zaman tüneli

(bkz: emre itaat)

(bkz: z kuşağıyla iletişim)

(bkz: 113 tane kırmızı ferrari gördüğünü düşün)

zaten kızlar hiç düğün istemez, hep anneleri, babaları, teyzeleri ister.

yersen.

mistik bir video vardı. gelin ve damat birbirine pasta yediriyordu. teyze bir anda "inşallah bir ömür birbirinizin ağzına verirsiniz." demişti.
bunun üstüne bir şey pek çıkamaz gibi.

balık getirip yemedi bi de kendisi

düğün ne ki borazanlarla trampetlerle oyunlarla bizim kız aha bu çocukla artık hep sevişecek demenin en gürültülü sesle ilanı. insan utanır ne biliyim.

emlakçılık yapmıyorum.
kendime saygım olsa bir iki komisyon alır keyfime bakardım.

buyuk harflerle;

mühendislik....

ikili oluyorsa bu ikisi çok irrite geliyor

baktığınız zaman
günün sonunda

insanların dış görünüşüne göre sınıflamak yetmedi, şimdi de ne takmış buna göre mi yapacağız?
sadece beğenmiştir. takılmam böyle şeylere.

babaannem yatalak, birlikte yaşıyoruz ve ona ben bakıyorum. bir kere çok kötü ishal olmuş ve tutamadığı için altına yapmıştı. onu yıkadım, bezledim ve tam yatırmak üzereyken mübarek ağzından şu dualar döküldü "inşallah senin torunların da seni böyle bezler kızım."

babaanne dua mı ediyon beddua mı allah aşkına ya...

tamam da kanka ne alaka...

incel diyen yoga yaparken beli tutulsun.

ama aslında elindeymis sadece b12 eksikligin varmıs ve her sey bi rüyaymıs derin bi nefes al simdi

(bkz: dişil enerji)
rabbim yar ve yardımcımız olsun

kuymak verdiğim halde yemeyen kedime saygım yoktur sktrsin gitsin.

üniversitenin ilk yılı. ankara'dayım. apartman barlarından birindeyim. bar dediysem de adı bar sadece, kafe gibi bir yer. daha bilmiyorum oraları, yabancısıyım. arkadaşla vedalaşıp otobüs durağına doğru gidiyorum. kafam iyi de değil. sonra birden çantamı, cebimi yokluyorum. nereye baksam yok. unuttum mu düşürdüm mü bilmiyorum ama tutunabileceğim en iyi ihtimal mekanda unutmuş olmam. tedirginim çünkü o mekana dönüş yolunu bulabileceğimden bile emin değilim. gözlerim dolu dolu nerelerden yürüyüp geldiğimi hatırlamaya çalışıyorum. sonra hakikaten kimseye sormadan buluyorum o mekanı. titrek sesimle soruyorum. işletmeci babacan bir şekilde gülümsüyor, kasaya kaldırmış telefonumu, dünyalar benim oluyor. sonra bu kez telefonumun yanımda olduğuna emin olarak o durağa tekrar gidiyorum. ellerimin titremesi bir süre devam ediyor tabi. büyüyorum.

turuncu kedy seviyorus.

en büyük şeflerden...orkestra şefi. mutfak şefi değil. hakkında çok şey yazılabilir. çok uzun olmasın, yazmamak daha iyidir.

klemperer, tam da hitler zamanında, bir yahudi şefti !! klemperer, soyad olarak da bir musevi soyadıdır.

onu öldüremediler. çok denediler.

yavaşlık sever ve orkestrasyon üzerine fokuslanır, klemperer.

herkesin, en azından benim tanıdığım kanallardaki herkesin söylediği şeyi ben de burada söyleyeyim.

dünyanın gördüğü en büyük orkestra şefidir, diyenler çok az değildir, en büyüklerden biridir, diyenler daha çoktur.

otto klemperer, her şekilde ciddiye alınması gereken bir kişiliktir.

aaaaaaaaaa slm

kafası ses götürmeyen gelindir