zaman tüneli

en son hatırladığım, 1 ay önce iş yerinde otomattan americano aldım içinde plastik kaşık da varmış farketmedim. köpüklü olduğu için içine gizlenmiş. içerken kaşığı yutuyodum son anda dişimle ısırıp tuttum. soğuk soğuk terlediğim bir durumdu...
hayat çok belirsiz, hiç ummadığımız nedenlerden ummadığımız kazalar olabiliyor. kalın sağlıcakla...

din için dinden çıkaran aşırıcılık demektir. örnek: hz ali tüm sahabeden üstündür demek ğulat değildir ama estağfirullah dense ki hz ali allahın yansımasıdır ğulat olur çünkü allah yarattıklarından münezzehtir ve hz ali yiyip içiyordu evlatları vardı

ciragan caddesi 2011. hakki yeten caddesi 2012. her ikisi de yaya olarak yururken oldu. boyle sehri s...m deyip avrupaya attim kapagi

sevdiğim bir bacım. daha çok yazsın okuyak.
güzel olduğunuz kadar zekisiniz de hanfendi.

o istikamette gidiyorum, henüz dönüşe geçmedim.

müptezel, liyakatsız bir eğlendiriciyi başlarına beğ seçtiler. olan biteni izleyip eğlenmeye devam ediyorum, erdal bey gerçek mesleği olan eğlendiriciliği icra etmeye devam ediyor.

akıl var mantık var yahu bu adamın belediye başkanlığında ne işi var. bir kere de şaşırtın milleti be kardeşim. kimseye güvenmemek lazım dikkat edin!

x.com/andmcetin/status/2080...

otomatik vites arızası veriyor. küresel çapta.

biraz asabi bir arkadaşa benziyor. ünlem işaretini en son 2016 yılında dondurmanın iyisi paketlidir diyen birine hakaret ederken cümle sonunda kullanmıştım...

afedersiniz muhtemelen göt sapığıdır.

ölümden dönüp dönmediğimi bilmiyorum ama aletli dalış yaptığım bir gün, gerçekten büyük bir derinliği ilk defa test ederken çok aşağılarda bir karartı fark ettim ya da öyle sandım.

hadi bunu atlattım, bir de korkup hızlı çıktım. vurgun yeme ihtimalimi de sayarsak double strike bir beladan kurtuldum.

dur.. net bir tane hatırladım. iş için ilk kez brüksel’e gitmiş, dönüyorken; bir ülke büyüklüğünde bulutların üzerinden geçtik, inanılmaz kalın ve uzun bir bulut tabakasıydı ve kendimi beyaz bir halının üzerinde hayal ediyordum. tam servis arabası yanımdayken uçak çok çok ciddi bir türbülansa girdi.

benim için uçakta tehlike durumu dört aşamayı ihtiva eder:
1. ben ölümüne korkarım. milletin ipinde değildir. bu normal.
2. türkler korkar, yabancılar sallamaz.
3. turistler oturuşunu değiştirir.
4. hostesler kemerlerini bağlar.

bu sefer hostesler ortada koşturuyor..

yanımda, dediğim gibi servis arabası var, ben o ana kadar ezberden yasin okuyorum, bu uçak bir salladı, ben yıldırım gibi yerimden kalkıp “bana viski ver” dedim. host, “şimdi mi?” dedi, keyfine içiyorum sandı, çeyrek bardak, yani bir duble viski koydu, uçak zangır zangır titriyor, host bana paketli yer fıstığı uzatıyor, bem şişeyi kaptığım gibi bardağı doldurdum, fondip yaptım. bir daha koydum, yine fondip.

bu anladı ki, ayık ölmek istemiyorum.

