zaman tüneli

benim tanıdığım köylü sayısı, şehirli sayısını geçti. kaşarı bilmem ne abladan alıyoruz, sütü bilmem kimden, mehmet’in fasulyesi iyidir diye diye mevsimleri sayıyorum.

çiko fiko.. bahçemizin maskotu..

bir cümlelik şeyi gılgamış destanı gibi yazıyor, okunmuyor...

açtığı başlıklar, yaptığı tespit ve benzetmeler çok ilginç. tam boş zamanlarda okunası.

yicemyicemyicemyicem.

oylayacaklar bugün...çok büyük oyla geçecek hem de.

genel veya özel af ancak tbmm’nin 5/3’ünün onayıyla çıkarılabilir, kanun ile af çıkartılamaz. bu yönüyle bu kanun şekli olarak dahi anayasaya aykırıdır.

neyi tartışıyoruz?

erdim şükür gördüm şükürşeklindeki duyguları ifaden bir durum bence.

kısa bir serinleme duşumun vazgeçilmez parçası... yıllar önce izleyip ''ben de bunun gibi bir şey yapıcam.'' deyip hiçbir zaman yapamadığım o filmin röportajını veriyorum.

önce filmi yıllaaaar yıllar önce çekmek istediğimi ama yapımcıların vizyonuma hazır olmadığını belirtiyorum. bunu belirtmezsem olmaz, bu verilecek röportajın zorunlu cümlesi... hemen ardından gelen saçma sapan, anlamsız ama izleyicilerin anlam yüklediği o şeyi cevaplıyorum... ''filmin 42. dakikasında kadraja giren adamın bir çorabı neden yırtık? burada ne anlatmak istediniz?''

içimden bir ses ''o adamın çorabı gün içinde yırtılmış, hiçbir şey anlatmak istemedim öyle spontane gelişen bi olay bu...'' demek istiyor ama yapmıyorum, derin bir nefes alıp kameraya o mistik, bilge bakışı atıyorum: ''orada sağ ayağındaki o yırtık... aslında sistemin birey üzerinde açtığı o tamir edilemez deşiktir. adam yürüyor ama topuğu toprağa değiyor, anlıyor musun? burjuva ahlakının dikiş tutmazlığıdır o yırtık. izleyici orada kendi hayatındaki yırtıkları görecek.''

sırf röportajı devam ettirmek için saçımı bir kere daha şampuanlıyorum bu arada.

sonrasında yüzümü kızartan ve beni utandıran o soru geliyor...

''filmdeki bazı şarkılar direkt olarak müzik gruplarından çalıntı izlenimi veriyor. bir esinlenme mi söz konusu yoksa direkt çaldınız mı? müzik gruplarının bundan haberi var mı?''

işte o an yine yüzüme hiçbir şey bilmeyen bilge gülümsemesini yerleşiriyorum... ''çalmak veya çalıntı demek kadar sığ, kadar estetikten uzak bir yaklaşım olamaz. biz buna sinema dilinde sesler arası metinsellik'veya auditory collage diyoruz.'' diyerek konuyu kapatıyorum ve duştan çıkıyorum.

evine klima ustası girmemiş insandır, duyduğuma göre klima ustaları çok fenamış puhaha...

vekilime kaymak lazım ....

bir sözlük erkeği olarak beni ilgilendirmez puhaha...

kum her zaman iyidir, taşlı plaja denize girmesi bir dert çıkması bir dert. taş plaj şekilden şekile sokar adamı haraket ederken..

şöyle birşey sanırım.https://media.normalsozluk.com/up/2026/08/06/mdpbisuhqbypbmwx.jpg

çor çocuk varsa silke silke kum plaj.
bekarlar toplanıp gidildiyse, iyide yüzme biliyorsanız... cumburlopppp kayadan ağrı....

taşların ayağa batması ve havluyu sererek üstüne oturayım desen de rahatsız ettiğinden kum plaj benim için.taş plajdan ayrılırken temizlenmek biraz daha iyi olabilse de kumdan vazgeçemem gibi.

patron yalakaları. bu kişiler çalışırken bile tatildeler.

link

chp'li belediyelere operasyon yapıldığında tarkan konseri için bilmem ne kadar para harcamışlar aboov diye ortalığı yangın yeri yapan aktrollerin kafalarını kuma gömeceği başka bir mevzu. formanın tanesi 4500 tl gösteriyor ts club sitesinde. 6661 ile çarpıldığında 30 milyon tl civarı bir para ediyor. o paraya şirket kurabilir, yol, köprü, okul, kütüphane yapılabilir, kaç tane yetimin karnını doyurabilirsin. ya da açlık sınırının altında yaşayan onlarca ailenin borcunu kapatabilirsin. ama böylesi şov daha tatlı.

doğada çoğu metalden daha fazla bulunuyor, hemen her yerde var ve tonlarca... eeeee neden altın fiyatında neredeyse?
hayranlık veren bu metalin serüvenini izledim az önce. kolumuz, bacağımız, implantımız, saatimizin kordonu, uçakların kanadı, hafifliğin, direncin, ısıya dayanıklılığın titanı...vücudumuzun ret etmediği tek metal.