zaman tüneli

"tetris" aleksey pajitnov adlı biri tarafından tasarlanmış ve kırk yıl önce bugün piyasaya sunulmuş*. bi nevi doğum günü. yani...

sümüklü özel partisi.
akepeliler sahte muhalefet kendi oylarını aşınca,
iki tane sahte muhalefet partisi kuralım diye düşündüler heralde.
chpnin başına taşeron atayacaklarına koalisyon ortağı yapsınlar bence...

çilek'ten araba tasarımlı yatak almaktır.

her erkek yavrusu gibi heves etmiştim. o zamandan beridir teyzemin eski yatağını kullanırım bu yüzden alınması nasip olmadı.

görseldeki gibidir. (bkz: deniz kestanesi)

genelde bizim ofisteki stajyerlerle şöyle oluyor..

— anladın mı?
+anladım..

sonra masana geçersin, 2 dk geçmeden başlar yine;

+ ablaaaaa nereden yapacaktım..

paşa paşa gider yine anlatırsın..
yetmez üç gün üst üste aynı işlemi gösterirsin

-anlamadığın yer varsa sor..
+yok, anladım..
— her ay bunu yapıyoruz bak..
+tamam anladım ablaaaa..

ertesi ay gelir..

+bunu ilk defa görüyorum.. *

not almasını söylersin..

— yaz bir yere..
+aklımda..

bir hafta sonra..

+not almamışım.. nasıl yapacaktım?
-evladım, muhasebe dediğin şey her ay yeniden keşfedilen bir kıta değil.. her ay aynı şeyleri yapıyoruz"

velhasıl "anladın mı" diye sorduğum sorunun cevabı "anladım" diye gelse de, çoğuna inanmıyorum..

8. sınıfta tombalak ve kısa bi bebeye diyorlardı, ilk defa duymuştum.

bebe sonra bunların arasına juggernaut gibi daldı, zaten tipi de benziyordu, dağıttı geçti. meğer yazın çiftlikte iş yapıyormuş kası kadar yağı varmış.

aşağı inmek için yokuş çıkmaktır.

huzurlu görünüyorlar.

boşa masraf, emeğe yazık.

osmanlıyı bir hayli zorlamış sınırlardır.

tarihte "olsaydı" kelimesi ile konuşulmayacağını çok iyi bilirim ancak acaba anadolu ve çevresinde kalsak tarihin seyri nasıl değişirdi hep hep merak etmişimdir.

şimdiden kaybettiğimizin gün gibi açık olduğu maç.

niloya'daki tosbağanın adıdır.

küçükken sırf onun hatrına izlerdim. severdim keratayı. konuşmazdı, kimseye zararı yoktu. yine de ihmal edilmişti bir bölümde. üzülme tosbik yalnız değilsin.

jelibon yiyen bir yetişkine saygım azalır.

hayatını boyarsın pembeye
ta ki seni görene kadar
pretty little baby
dance monkey
yapay zekaya söyletilmiş bütün şarkılar.

soad'ın tüm parçaları.
günümüzde rap adı verilen saçmalık.
punk diye kadıköy travestisi gibi carlayan vokaller.
bilumum guns n roses şarkısı.
fixxxer.
mayın tarlası.
polly. (zaten şarkının amacı bu, nirvana düşmanlığı yok.)
crazy frog.
bi de seviyom dedi. (animasyon klibinden dolayı.)

patata apata patata otistik gibi bir şarkı var ingilizce, bu aralar o.

ben de en son neye güldüğümü düşünürken #3998349 bu tanıma denk geldim.
moderatör resmen rumuz değişikliği talebini varoluşsal bir krize dönüştürmüş. yazar arkadaş sadece bir harf değişikliği istemiş, moderatör ona hayatı sorgulamış. işte buna gülünür.

temem de qenqeee, n'aalaqa

komünizm simgesidir.

aylardan mart, üst dönem bir ablamın saha araştırması var. pek işlevli bir grubu olmadığı ve tek başına gitmek istemediği için bana sordu, tatildi zaten gideyim dedim. gittim. (nereye gittiğimizi, kiminle görüştüğümüzü etik açısından paylaşamıyorum)

gideceğimiz yere girdik adam evinde ağırladı. dolabın üstünde mustafa kemal atatürk ve onun altında orak-çekiç. üniversite ortamında günümüzde komünistlerin ve sosyalistlerin çoğu atatürk düşmanı olduğu için şaşırdım pek tabii.

adamı dinleyince anladım. üniversitedekiler solcu falan değil. dümdüz bölücü. yaptıklarını sadece komünizm adı altında gizlemeyi iyi başarıyorlar.

lvbel c5 ve onun türevi manasız şarkıcı bile denemeyecek tiplerin yaptıkları garip şeyler.

özellikle o etrafta duyduğum sarılara biteriz gibisinden şeyi duyunca tam tiksiniyorum.

bira bardağında cin içen bir yazar gördüm. yaygın bir durum olmasa gerek. yoksa alem değişti de ben mi cahil kaldım.