabii. o sadece yaşamak için yiyor. en sevdiği yemek önüne konsa bile gözlerinde o ışığı hiç görmedim. ama oğlum öyle değil. o sofraya iştahla oturuyor, yemeği gerçekten seviyor, tadını çıkarıyor. küçük bir oburix gibi.. belki de bu yüzden ona yemek hazırlamayı çok seviyorum. bir annenin emeğinin görünür olması insanın içini ısıtıyor.

akşam sofrayı hazırladım. sarmaları özenle dizdim. yanına salata koydum, etli nohut yemeği yaptım, üstüne bir de puding çıkardım. tamam kabul, birbirine hiç yakışmayan, kendi içinde biraz dağınık bir menüydü belki.. ama bizde master chef değiliz canım.

herkes doyup sofradan kalktı. en sona yine oğluş kaldı. ben mutfakta tabakları yerleştiriyor, musluğun altında biriken günü temizlemeye çalışıyordum. sonra dönüp masaya baktım. tencerede tek bir sarma bile kalmamıştı.

bir an durdum..

ve yorgunluğum geçti sanki. insan bazen övgüyle değil, boşalmış bir tencereyle mutlu oluyormuş. saatlerce uğraştığın yemeğin sessizce bitmiş olması, eline sağlık denmesinden daha büyük bir sevgi biçimi belki de.

ergenlik çağında mı iştahları açılıyor bilmiyorum yoksa erkek çocukları gerçekten böyle mi büyüyor, onu da bilmiyorum. ancak bu akşam içim çok huzurlu oldu. çünkü bir annenin kalbi bazen yalnızca doyan çocuğunun tabağında serinliyor.

sidewalks and skeletons şarkısı.



sabah trafikte delirince hemen en iyi olduğum işi yapıp kafamda klibini çevirdim. her davulda birinin kafasına ayna geçirdim, birinin camını patlattım, birini yaktım falan bi ara slow motion yardırdım. indie editler döndü gözümde. arkada güneş batarken karanlık siluetim dolmuşun üstünde dolmuşçunun kafasında gemi dümeni gibi direksiyon döndürüyordu. allah korudu rammstein falan çalmıyordu.

ne insanı, tekerlekten insan mı olur?
yanlış mıyım?
tekerlek işte tekerlek.

emekli olmuş.

onlyfans fenomeni .