zaman tüneli

nasıl aynı senelerde bırakıp aynı senelerde yazmaya başlıyoruz anlamış olmasam da büyük bir araştırma konusu tatlı şeytanssenii

hepinizi en güzel.. ben soyarım. bunu böylece bilin. sısııs

her türden tuhaflığı, şehveti, yaramazlığı ve adrenalini yaşatabilirim size ama kırık kalbinizi onaramam çocuklar. geçmişinizin, acılarınızın vanası olamam. kısamam, eğip bükemem altınızı.

isterseniz kim olduğunuzu bile unutturabilirim ama merhamet edemem. şüphesiz ki, ben her çılgın yanınızı görüp, biliyorum. bana gelin, ey yorulanlar ve yükü ağır olanlar, ben size rahat veririm. sısıss

-matta (bap 11, ayet 28) s

istediğiniz kadar dalga geçin siz de...hemoroid denilen olay, hiçbi zaman ( hiçbi zaman !!) kendiliğinden geçmez...

kürtaj masasının ilersindeki çöpe doktorun kanlı eldivenleri attığını gördüğün zaman geçer...

bir bilge demişti ki; her şey ait olduğu yere döner. tabiatı böyleymiş. öyle dedi.

sakin
maalesef seveni yok
eee defol git bizahmet
razı ol bu kadarına
tanrılara kurban snert.


hadi bakalım. hsjsjjsjss

bekleyişlerde bileylenir yüreğim… *
(bkz: ahmet telli) hiç eskimeyecek bir şarkı, yıllardır aynı tat da dinliyorum.

sıyrılıp gelen

soluk bir ay dolanıyor
kentin üstünde her gece
her gece bilge bir gezgin ı
tavrıyla adımlıyor yolunu

güz yanığı bir durgun
sessizlikle örtülü her şey
ve yırtılmış bir tül gibi
savrulup duruyor zaman

suların sesini dinle şimdi
ormanın fısıldayışlarını
usulca yarılıyor dağların göğsü
bir aşkı dinlendirmek için

ve gözleri uzak yamaçlarda
aranıp dururken bir şeyleri
sessiz ve sakin beklemekte
bekledikçe bileylenen yürek

belli ki dağların, denizlerin
ve göllerin üzerinden
sıyrılıp gelmektedir seher
belli ki yakındır
doğayı ve hayatı sarsacak saat

hani yatıyordun hacı?
acı acı çıkar sonra yoktur ilacı.
cima eylemekten solmuş gözlerin.
ıssızlarda bile işitilmez sözlerin.
yat hacı, küçük hacıyı da yatır.
az dolan ortalıkta, biraz da kendine batır.
taklacı güvercin gibi atıp durma takla.
attırırlar sana da, okşarlar haşin bir kucakla.
rahat ettirme kimseyi, önüne geleni bıçakla.

kardeşim benim sende bilgisayarım, battaniyem ve yaşanmamış bir gençliğim kaldı onları ne zaman geri verirsin tahmini?

offf abdul hocam sısıs

ne diyorsan o. ağır gey bunlar. s

giyenin kopçasına salıncak yapar sallanırım. ömrümü geçiririm bak orda içimde beslediğim küçük çocukla, en temiz duygularımla.

özgür özel'in, ak parti’ye geçen belediye başkanları konusunda standart sözleri.
''ya bizim partiye geçersin ya da tutuklanırsın diye korkuttular. bizimkiler de korkup geçti.”
bu tehdit, aslında bütün belediye başkanlarına yapılıyormuş! ancak bazıları korkup geçiyormuş, bazıları ise aslanlar gibi yatıyorlarmış.
akp'ye geçenler, kendilerini kimin tehdit ettiğini söylemezler.

o zaman akp'ye geçmeyenler söylesin.
açıklasınlar kimler tarafından tehdit edildiklerini. bizde bilelim aksi halde bu palavraya sadece bazı mallar inanır.

vay vay vayy. koçero napıyorsun ya.

entelliğe mi başladın aşkısı. noldu sana yhaa. sısıs

kanka ne oldu ? hani beraber amerikaya gidiyorduk ???

neler diyorsun ya habibi, bi' sensin gönlümün tabibi.
hoştlar mısın?
akbabalara ikaz!!
sısısıss*

saka gibi ama sandigimizdan daha genc insan. varmis oyle bi insan, gecenlerde ogrendim. is adami harrison ruffin tyler, 1928 dogumlu (ananemin annesiyle yasit). gecen sene, yani 2025'te vefat etti. marlon brando'dan 4 yas kucuk, stan lee'den ise 6 yas.



kendisinin babasi lyon gardiner tyler, 1853 dogumlu, 1935'te vefat etti, tarihci kendisi. lyon 75 yasindayken (karisi ise 39) harrison dogmus.



lyon'un babasi, yani harrison'un dedesi ise 10. abd baskani john tyler, 1790 dogumlu, 1862'de vefat etti. 63 yasindayken (karisi ise 33) lyon dogmus.



