zaman tüneli

var heralde. en son alkışlarlayaşıyorum.com kapanınca böyle hissetmiştim.

yanii neden yargılanmış anlamadım. antidepresan kullanmak kötü bir şey mi..
ki onu geçtim içki kullanmak kadar normal bir şey yok anlamadımm siz görüşmezsiniz olur biter. artık annesinin evinde müge anlı izliyip kısır yiyip akraba dedikodusu yapan tiplerle takılırsınız miss gibi.

kitabı kapağına göre yargılamayan tiptir.

normal sözlükte anormal kızlar.

aslında insan kendini umursamiyor ki bir başkasını gerçekten umursasın. vardır elbet umursayan kendini ama genel manada hep umursamayanına denk geldim ve kendim de dahilim.

ne için yaşıyorsun?
kaç şeyi kendin için yapıyorsun?
çalışır mıydin tamamıyla sen olduğun için insanlar yanında dursaydı.
o filmi seyreder, o kitabı okur muydun?
kendin için mi alkole, herhangi bagımlilik yapıcı bir maddeye düştün yoksa birileri için dertlenip umursanmak, affedilmek istiyor olduğundan mı?

kendin icin vücut geliştirir miydin mesela bu çagda, hayvan avlamıyorken? şimdi sporun verdiği mutluluk hormonu vs için evet kendin icin yapiyor olabilirsin ama başlama motivasyonun neydi?

bu listeyi feci çoğaltabilirim.
kendim için yapacağım çok şey fark ettim. herhangi bir şey üretmek mesela. kimse görmese de üretmek ama. bu kendim için. ıyi de, kendim neyim? neyin parcasiyim?

umursanmadığını düşünmek bile insanların varlığı ile olabilir. umursamayı ya da umursamamayı umursamak oluyor. bir kısır döngü işte. diğeri izole bir hayat oluyor zaten. izole bile yaşasa bir insan sallıyorum bir adada, orada bile karıncayı, yagmuru, ruzgarı umursayacak. belki de o sineklerin kendisini kasıtlı ısırdığını dusunecek bir yerden sonra
veya tam ihtiyaci anında bir meyve agaçtan tesadüfi bir sekilde yere dusecek ve bir seyin kendisini umursadiğıni zannedecek insan. anlam yukleyecek, ilah edinecek o agaci belki de. belki de gercekten oyledir dusunceleri.

her neyse,
gercekci olursam derim ki, insan umursamak üzere yaratılmıştir.
bunu yönetebildiği surece fayda veren, fayda gören olacaktır. ınsan insana muhtactir.

hayatın içine düz bakmaya çabaladığım ancak sığamadığımı anladığım şu günlerde 21. yy. üzerine dünya, ülkemiz ve insalık adına kafa yoracak yazı yazmak istiyorum. beni ben yapan budur.

yazıma girmeden evvel her şerde bir hayır vardır derler. umarım beni derinden etkileyen reddertiğim sorumluluk doğru tercihtir diyerek yazıma başlıyorum.

a) dünya

- ekonomik sistemler tarihsel olarak çökme, para, para için çökme, sanayi devrimi, kıymetli maden için çökme ile sanayi devrimi ve finansal piyasalar olarak 20. yy.'in sonuna geldik. insanın insana ihtiyacı kadar kıymeti vardır. 2. dünya savaşı sonrası '' işçinin altın çağı'' dönemi azalan nufus ve savasla üretimin durmasıdır.

tarih şunu gösteriyor: insana ihtiyaç ne kadarsa kıymeti o kadardır. bazen asker, bazen işçi, bazen ürün alacak satacak kişi.

peki 21.yy.'ın ortalarında gelişen ekonomik sistemın insana ihtiyacı nedir?

ilo'nun açıklamasına göre ilk defa bir sanayi devrimi(yapay zeka) insanlara daha az iş imkanı doğuracak. bu kitlelere üretim için ihtiyaç kalmadıgını anlatmaktadır.

klasik iktisatta :

emek (geniş kesim)
sermaye
girişimci
rant.

kaçınız emek dışındasınız? çoğunuz değilsiniz canlarım.

modern iktisatta ise temel üretim faktörü bilgidir. ben buna hem katılıyor hem katılmıyorum. bilgiyi işlevsel hale yani rant haline dönüştürecek geleneksel sinerji olmadıgı takdirde çoğu kitle için klasık üretim faktörü geçerlidir.

silikon vadisi gibi örnekler çok olsa silikon vadisi bir çok isim bilinirdi.

gidişat öyle vahim bir haldeki, sermaye ve kamu yapısına uygun olarak hırslı. bu hırs yapay zekanın kendı kendını eğitme durumu olana kadar da gayet mantıklı.

bir grup büyük bilgiye sahıp ve insanları bu bilgiyle ''hayvan'' gibi bir canlı seviyesine getirecekken kendi güvenlıklerini düşünecek kadar akıllılardır.

kısaca dönem olanı kabul etmeyıp kendıne çağ atlatma zamanıdır. bilinenleri koşullarına göre red etme çağıdır.

insan var olma savasını vereceği 21. yy. 'ın 2. yarısında yarışın dışında kaldığımız anda ilk ''hayvan insanlar''dan olacağız.

ecdadımız tarih boyunca savas teknolojisine yön vermiş ve sonunda bunu halka indirmeye çalışmıştır:

''hayatta en hakiki mürşit ilimdir''

bilgi kapasitenı reele çeviren ve yenı sisteme uymak için risk alan çağına yakışacaktır. ''insan hayvan'' olma ihtimalini onuruna uygun red edecektir ve sermayeye tehdit olacaktır.

dönem elon musklara zekamızla tehdit olma zamanı.anlayana büyük söz. anlamayana deli saçması.

