zaman tüneli

çok feci dağılmış bir grup. bikinisinde astronomi olsun, bu kız olsun, rahatsız vals olsun güzel şarkılardı. sonra feci nazar değdi.tekerleklerine çomak sokulmuş gibi tepetaklak oldular.

arkadaşlar...
yıl 2026 ve hala "net" olmayı çözemediniz mi?
insanlarda soru işareti yaratmanın hiçbir faydası yok, yürüyorsanız arkanızdan "aşkıyla coşkuyla sen çok yaşa yükseliyor bayrağı dağa taşa" desinler.
dm'e düştüğünüzde mehter takımı hücum marşı çalsın, dost düşman yürümenize hayran kalsın öyle yürüyün.


yok öyle mıymıy yürümeler.
hakkını verin şunun*

bayağı beğendim, çok güzel iş çıkartmışlar bence. kadronun uyumu, şakaların seviyesi filan ultra üst seviye.

sen gay değil miydin prenses ne karısı ne kızı. ne aile bahçesi.

eşeği aslan olduğuna inandırmadığımız sürece bence sorun yok.

helal süt emmiş kızla nerede tanışılır ? aile çay bahçesinde. vaktiyle ailem de beni götürmüştü böyle bir yere. tabii benim cinsel yönelimimden haberleri yoktu. kızla sonradan kanki olduk ama kız 1 sene bana aşık olarak hayatını yaşamış, ailem ayıp etti biraz kendisine.

deniz ürününün yanına pilav...
midyeci ahmet bunu beğendi ama bizim mide biraz kalktı*

neyse, ellerine sağlık tabi o erkeğin ama yine deniz soslu bir fettuccine (diğer makarnalar o kadar yakışmıyor) yapsaydı üfff derdim.
helal sana der hatta canım da çekerdi.

bilinmez. hepsi hayırlıdır bence. sonuçta toprak icin hayir. o kotü insan iyi insan ayırt etmiyor ki bilmiyor bile. tabii yediği ictigi yapay şeyler toprağı rahatsız ediyordur bak bu hayirsız bir ölüm olur.

mesela, doğada çözünmeyen bir uygulama yaptırdı kişi kendine. estetik bir uygulama. bu kişi de doğayı koruyan çopleri toplayan bir kişi diyelim. ne olacak? ölünce kirletmiş olacak doğayı. belki de çözünüyorlardır tıbbi estetik malzemeleri ben bilmem bilimsel yazı yazmiyorum surada zaten.

ayrıca, israfı önleyen hep bunun için ugrasmis bir kisi de organ bağışlamıyor. (bakınız: ben) (yani israfi sevmem ama hayatımi adamadım tabii etmişligimiz coktur israf)

bu bir israf degil mi?

bence oyle. ben korktuğum için bagislamiyorum ama. olmeyecek durumda isem yalan söyleyip öldürüverirlerse diye komplom var benim ciddi ciddi inandigım. (nerede yaşadığımın farkındayim)

işte teslimiyete sahip olsaydim yeterince, o zaman korkmazdım. yaratan korur derdim. belki de demeliyim. bağışlarım belki dur bakalım biraz daha bekleyelim inş bir sonraki nefeste ölmem tabii karar veremeden. neyse neydi ki konu bir sn başliga bakayim,

baktim. heeee işte aslinda iyi gitmisim. organ bagislasam ve kotu kisilere denk gelsem yalandan alsalar organlarimi pekiiii onlar kotuluk yaparken belki de benim o an olmem hayirlidir. belki mafya cokertilecek? belki benden daha hayirli bir insana organlarim nakledilecek?

ah bu kahraman olma arzum..
bu arzumun ölmesi en hayırlısı olur şu an benim için.

buradaki gizli özne zannederim benim. çorbada benim de tuzum olsun madem, uğraştırıcı yemekle mesaj vermeyi bekleyecek olsaydım uzun bir zamandır mutfağa adımımı atmıyor olurdum.

kendime yapıyorum bro.

bunu anlarım ben. herkes bir amaç uğruna sosyal medyada zaten. beğenilmek, ilgi görmek. ben böyle değilim diyen gitsin bir deftere yazsın ne yazmak istiyorsa. veya kullanmasın instagram gitsin her gün foto remziden vesikalık çektirsin, albümüne koysun.

geçen ay yazlıkta bir tanesi, boydan boya penceredeki sinekliğe konmuş. bu arada sineklikler, yırtılır endişesiyle babamın evde en hassas olduğu konulardan biri, zira pimapenci tek sineklik için bizi en az 15 gün süründürür.

benim de elimde metal bir cisim vardı, buna yukarıdan bir koydum, sinekliğe hiç temas etmeden ışık hızıyla cırcırı yere yapıştırdım. can falan da çekişmedi, anında gitmiş.

misafir de vardı, nişancılığımı bayağı bir tebrik ettiler.

günümüzde ağız tadıyla bile yürüyemiyoruz. bir gün yürüyoruz, her şey şahane, ertesi gün hop, her şey bıçak gibi kesilmiş. nerde o eski yürümeler... kağıda not yazıp fırlatmalar, mahalleye kadar takip edip sokağı dönene kadar gözlemleyip ertesi gün seni şurada burada gördüm demeler... hiçbirinin tadı tuzu kalmadı üstadım. bir de bazıları anlamıyor. anlayan da salak yapıyor. istemiyorsan de ki istemiyorum, şans başka kapıları çalsın.

açarım songsterr, oradan doom metal playlistimi gitarımla kafa sallaya sallaya çalarım. yanında da bir küçük alkol ışıklar kapalı, sonra kendimden geçmiş vaziyette köşeli koltuğuma gider sızarım. sonrası malum...

mesela bu konuda en can alıcı soru “sen birilerine mi yürüyorsun?” sorusudur. yapıyorsan ne güzel de, yapmıyorsan insanın sinirden telefonu yere atası gelir.

maalesef böyle sinir testlerine de hazırlıklı olmak gerek.

eko koş tam senlik başlık.

tek kanadını tırtıl kapmış, yere düşmüş, düşkün cırcır. bir ses eksildi de hiç fark yok bütün gün "cır cır cır cır" yediniz bitirdiniz beynimi.

tepetaklak edebilir ansızın gidişim.
yeterince affedişimden kaybettim .
fazla bile sabrettim,
hep lafta, vadettiğin sevgili kim?
son şansın, kendin için mahvetmeden,
gel ben de istiyo'ken...

son 8 saattir bastığı toprağı dahi övüyorum, erkek onuruna yakışacak şekilde tüm etik değerlerin içinden geçtim, bütün konuları gelin başına bağladım gelmiş diyor ki bana mı yürüyorsun? senden de bişey kaçmıyor cimcime.

yazlıkta mangal yapmayı falan kast etmiyorum; çok sinirliysem ya da kafam karışıksa yemek yaparım, ama öyle böyle değil.. normalde yemeği alışverişi, sağ olsun bizim yardımcı kız hallediyor. ben mutfağa giriyorsam mutlaka alengirli bir şey yapacağım demektir ve yemeği yaparken de gergin olurum. geçende çok samimi bir arkadaşımı çatalladım, bir süre önce bir kere de kızartma eleğiyle kışkışladım.

ama makarnam falan meşhur olduğu için genelde ev ahalisi ufak tefek hırpalanmalara ses çıkarmaz.

kadınına yapışıp seni hiç birakmayacam mesajı veren asil duyguların adamıdır.