zaman tüneli

entry silememek… silmeyi beklerken insan yazmak istiyor allah kahretsinki.

az önce mutluluk başlığına yazarken benimkiler kulağıma fısıldadı..

bir gün biri bana demişti, asla unutamam. unutmak da istemem. sen bir şey olunca gözlerini kapatıyorsun ve kendini karanlıkta sanıyorsun…insanın baktığı yerde gördüğü karanlık gittiği her yere taşıdığı o karanlık, gördüğü bildiği heveslendiği insanlara bulaştırmaya çalıştığı karanlık.. gözlerini kapattığın için olmuş olan olabilir mi acaba?

hayat kendine kabus gibi çökmüş hissederken nereden göreceksin ki sana yol açmaya çalışan o ışığı… zaten gözün öyle bir karanlığa alışmıştır ki tabiki korkacaksın o ışıktan yolunu açar da gideceğin yol sandığın yol olmadığı ile yüzleşirsin diye..

neysseee..

benim derin analizlerim.

(bkz: cehalet kardeşliği)

giyindim, kuşandım, çiğköfte yemeye gidiyorum.

o kadar eskidir ki, dış kapağındaki pas değil, mühürdür... fişe takıldığında ekmekten önce evin huzurunu kızartan mutfak aletidir karanlık çağdan kalma tost makinesi.

bazen bir ekmeği kızartması o kadar uzun sürer ki, ekmeği kızartmıyor, adeta ekmeğe 800 yıllık bir kin yüklüyor gibi hissettirir... tostun hazır olduğunu bip sesiyle değil, metal sürtünmesine benzeyen anlaşılmaz bir iniltiyle haber verir... asla kullanım kulavuzuna denk gelinmediği
için zindanda üretildiğine emin olursunuz...

öyle bir tost makinesidir ki bu, çalışmaya başlamadan önce üç kez homurdanır, bir kez de geçmiş günahlarını hatırlatırcasına sigortayı attırır...

arkadaşlar selam. aynı şarkıları dinlemekten sıkıldım artık. ben genelde rock türevleri dinlediğim için pop türevlerine çok hakim değilim. koşarken sean paul, eminem, timberlake falan dinliyorum yokluktan. şöyle mıy mıy olmayan ve trap olmayan şarkı önerilerinizi beklerim. çok kafa açmasın böğüre böğüre. teşekkürler.

bizim sülalenin iki tarafında da din-iman işleri nizane olduğundan kelli, birisi vefat ettiğinde kuran ve duasını okumak için beni çağırırlardı. en son 2. hatta 3. dereceden akrabam olan bir şahıs vefat edince, damadı, ''archie abi sen tam olarak bizim neyimiz oluyorsun ? '' demişti. iyi değil, kötü gün akrabası olduğum için sevinmiştim. maddi bir şey istemeyen ve istenmeyen, az görünen, her türk'ün hayalindeki o akraba benim. kürd veya karadenizli bir aileden gelmediğim için güzel tanrı'ya minnettarım.

aynı hissiyatı ben de senden alıyorum ya... aynı yollardan geçip aynı salaklıkları yapmış iki spiderman görüyorum. bir de asla ders olmuyor bize, pişman olmuyoruz çünkü.

bayram, düğün ve cenaze etkinliklerinde otomatik olarak beliren, yıllardan beri aynı diyalog ağacını kullanan npc türü. yeni içerik gelmez. "okudun da ne çıktın sen? evlilik ne zaman?, beni tanıdın mı?, çok büyümüşsün!'' ve yer yer ''aynı annesi...'' repliklerinden biri mutlaka tetiklenir.

konuşmayı geçme seçeneği bulunmamaktadır.

ömür verilir şerefsizim.

bu hatunun tanımları beni çok tetikliyor. aynı yalanları yutmuş iki avel birbirine bakıyor qrqrafafq

libidom

dm fingerdeşliği.

kim para verirki 60 yaşında 3 çocuklu kadının donunu görmek için?
gülben donumu görmek için bana para versin. 100 bin veriyosa donumu göstermeyi düşünebilirim. üstüne çoraplı foto. :-)

benim önüme hiç o tür haber gelmiyor sadece bilim teknik defenceturk vs vs.sanırım magazin haberlerine merakı olanın vukufiyeti.

çok sıkılıyorum.

doğru mudur bilmem türk'ün hası kabul ederiz.

sevilen kişi diyince hemen herkesin aklına seks yapılan ya da yapılması istenen kişinin gelmesi bi tuhaf gelmiyor değil doğrusu.

ben sevginin hiçbir işe yaramadığını görünce komple vazgeçtim aslında. bunu da bana en çok seks yapmak istediğim değil, aslında istemediğim kişiler gösterdi.

sevmek aslında uyum sağlamak istemek gibi bir şey sanki. ne kadar uyumlu olmaya çalışırsan çalış, hiçbir faydası yok. çünkü bütün hayat bu çelişkiler üzerine kurulu. ve insanların kalbinde sadece düşmanlık var.

benim soğuk kalbimde kolay erimiyor zaten, buzları eksilmiyor. tek başına eritme çabası hiçbir işe yaramıyor. ne kadar eritirsen erit, sonu gelmiyor.

yine de ne olursa olsun, sevmeye çalıştıklarıma asla düşman olmadım. içimde öldü hepsi. hem de henüz ölmemişlerken. sonra kendileri de öldüler. hiçbir şey hissetmedim ölümlerinden. yaslar çoktan tutulmuştu. geriye bir şey kalmamıştı. ölülerle takılamazdım. hala canlıydım. belki ölünce... tekrar... kim bilir?