zaman tüneli

hepimizin mutlu olduğu bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

ağır başlı şarkılar açıp dinlemek.

geliyor benim aylarım.
ben sıcak yer adamı değilim...mart nisan aylarında arkadaşlarım kamp, deniz, gezme-tozma planları yaparken mal mal suratlarına bakan o kişiyim ben. zerre sevinmem yaz geldi diye çünkü, sevmem ben yaz aylarını ve sıcağı.
kış iyidir bana.
severim ben montumun içine saklanmayı.

sosyal medyadaki başlıkları altında ak yavşaklar tarafından yoğun bir mesai yaptıkları bıyıklı ve tayfasını 3 kere tuş eden dinsizin hakkından gelen imansız.
makamı gaspedilen ve oy veren milyonlarca insanın iradesi hiçe sayılan insan.

tek oyuncağı kendi olan çocuklardık, derin uykularda büyüdük.

günaydın sözlük!

yok olup yeniden doğduğum uykularımı geri verin. çocukluğumun uykularını.

erlik bence bir operasyon hesabı, muhalifleri kekleyen birden fazla tip. efe aydal daha makul bir insan.

gün gayet aydın olabilirdi oysa!
şayet uyuyabilseydim...
neyse...
adettendir, günaydın sözlük.

güzel,mutlu ve sağlık ve de bol kazançlı gün diliyorum.
hasta ve hastası olana şifa, derdi olana derman versin rabbim.

-orta kafa gol
-top sektirmeli gol atıp puan toplatmalı oyun.
-misketin şişe kapaklı versiyonu, 2-3 poşet dolusu kapak biriktirmiştim milleti yene yene iyidim bu oyunda hehe...
- elektrik borusundan tüfek gibi şey yapıp kağıttan ok atmalı şey, her yer kağıt ok oluyor diye sokaktakiler çok kızıyodu. bimilyoncudan lazer alıp ucuna takmıştım bunu fantastik bir silah yapmıştım hehe..
-5 litrelik su şişeleri ile su savaşı.

serengeti de aslan rıza nın kahvede sabah ritüeli
günaydın

size günaydın. bana iyi uykular. dünü yeni kapatıyorum, müzikle uğraşmayın arkadaşlar. dinleyin, beğenin, geçin. mutlu kalın. ha yerime sağlam bi kahvaltı gömmeyi de unutmayın.

yine başlayacaklar baptomet ayini diye :d aveli bitmez bu ülkenin.

günooo minnoşlar
bugün biraz hüzünlüyüm manitam gidecek. ayrılık sevdaya dahil olmasa iyiydi.

size bir şiir... güzelcene, istediğiniz gibi sevildiğiniz bir gün olsun.

sos

instaya atılacak kitap yanında kahve.

italyan-amerikan bir dj/prodüktör. 12 eylül'de tekrardan istanbul'da sahne alacak.

(bkz: oksimoron)

futbol... semtimizde çok fazla çocuk vardı. her sokak başında her boş alanda futbol oynayan çocuklar görürdünüz. her bir alanda komşu olan 6-7 çocuğun oluşturduğu futbol takımları vardı. semtte bulunan en az 12-13 takımdan bahsediyorum. her takımın top oynadığı yer farklıydı. biz ''top sahası'' adı verilen dümdüz bir beton zeminde oynardık. hemen aşağımızdaki çıkmaz sokakta da bir takım vardı. pazar yeri, toprak saha, okulun bahçesi, boş arazi hepsi bir takıma tahsisli gibiydi. kafana göre gidip başka bir takımın sahasında oynayamazdın. özellikle hafta sonları ve tatillerde eline topunu alır bir başka takımın sahasına maç teklifine giderdin. eğer takımlarındaki herkes hazır ise kabul ederlerdi. hayatımda futbolu hiçbir zaman eğlence ile bağdaştıramadım. bunun sebebi de işte semtte bu futbol kültürüydü. bu maçlar resmen bir onu şeref meselesiydi. ağır bir yenilgi alırsan diğer çocuklar bunu duyar ve makara konusu olurdun. sadece ve sadece itibar için çıkardık o maçlara bu yüzden canımızı dişimize takardık. bazen biz deplasmanlara giderdik bazen onlar bizim beton sahamıza gelirlerdi. ama en nihayetinde itibarımızı korumaya çalışırdık. semtin en iyi takımı pazar yerinde oynayan takımdı. onları 1 kere olsun yenebilmek için canımı bile verirdim o vakitlerde ama bu hiç nasip olmadı. derbimiz ise çıkmaz'daki çocuklardı. en sık onlarla oynar en çok onlardan nefret ederdik. bizim takımın kalecisi bendim. kollarım bacaklarım paramparça dönerdim eve. annem baya kızardı hemen buz koyardı yasaklamaya çalışırdı bana bu maçları. babam bu halimi görür ''kazandınız mı lan?'' diye sorardı. ''evet baba'' dediysem iyi aferin, ''hayır'' dersem de ''o yaraların hakkını veremediniz yani'' der dalga geçerdi. zamanın amatör futbolunun tozunu yutmuş biri olarak içimdeki heyecanı anlardı. hiçbir şey yapmıyorsak bile çocuklarla toplanır diğer takımların maçlarını izlemeye giderdik. şayet bana bir şans verseler o maçlardan birinde tekrar bulunmak için her şeyimi feda edebilirdim. güzel semtimin hırslı çocukları, hepinize gelecekten selamlar... sizi ve onları çok özledim.

dipnot: semtte top koşturduğum o güzide takım ile hala birlikteyiz. artık halı saha turnuvalarında boy gösteriyoruz. birbirimizle futbol oynama aşkımızdan 20 küsür senedir hiçbir şey kaybetmedik. izmir'de olan başka dostlarım varsa günün birinde seve seve rekabet edebiliriz. :))

bir kısmı uykusunda, bir kısmı hala ayakta.

allah iyi kadınları bu ümmetin başından eksik etmesin. amin.

takribi 47 kilo olan yıldız tilbe’nin 6 okkasının (aşağı yukarı 7.8 kg) testisten ibaret olduğunu, bildiğimiz anlamda yıldız tilbe’nin ise vasati 39,2 kg ağırlığında olduğunu gösteren 2 olaydan biriydi.

diğeri ise benim gözümde, (bkz: o..pu seyhan) vak’asıdır.