zaman tüneli

oduncu olmak isterdim net.

çiftçi olarak başladığım hayatıma* şifacı olarak devam ederdim.

otoimmun hastalığım olduğundan beyin sisi yapıyor; çoğu insan, isim, olay bende yok.*
birinin kokusunu aldığımda kişiyi hatırlıyorum ama yüzü, ismi bende yok. kötü bir şey gibi gözükse de duygusal yükü ağır şeyleri hızlı atlatmamı sağlıyor. günlük yapacağım işleri de aldığım notları tikleyerek ilerlettiğimde etkilemiyor.

yoga

mc donald'sdaki şirinler dondurması gibi mavi renkli karamelli bayağı lezzetli milkshake. içine votka koymuştum acayip oluyor.

cinsel cimalı seks zinası.

futbol,siyaset,araba.

özellikle araya kaçsın diye üretilenleri de var.

(bkz: allah başka dert vermesin)

yalnız yaşıyorsa,toplum içine karışmıyorsa kokabilir diyeceğim ama insana kendi ter kokusu bile rahatsızlık vermekte. kokmayalım,temiz olalım.

evet lütfücüğüm

ifadeleri genelde şöyle olur “ a ama değil b b ama değil c ,öyle öyle ama değil” gibi karışık ifadelerdir buna ek olarak terimsel bilimsel konuşurlar ki insanlar o ifadeleri dinlerken içinde kaybolurlar çünkü terimlerin anlamını bilmezler. kısaca psikologların ifadeleri insanlar eve gittiklerinde onları çıkmaza aynı döngüye sürükleyen içinde kaybettiren anlaşılması zor rubik küp bulmacası gibi ifadelerdir

montella türk tür.

aptallıksa aptallık.

boş boğazlıksa boş boğazlık.

cahillikse cahillik. kısmet miş.

bir teori düşünüyorum ama ne kadar doğru bilmiyorum: eğer bunu özel hastanedeki psikolog yapıyorsa hastayı sırf ektye sokmak içindir açıklamak gerekirse hasta ya da danışan kötü ruh haliyle bir iki kez gider o bilerek sorunları dışında konuşur hasta psikoloğa kızınca da psikolog da hemen durduk yere masuma oynama numarası yapar kavga çıkarır hastayı tahrik ettikten sonra. ondan sonra psikiyatriye şutlar psikiyatri de rapora şöyle yazar durduk yere sataşma öfke nöbeti vs arttığı için yatışına karar verilmiştir

çok bilindik bir hikayedir.
" hoca tebeşirle tahtaya kocaman bir (1) rakamı yazıyor.
‘bakın’ diyor. ‘bu, kişiliktir. hayatta sahip olabileceğiniz en değerli şey...’
sonra (1)’in yanına bir (0) koyuyor:
‘bu, başarıdır. başarılı bir kişilik (1)’i (10) yapar’.
bir (0) daha...
‘bu, tecrübedir. (10) iken (100) olursunuz’. sıfırlar böyle uzayıp gidiyor:
yetenek... disiplin... sevgi...
eklenen her yeni (0)’ın kişiliği 10 kat zenginleştirdiğini anlatıyor hoca... sonra eline silgiyi alıp en baştaki (1)’i siliyor. geriye bir sürü sıfır kalıyor. ve hoca yorumu patlatıyor:
‘kişiliğiniz yoksa öbürleri hiçtir’.”

götümüz belirler bence.

galerici & emlakçı

"neyi unuttum acaba ya?" seviyesinde.

taşşşşş gibi bir yazar* ama hiçbir fikrim yok tanımıyorum