zaman tüneli

hiç çevirmedim, ihtiyaç meselesi.
karma mı lazım?
hop bir tane memeli poz, tamam bitti gitti.
sözlük memeyi çok seviyor*

kimin için, ne yaptığına bağlı.
bu ara çok ağızlara takıldı bu kelime.
sorsan herkes fedakar...
ne yaptın onun için? diyorsun, her gün günaydın mesajı attım diyor.
vay emenikenin formasını çıkartması ama sarı kart görmemesi be...
ne fedakarlıklar var işte...

-komutanım, instagram tarafından verilmiş (sonradan kullanıcıların aldığı, paralı olan değil) mavi tik'im var kabul oluyor mu?*

sadece meraktan.
askeri tesis ortamı benlik değil zaten.
davetle gittik 2-3 kere, herkes çok ciddi be.
öf.

yalan bilgi yayarak toplumu galeyana getirme suçundan savcılığa verildiniz, iyi günler. olm referans gerekiyormuş lan, onu nasıl yapacağız, ewed?

hadi o zaman....şappppi

amele kolası*
-sarı kula.

evet arkadaşlar, müsaitseniz bir yarım saat saçmalamaya geldim*

helvası güzeldir. ankara izmir arası mola yeridir.

ayrıca “kula kulluk etmek” deyiminin ilk kelimesi.

(bkz: çok güldüm amunyim)

iyiymiş lan ben başvurayım bari, ben de tanınmış kişiyim, 2 tane kitap yazdık olm, boru mu, ewed?

tanınmış kişilerin askeri tesislerden yararlanmak için doldurulması gereken form. tc no, ana adı baba adı, doğum yeri vs bir sürü bilgi girerek tanınmış kişi olduklarını ispatlarlarsa kart veriliyor. şaka değil. seni tanıdık artık diyorlar.

sorunun cevabı basittir : fedakarlık fedakarlıktır. enayilik enayiliktir.

insan enayi olarak görülebilir. gerçekte ise enayi, bir başkası ya da başkaları tarafından kandırılan, dolandırılan, yağmalanan kişidir. kişi enayi durumuna düşürüldüğünün farkında değildir ya da enayi durumuna düşmekten kurtulamıyordur.

fedakar/fedakarlık yapan kişi sık sık enayi durumuna düşürülüyorsa geri zekalı olabilir, belki de savunmasızdır ve zorunlu olarak fedakarlık yapıyordur.
kendisine, ne olursa olsun fedakar, saf ve iyi niyetli olmak öğretilmiş, üstelik toplum içerisinde savunmasız bırakılmış bir kişi araftadır. enayi değildir, geri zekalı da değildir : kurbandır!

insanlar kötü muamele ettikleri ya da kötü muamele görmesini zevkle seyrettikleri insanları enayi olarak nitelendirir. ayrıca böyle bir şey de var..

sözlük yazarlarının çocukken babalarına vermiş oldukları efsane ayarlardır...

sene 2000 ya da 2001 henüz akp göreve gelmemiş, hayat güzel.
yaş dokuz ya da on, o zamanlar milliyet, hürriyet gibi gazeteler bazı zamanlar fantezik film cd'leri veriyorlardı okurlarına, (.... gazetesinin okurlarına armağanıdır.) yazısı oluyordu cd'lerin üzerinde.

bir gün salonda üzerinde çıplak kadın resmi olan bu cd'lerden birine denk geldim. babam vcd çalarda oynatmış olabilir miydi, emin de değilim. günahı boynuna...

din ile zerre ilgi alakam olmadığı halde seksli, meksli filmlere karşı aşırı ahlaki duyarlılığa sahiptim. babam bu cd'yi izleyebilecek veya evde barındırabilecek kadar terbiyesiz bir adam olamazdı... babam ahlaklı bir adamdı benim gözümde, o bir kahramandı...
ve gözümde kendisini itibarsızlaştıramazdı, buna izin vermem mümkün değildi...

bu pis şeyi evimde görmek istemiyorum! diyerek anneme çıkıştım, annem verdiğim tepkiyi hafife alan bir tavırla gülüyordu, oysa bu benim için çok büyük bir meseleydi...

camiinin yolunu bilmeyen, allah'ın adını nadiren anan, namaz kılmam ben! diyen, ramazanda ezana beş dakika kala orucunu bozan bir haydut olarak cinselliği kafamda bu denli kötü ve gayri ahlaki bir şey olarak kodlamış olmam, nereden bakarsanız bakın hayret verici bir şeydi...

işe gitmeden önce elini yüzünü yıkayıp üstünü giyinen babam benim neye tepki gösterdiğimi anlayamamış, salondan gelen sesimi duyan babam anneme, ne oldu bücüre, neye kızdı bu mel adam? diye sormuştu..

annem, senin açıklı saçıklı filmini yakalamış ona kızıyor deyince, babam, ben almadım onu, gazete vermiş dedi.
bu sözü beni bir miktar sakinleştirdi.. babam hafif utansa da bu durumum onu da güldürmüştü...
annem babama, bak oğlun kızıyor kaldır at bunu, demişti,
babam da, iyi iyi... deyip evden çıkmadan önce son bir kere daha holdeki ayakkabılığın aynasına bakmıştı ve o sırada, vay mel adam vay, büyümüş de babasına kızıyor...

demişti...

bu da böyle bir anımdır.

#4047139
yeşil nickten sonra dünyevi ilişkileri biraz azalttığım doğrudur.

burada mütemadiyen çark çeviren suratı iğneli bir teyze vardı. en son şişe çevirmeye kadar düşmüştü.

karşılık beklemeden yapınca fedakarlık. karşı taraf alışınca vazife. sen ayılınca enayilik oluyor.

ooo yeşil nicki kaptın bizi tanımazsın artık.

fedakarlık; ahlaki yaşayışın zirvesidir.