yani john tyler'in torunu dogdugunda kendisi yasasa 138 yasinda olacakti ve oleli 66 yil olmustu. ayrica torunu harrison oldugunde, john tyler dogali 235 yil olmustu.

ve su an harrison'in en kucuk cocugu william bouknight tyler. 1962 dogumlu, 64 yasinda, yani brad pitt'ten 1 yas buyuk. ve kendisinin dedesi 1800'leri, buyuk dedesi ise 1700'leri gordu. evet.

dayte minye kinjal balşoy, dayte nozik finku. ya payedu na kavkaz, tantsetyu lezginku.

bana büyük hançerimi verin, bana fin bıçağımı verin. kafkasyaya gidip, lezginku dansı yapacağım.

bu anadolu topraklarına, kültürüne, insanına hiçbir zaman aidiyet hissetmedim.

ben bu toprakların insanı değilim. büyük dedelerim zamanında kızıllara karşı çar'ı desteklediği ve çar yenildiği için tası tarağı toplayıp, buraya gelmişler. kurtuluş savaşı zamanı.

insanların tam asimile olması için, kaç nesil geçmesi lazım acaba? ben burada doğup, büyüyen 3. nesilim. hiç değilse babam kadar uyum sağlayabilirdim ama yok. hiç yok.

babamın da o kadar uyumlu olduğu söylenemez zaten. mesela kız kardeşlerimin ne giyimlerine, ne de hangi saatte nerede olduklarına hiç karışmazdı. bizde yaş aristokrasisi de olmadığından babamın yanında içki ve sigara içerdim, muhabbet ederdik. hiçbir şekilde çekinmezdim babamdan. bu toprakların kültürüne uygun bir ilişki modeli değil elbette. bütün arkadaşlarım yadırgardı.

burada hep öteki oldum zaten. müslüman da değildim, hiç olmadım. namaz kılmadım, oruç tutmadım. sonra bu ülkenin kendine ait o tırt iç meseleleri, yani şu kürt, türk meseleleri de beni hiç ilgilendirmedi. kürt düşmanı olmadım mesela.

babam sadece toplumsallık noktasında gayet uyum sağlamıştı buraya. kankacıydı bir nevi. bende o da yok. tamamen bireysel ve bireyciyim.

sonra kafkasya'ya gittim. kendimi oraya ait hissederim belki diye ama olmadı. orası da bana göre değilmiş.

kogda my byli na voyne'de dediği gibi; no vidno smert dlya menya, yani ölüm de bana göre değilmiş, tıpkı kafkasya gibi.

ben türk hissetmiyorum hiç. tıpkı, no vidno smert dlya menya diyen terek kazakları gibi hissediyorum her zaman.

yüreğimde tuhaf bir melankoli ve içimde kozmik boyutta, hiçbir nedeni olmayan bir sinir. kimseye sinirlenemiyorum o sebeple. çünkü sinirim herhangi birisinden çıkacak kadar ufak tefek değil. dünyayı on kere ateşe versem, fayda etmez.

ayrıca o rus fatalizmi de iliklerime kadar işlemiş durumda. olacakları biliyorum ama onlara karşı öylesine kayıtsızım ki, ne korku hissediyorum, ne kaygı. öylesine bakıyorum sadece. yabancı bir şekilde.

ve dilimde kaybedilmiş bir umut daha; ya payedu na kavkas. öylesine.

şöyle bir şeyden şikayeti olanın arka kapısı ciddi anlamda gıcırdıyordur net.

azdırmayın abi şu hemoları. azınca sonu kanlı bitiyor, eyvallahı da yok pezemengin.

ya da daha az arkadan cima eyleyin. net çözüm.

şu dakika itibariyle kendisi zevcem olur. şeytanı kaptı. sısısıs

nickaltında mesai harcayan akbabalar ayağını denk alsın.

sözlükte güzel biri vardı. onu da lucifer aldı.

konu kapandı. herkes ayağını denk alsın. s

hangi mağaza nerede, o sokak nereye bağlanıyor biliriz. çünkü gece gündüz eve dönerken konumumuz hep açıktır.
eve, iş yerine, arabaya ulaşmakta hiç zorlanmayız. çünkü anahtarımız hep elimizdedir.
ezberimiz kuvvetlidir, dikkatimiz yüksektir. taksi plakalarını bir bakışta ezberler ya da saniyeler içinde not alırız.
uyumlu giyinir, çoğu zaman seçici davranırız. çünkü giydiğimiz kıyafetleri tanıdık tanımadık herkes yorumlar.
sevenimiz de, merak edenimiz de çoktur. çünkü sürekli "dikkat et." cümlesini duyarız.
ve bütün bunlara rağmen gülmeye, üretmeye, sevmeye, umut etmeye ve hayatı güzelleştirmeye devam ederiz.

bir şeytan ne kadar hissedebilirse, o kadar hissediyorum. s

her şeyi sıfırlamak için bira açtım. nasıl olsa, çoğunu hatırlamayacağım.

havalar serinlese, sözlükle de işim yok fazla. ait olduğum her şey taksim'de. bilen bilir. s

sıcağı ve güneşi hiç sevmiyorum.