- siyasi açıdan ve özgürlükler

işin özü insandan ''insan hayvan'' çıkarcakları bir dünyada özgürlükler hayvanlara verilmez ancak açalım. dünya ve türkiyede fransa gibi tarihsel içsel kavgası bol olan ülkeler haricinde güç savası için ohal yönetimleri var resmen.

insanı siktir et, hedefe kilitlen. savas öncesi dönemler gibi özgürlükler kısıtlanıcı, adalete uygun hukuk ağırlıkla yersiz görülmekte.

buna en güzel örnek dünyada insan mobilitesının kısıtlanmasıdır.

arif sütyensiz diye devam eder. algoritmanız çok karışmış demektir. sıfırlamak için evcil hayvan videolarına düşebilirsiniz. hem belki başka şeyler de düşer.

nefes alsan yeter demişlerdi, ben de nefes alıyorum.

mis.

hoşlantı olabilir ama abayı yakmak ciddi bir meseledir.

ben şahsen cesaret edemem böyle bir hatuna yaklaşmaya... bi günü bi gününe tutmayabilir, içip içip gece rahatsızlık verebilir, sayıp söver filan. allah korusun.

4-6 ile başlar.

yapmamaları gereken şeyi yapmaları ve yasakları çiğnemeleridir...

sonra gel de sevgili ol bunlarla, ben korkarım. kendime zor sahip çıkıyorum bir de elin denyomatik kızlarının kahrını mı çekicez usta. yok yok, bize gelmez bu işler. anam bana en iyisi bi komşunun kızını bulur, adam gibi işe girerim filan, ben elin içkicisine nasıl güvenebilirim, adamın azina z.ç.r afedersin bunlar.

(bkz: kadın)
sen kadını getir ben izlerim onunla nexflixte yemekteyiz de mastercheff neyin.

aslında bu, çok da kötü bir şey değil.

eski usül, gerçek askerlik yapanlar bilir; komutana çarpılmak diye bir deyim vardır. ortalıkta dolaşıp göze batarsan biri mutlaka bir iş kilitler. özetle, askerlik çok kötü bir şey değildi. bir ton para verip arazi olmanın topluma hiç bir yararı yok.

nevet öyleyim

gitmiş bu, dün sözlükteki mesaiyi fazla uzattığı için sabah işe geç kaldı galiba, azarı yiyince de akıllandı belli...

kafa iznini almak zorunda kaldı,
eeee patron gözünün yaşına bakmaz aslanım...

yemekteyiz programlarına katılanların büyük çoğunluğunun serçe t.şağı kadar akıllarının olmadığına inanıyorum. bu programları izleyen insanların da üreme yeteneklerini halen muhafaza edebilmeleri beni üzüyor. bu hıyarların israf ettiği oksijeni karşılayabilmek için nice orman dolusu ağaç haldır haldır karbondioksit soluyor.

müge anlı türevi programların müdavimleri iki tür: bir kısmı nispeten oturulur, konuşulur, çay içilebilir kesim. bazıları fazla abartıp iş yerinde bile sabbbbahtan akkkşama kadat yok “müge anlı esmanur bütün köyle cima etmiş, yok efendim sümeyranur kayınpederiyle birlik olup mahalle bakkalının teyzesini ayartmış” diye kafa ütülüyorlar.

netflix izleyenlerin belirgin bir davranış deseni olduğunu henüz gözlemleyemedim.

(bkz: bana öyle bi bilgi gelmedi)

benim umursadığım insanlar var, beni umursayan insanlar var, öldüm mü kaldım mı diye haftada bir yoklayanlar var. daha nolsun?

siz istiyorsunuz ki sıçtığınız boka kadar bilsin birileri ama öyle olmuyo o işler. ne demiş eskiler; ne sıçtın ki elime ne süreyim yüzüne.

armullah'a katılıyorum öğretmenim.
birinin umurunda olmanın stresi ağır gelir bize. böyle rahatız.

böyle boş beleş yaşamak, hafif ve yüksüz, kendi halinde. çok daha güzel sanırım.

madalyayla ödüllendirilmesi gerekir. en uzağa işeyebilenlere birincilik madalyasını versek, en çok kadınla seks yapana ikinciliği versek, buna da üçüncülüğü verebiliriz bence. bira diye kısıtlamayıp, alkol olarak genellersek daha geniş bir kitleye hitap ederiz.