zaman tüneli

beykoz’un diğer boğaziçi semtlerine nazaran daha sakin bir semttir.

umarım günün birisinde keşfedilmez.

gözümde canlanan.

fenerbahçe’nin dünyaya armağan ettiği bir yetenek olan ismail kartal’ın meskeni ve memleketidir ayrıca.

(bkz: ismail kartal)

boğaz’a yakın bir semtte oturulması halinde haftada bir yapılması çok güzel olacak olan aktivite.

fakat benim gibi ya küçükçekmece ya tuzla’ya misafir gelenler için ulaşım sıkıntılıdır. gezilecek yerlerin sabah vakti gezilmesi tavsiye edilir böyle durumlarda.

yazık, kör bahçıvanın bahçesinde açan goncaya..

bi de bu "belki de tarihin gördüğü en büyük satranç ustası " için söylenmesi gereken şeylerden biri de, amerika ' nın eski yugoslavya ' ya uyguladığı yaptırımlar zamanında 20 yıl aradan sonra yugoslavya ' nın başkenti belgrad' ta boris spassky' le satranç oynamasıdır.

bu şundan dolayı önemlidir; fischer amerikan vatandaşıdır, amerikan yaptırımlarını, resmi bir maça çıkarak delmektedir. kendisine yapılan amerikan tehditlerine kulak asmamış ve bilerek ve isteyerek amerikan delegasyonuyla görüşmeyi reddetmiştir...maçtan sonra, ölene kadar amerika ya gitmemiştir. amerika'lılar "bizim istediğimiz maçı sadece dünyanın başka bir şehrinde yapmasıydı, illa o şehirde maça çıkmasını hainlik olarak değerlendiriyoruz !!" dediler fischer hakkında.

ve evet satranç dünyasından 20 yıl ayrı kalmasına rağmen oynadığı o turnuvayı da yaşlı bir adam olarak da büyük bir üstünlükle kazandı. doğaçlama çıkışlarda daha da cesurlaşmış olduğu görüldü.

şu unutulmasın ki bugünkü büyük ustalar kompüterize edilmiş tekniklerle eğitiliyolar. onların yaptıkları her hamleyi bilgisayar kontrol ediyor. bilgisayara en uygun hamleleri soruyosun gösteriyor. örneğin ünlü botvinnik - tal karşılaşmalarını bilgisayarda değerlendirdiğin zaman, bilgisayar , ikisinin birçok hamlesini hatalı ve yanlış hamle olarak değerlendiriyor. çünkü "insan faktörünü" eliminize ediyor bilgisayar.

bobby fischer gibi eski adamlar, bilgisayarın uzatılmış eli, değil, herşeye rağmen insandılar. işin "heyecan verici" tarafı da oydu zaten.

fischer zaten, kişi olarak da "rakibi analiz etmek" gibi konulara hiç girmemiş tamamen neyse o modunda masaya oturmuştur. ünlü fischer humması dedikleri şey de ondan kaynaklanır. o an karar verir, ve tamamen doğaçlamadır.

en fazla 10 üzerinden 5 verebileceğim bolca anlamsız yakın çekimlerin olduğu ve uzaylılarının derdinin ne olduğu anlaşılmayan bilim kurgu filmi.

nedir günahımız?
bir kez yaşarken ölüyoruz
bir de ölüm esnasında
söyle canım niyedir iki kez ölmek
mahmud derviş

bir makaronya (yazar) çaylak ukdesi. *
#4045278

beykoz’un muhafazakar kesiminin ikametgahı olan bir semttir.

ben pilav ile ekmeği tercih ediyorum.

nankör de denilen kişilerdir.
esasında nankörlüğün insanın doğasında olduğunu düşünmeye başladım.
bence her insan biraz nankördür ve elindekini kaybetmeden kıymetini anlayamıyor.

kıymetinizin bilinmesi için en güzel ilaç maalesef silktir çekmek.

beykoz’da bulunan güzel bir semttir, insanın aklına mütemadiyen yahya kemal’in meşhur “çubuklu gazeli” adlı şiirini getirir.

“âheste çek kürekleri mehtâb uyanmasın
bir âlem-î hayâle dalan âb uyanmasın

âgûş-ı nev-bahârda hâbîdedir cihan
sürsün sabâh-ı haşre kadar hâb uyanmasın

dursun bu mûsikî-i semâvî içinde sâz
leyl-î tarabda bir dahi mızrâb uyanmasın

ey gül sükûta varmağı emreyle bülbüle
gülşende mest-i zevk olan ahbâb uyanmasın

değmez kemâl uyanmağa ikmâl-i ömr içün
varsın bu uykudan dil-i bîtâb uyanmasın”

ayrıca semt ile özdeşleşen bir koru ve silolar mevcuttur.

mezarlığının hayvan gibi boğaz manzarası vardır.

beykoz’un güzel bir semtidir.

semtten akan göksu deresi insanı büyüler ayrıca (bkz: göksu deresi)

ilk yenildiğinde “süpermiş lan bu!” dedirten ancak 4-5 kere yedikten sonra “pudralı manda yoğurdu” izlenimini bırakan bir yöresel yoğurttur.

zaten kimse bu yoğurdu sırf yoğurt olduğu için methetmez, kanlıca’da sahilde boğaza karşı kaşıklayıp kaşıklayıp yenilmesidir ona o lezzeti katan.

yaratıcılığın zirvesinde bir gıda maddesi: un..

mesela un kurabiyesi var, bence insanın solunum yollarına kaçarsa kısa yolda mezar teslim yapacak kadar çok dağılıyor da.. diğer kurabiyeler undan yapılmıyor mu? “boş kurabiye” de bari, dürüstlük sende kalsın.

un helvası.. tıraşşş..

un çorbası.. un zaten çorbaya kıvam vermek için koyulmuyor mu? yani çorbada kıvam dışında malzeme var mı? neinnnn.

kimseye çorba içti diye fakir demem, fakir olması da olumsuz bir şey değil ama bu yemek de mental olarak fakir yani ruhsuz.. yaratıcılık anlamında fak fakir.

maliyet etkin yemekler arasında mesela soğan çorbası var ama ona böyle gıcık gitmiyorum mesela.

hayatına devam edebilir. iyi olur, kötü olur tartışılır ama en azından devam eder. hayatının bir döneminde takılı kalmış bi dünya insan var. devam edebilmek önemli.

istanbul’da ikinci kez ikamet edecek olsaydım kesinlikle kanlıca’da ikamet etmek isterdim.

çocukluğumun geçtiği küçükmece’nin henüz bozulmamış hali gibi geliyor bana burası; ben çocukken istanbul’un nispeten uzak ilçeleri henüz bu kadar kalabalık değildi, sokakta oyun oynayabiliyordunuz ve bütün sokak birbirini tanıyordu.

kanlıca da bana böyle hissettirmiştir hep; sakin ve az sayıda insan popülasyonu, nispeten eğitimli ve görgülü yerli nüfus, sokak ve mahalle kültürünün devam etmesi.

o yeşillikler, o boğazın maviliği, o sahil şeridinde akşama doğru yapılan yürüyüşler.

üsküdar-beykoz vapuru ile 20 dakikada buraya varabilirsiniz, vapurda hafif mayıştıktan sonra kanlıca limanında inip de semtte turlamak bambaşka bir histir.

özet: her geldiğimde mutlaka ziyaret ettiğim, içsel huzura erdiğim bir semt

babaannem yapardı, yerdik. fasfakirmişiz lan, haberimiz yokmuş.