zaman tüneli

görünce biraz hüzünlendim doğrusu. şaka şaka beter olsun

ne çeşidi, ne kafaltısı ayol, akepe yüzünden üç gündür yemek yiyemedim ben, hafta başı yediyim simitlen duruyorum. ondan sonrada vay efandim olgay 45 küloya düşmüş. tağyip istifa ayol istifaaaa!!!???111

hayatta bencil olmazsan mutlu olamazsın. fazla fedakarlık fazla empati fazla hassasiyet kendine zarar.
geçte olsa anladık şükür.

valla ne hissedeyim bilmiyorum. sevinilir mi üzülünür mü. koca bir boşluk oluyor insanın içinde yutkunmak dahil istemiyor insan. keşke sadece sigara içebilsem ve kimse karışmasa bana.
nişanlandığında aramak istemiştim. şimdi onu da yapmak istemiyorum. herkes kendi yolunda. ama bir tuhaf hissediyor insan.
ne anlatayım ne diyeyim. kime dinleteyim. bilmiyorum. koca bir boşluk ama gelen hava ciğerlerime doldukça boğuyor beni.
o başardı ben başaramadım.

kısır yapıp toplandıklarında neler konuşuyorlar neler yapıyorlar bilseniz mideniz bulanır.

ben ruh eşimi hiç bulamadım. bu saatten sonra da aramıyorum hatta ruh eş diye bir şeyin varlığıda çok saçma geliyor. bulanlar varsa şanslı beşerler, vesselam.

kahvaltıda kekikli/ zeytinyağlı domates, yeşil kırma zeytin ve tam yağlı beyaz peynir yeterli benim için. yanında kızarmış tahıllı ekmek.
kahvaltı yapmayı sevmiyorum yaparsam da bu kadar.

bizim esnaflar güzellik salonunda da gerçekleşen durumdur şekerim. genelde bel altı, biraz da akepenin baskıcı polütükaları hakkında döner muhabbetimiz. hofff yha!!!

sen itiraf ettin. edemeyenler de varmış. sözlük koridorlarında konuşuluyor

gelmiyorsa çekme, gitmiyorsa itme.

bir şeyi bir kere yapan bir daha yapar, bir şeyi başkasına yapan sana da yapar.

"indie rock" böyle doğdu diyollaaa...

diyabetim olduğu çok mu belli?
düştük ve kötü oldu.

eko hariç de ya.

2008 yılı ergenliğimin en şiddetli zamanıydı galiba... sabahtan akşama kadar tokio hotel dinleyip aşık olduğum tom kaulitz'in saçlarını, makyajını, kıyafetlerini düşünürdüm... o yaşta bana inanılmaz havalı geliyordu... zaten insanın ergenken ''ben normal değilim...'' diyebilmek biraz da hoşuna gidiyor bilirsiniz, tokio hotel tam anlamıyla aykırı bir şeydi.

yıllar geçti, büyüdük... meraktan tekrar baktım geçen, acaba tarzları nasıl oldu diye bir göz gezdireyim dedim.

ulan bunlar efendi adam olmuşlar!

eskiden fotoğraflarına bakınca ''sevgilim olsa annem kesin eve sokmaz...'' dediğim çocuk şu an arkadaş grubuna ''selam enişte, hoşgeldin...'' diye tanıştırmalık olmuş...

insan bazı şeyleri biraz da rahatsız edicilik, aykırılık için seviyor... işte o rahatsız edicilik gitmiş, bunlar kocaman adam olmuş.

ergenken beni asi olmaya özendiren grup benden önce büyüyüp efendi olmuş.
çok zoruma gitti, çok.

insanın çocukluk aşkının değişmesi norma ama benim çocukluk aşkımın “iyi akşamlar, nasılsınız?” seviyesine gelmesi biraz fazla geldi. bu ihaneti sindiremeyeceğim.

güldürür ya. demek eskilerin şekerle kandırma hikayeleri doğruymuş.

projeyse de bir şeye benzememiş. kimse kusura bakmasın.

evet. insanın sabrını sınayanlar var. hepsi cins cins. * komiklisi, sinirlisi, alınganı, saldırganı hepsi burada. kadın başlıklarından sıkıldık birazda erkeklerin gerçek yüzünü konuşalım.

hepimiz yoldaşın feykiyiz.

yoldaş her kadına tek hesapla döner ısmarlayamayacağı için bizleri feyk olarak yarattı.

ben erkek diye buluştum erkek çıktı puhaha...
ben cinsiyet olarak erkeğim diyorsa kesin erkektir.