zaman tüneli

anlatınca geçmez. anlatmayınca da geçmez

ama anlatınca bir kapı açılır. bir pencereden rüzgar girer içeri.

nefes olur.

ben ruh hastası bir manyak falan mıyım acaba? gece depresif bir şekilde uyuyup* sabah enerjik kalktım.
hatta sağa sola günaydın günaydın diyerek dolanıyorum.
bir hastanın ensesine şapalağı vurup günaydın dememek için de kendimi zor tutuyorum.

bu saatte uyanmadım tabii ki, aym veri böysi olduğum için ancak yazabiliyorum. gü tü naydın asla normal olmayan sözlük

iki kitabı daha çıktı adamın kıymetini anlayamadı kimse
firuzan ve ruhunu satanlar derneği

yenisini yazsa da okusak

boynu neden yok acaba?

sabah sabah bu ne göt merakıymış be

günaydın canım sözlük
bugün sanki (bkz: tossa de mar) da, kale ve sahil manzaralı bir otelde uyanmışım da aşağıdaki cafede şu şarkı çalıyor.

(canım berlin sevgisi, şarkının orijinalinden daha çok seviyorum)

uyanmışım, balkondan şöyle bir sahili izlemişim 5 dk...
sonra sert bir kahveyle güne başlayış.
hava sıcak, sokaklar sanki sepya filtreli.
insanlar koşturmuyor, insanlar sakin.
tın tın işine gücüne, gezmesine gidiyor.
kimse suratsız değil, hayatın onlara sunduğu güzellikleri benimseyebilmişler ve hallerinden memnunlar...
sonra coğrafyanın kader olduğu gerçeğiyle gerçek evimden inip arabaya biniyorum.
trafikte 1 (yazıyla bir) araba öne geçebilmek için salak salak hareketler yapanlar...
ışık daha sarıdayken kornaya basanlar.
sürekli bir acele, sürekli bir koşturmaca.
evet, bu ülkede herkesin acelesi var! ben gezdiğim o kadar yer sonrası bu konuda çok emin konuşuyorum.
sabah işe giderken, akşam da evine dönerken herkes aceleci.
bu arada ne yaparsanız yapın o trafikte total süreyi maksimum 4-5 dakika azaltırsınız...
ya soruyorum, siz gerçekten işinizi ya da evinizi bu kadar seviyor musunuz?
bu neyin "yetişme" hevesi?

neyse ya, bak nereden nereye geldik...
ne diyorduk? hayır tatlım latin demiyorduk...
lafı nereye getirmeye çalıştığının farkındayım ama yemezler.
bugün doğa güzelliklerine odaklanıyoruz, bellere değil bebeğim.
günaydın sözlük başlığı burası, latin övme başlığı değil.

omuzları güzel olanların günü harika geçsin.
olmayanlar mı?

kimse klozet dememiş..

baba olacaksam gercekten adam miyim, anne olacaksam gercekten kadin miyim?

bu cagda ikisi de olmayinca sorulacak yegane soru: gercekten insan miyim?

sevgi ve anlayis.

uykuda kalp krizinden gitmek. kimseye yük olmadan, hastanelerde dolaşmadan, acı çekmeden.

kolonoskopi kamerası.

ellerim memelerde
pussy yalarken
nefessizlikten.

kalp krizi veya kanser olurum gibi geliyor ya

özellikle çocuk yaşta takmaya başlanıldıysa yıllar içerisinde burun yapısını bozup kemer oluşturan nesne

analarınızın bacılarınızın sözlük hesaplarını askıya alın.
eski armo geri döndü.

sabah sabah aklıma düştün yine

huzur dolu bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.