şimdi o içkinin o kadar kısa sürede etki etmesi imkansız. göreve de tek gitmemişim. en köşe koltukta ben varım, yanımda da üç adet çok üst düzey yönetici... rütbe olarak en küçük benim, hatta bir tanesinin yanında minicik bir rütbeyim, dördümüz de takım elbiseliyiz, gran tuvalet..

bunlar bana bakıyor, daha doğrusu çıkacak rezaleti bekliyorlar gibi..

hatırladığım son şey bu..

sonra, istanbul ile alakalı çok bölük pörçük anılarım var. anıtkabir’e el sallarken benim bilincim yerine geldi. gruptakilerden biri bana döndü, “maşallah, yarım şişe viskiye tık demediniz”, dedi. ben de “insanlar alkol aldıklarında istedikleri gibi davranmakta özgürdür genel müdürüm, ayıldıklarında sonuçlarına katlandıkları sürece” dedim. hepsi kafa salladı.. grup, zor bir gece geçirdiğine karar verdi ve hafta başına kadar işe gelmeme kararı aldı.

bu arada ben uçaktan ne kadar korkarım: rekorum, trabzom dönüşü ben en içteyim, ortada bir polis memuru, yanında uçaktan korkan karısı, kadından izin almışım, ikimiz de adamın birer bileğini tutuyoruz, polis yol boyunca keh keh keh gülüyor, kadın ve ben dişlerimiz sımsıkı kapalı olarak gülüyoruz, uçak hafif sallıyor. ben uçaktan hakikaten korkarım.

üçüncüyü de hatırladım.. bir baraj gölünde gece yarısı elimde zıpkın, karanlık suda turna balığı avlıyorum, yanımdan vıjjt vıjjt su yılanları geçiyor ve…..

baraj kapakları açıldı.. iki arkadaş nasıl ölmediğimize hala hayret ederim.

neden ünlü olduğu anlaşılmayan torpilli kişilerden birisidir. muhtemelen türkiye değil de avrupa'da doğsaydı yüzüne bakan olmazdı. şaka gibi!

yazar olması dışında hiç bir fikrim yok tanımam etmem. okey!

ağız yapısı bana değişik geliyor. sevmeye çalıştım, medcezir falan izlemeyi denedim iki sene önce falan. hatta netflix’deki dizisininde birinci sezonunu izlemiştim. yok olmuyor. beğenemiyorum kadını. güzele güzel derim caesar’ın hakkını yedirmem ama bu kadın istediği gibi estetik yaptırsın, gözüme güzel görünmüyor. bilmiyorum burnundan mı, çene yapısı mı anlayamıyorum bir şeyi batıyor bana.

günün sonunda parası olan erkek kazanacaktır. bahsi geçen erkek sadece liseli ve üniversiteli ergen kızları eğlendirir. acı ama gerçek!

dükkanın camına bakınca biscolata erkeği gibi olacam dersin bir bakmışsın osman abiye benzemişsin. dikkat etmek lazım!

uzun zamandır kendimi alıntıdaki inek gibi hissediyorum. ya kafam çalışmıyor* ya da acı mı çekiyorum da mallaştım hiçbir fikrim yok. böyle diyince ikisi de aynı kapıya çıktı.


dönüş, andrey platonov.

tramvayın altında ezilen insanlar olmuştu. ben buna anlam veremiyorum. hadi sen devasa bir makineyi göremedin, hadi şöför de kör, o da görmedi, ulan altında ezilincek yer yok ki. 1 milim bir boşluk var rayla makinenin arasında. nasıl başarıldı bu kazalar? çok saçma.

beşinci ve son sezonu çekilen, mistik dizi. aradığımız tüm cevaplar birinci bölümde saklıymış diyor senaristler. hayatta açıp izleyemem. hafızama güvenmek istiyorum burada. şimdi ne yazsam, ne teori üretsem spoiler olur. o mağaraların gerçek hayatta nasıl üretildiğini gördüm. sırf dizi için sıfırdan koloni evini inşa etmeleri, yapılış sürecinin gösterilmesi çok hoşuma gitmişti.

dört gözle yeni sezonu bekliyorum.

benimkine üst üste iki defa aynı paraya saçımı kestiremiyorum bir süredir. 45 gün civarında gidiyorum genelde. ilk 15 gün kısaltmaya ihtiyacı olmuyor. düzeltme zamanı geldiğinde bok gibi yoğun oluyorum ve gitmeye üşeniyorum. yaklaşık 5-6 yıldır düzen bu şekilde. 300 tl ile başladığım süreç, 500 tl oldu. geçen yıl bu zamanlar 200 ya da 250 idi. gördüğünüz gibi, berberlerden her konuda bilgi alabilirsiniz.