zaman tüneli

(bkz: ekobok)

erkan profil koltuğun altında galık, beni ara.

tamamen sözlük anketlerine katkı sağlamak için açılan bir amme hizmetidir.
anket sevmeyen yazarda ne bileyim…

ben sıcak/ tarçınlı/ elma kurabiyesi olmak isterdim.

gerçek bir tatliş olmak veya öyle hissetmek için dış görünüşe, elbiselere veya pembiş kulaklıklı taca ya da bir prense ihtiyaç yoktur; asıl tatlişlik kişinin oje rengiyle uyumlu fincanlarda kahve içmesinden gelir. hıh…

iyi geceler tatlişler. önce sağlık gerisi çözülür. kendinize fazla eziyet etmeyin.

"elbet bir gün beni unutturmaya çalışanlar olacaktır ama türk gençliği buna izin vermeyecektir."

daim olsun paşam.

az önce mutlu mutlu takılan dört çift arkadaşımla bi düğünden döndüm. insanın canı böyle günlerde sevilmek çekiyo. birinin sevgilisinin yanında çocuklaştığını görmek birinin eşinin yanında nazlandığını görmek buruk bi his bıraktı galiba içimde. sabaha geçer di mi..?
iyi geceler sözlükçüğümm

bir kitabında şöyle yazar:

biri tanrı'ya sormuş:
"eğer her şey zaten kaderde yazılıysa neden dilek dileyeyim ki?"

tanrı gülümseyerek şöyle demiş:
"belki de bazı sayfalara 'dilediğin gibi olsun' yazmışımdır."

bu dünyada asla kaybetmemeniz gereken tek şey umudumuzdur.

hem koca çınar* da "umutsuz durumlar yoktur umutsuz insanlar vardır, ben hiçbir zaman umudumu yitirmedim." dememiş mi?

sağol canım, ben almiim.
sana takan takmış, hiç bozma böyle devam et.

george orwell'in hayvan çiftliği romanı. *

“kötü muamele gören sözlük yazarlarının kendilerine kötü muamele yapan yönetime başkaldırarak, sözlüğün yönetimini ele geçirmesini ve sonrasında yaşanan olayları konu alır.” gibi derleyebiliriz.

tacını takmadan zor ya #4050488

ağlama melis. sana da takalım bir tane #4050491

kendisi için başlık açıp sonra başlığı başa kakmak.

tak da görelim. yok öyle benim tacımı elimden almak

ona yazdığın o mektubu, ayağı kırık bir at götürecek. seni unutacak. atı da vurması gerekecek...

bundan böyle ıtır tatlişliği diyeceksiniz.

pembe bulamadım, mor aldım.

travma biriktiriyorum.

yaptığı her şeyi bile isteye yaptı.

ve tüm bunların seni inciteceğini bilmesine rağmen üzülmeni önemsemedi.

britanya futbolunda kreatiflik açısından best sonrası dönemde best'e en yakın oyuncu kendisiydi. tabi sonra giggs, scholes, rooney gibi büyük yetenekler çıktı ve devamlılık, profesyonellik, modern futbola uyum açısından gazza'dan önde olmalarına rağmen hiç birisi gascoigne kadar ön görülemez bir yıldız dehasına sahip değildi. üstelik gascoigne temaslı oyundan kaçınan, fiziksel mücadeleye girmeyen kırılgan ama aşırı yetenekli 80'ler 10 numaralarından değildi. bir zico, platini, socrates gibi mutlak yönlendirici olmasa da onlardan farklı olarak yeteneği onlara yakın, darbe alabilen, güçlü gövdesi ve üst bacaklarıyla yere sağlam basan, ikili mücadelede belini koydu mu rakibe top aldırmayan, çalımlarla dikine gidebilen bir adamdı.

1990 dünya kupası yarı finalinde batı almanya maçında elenince ağlaması sonunda adeta ingiltere'nin sevgili oğlu haline gelmiş bir gazzamania başlamıştı. genç kızlar, yaşlı kadınlar, futbol fanatiği erkekler, herkes onu çok seviyordu. bir sene sonra gelen korkunç diz sakatlığı, iyileşme süreci, ferguson'u reddedip tottenham'a gitmesi tekrar sakatlıklar, lazio'da ağır sakatlık geçirip 1 sene daha ara vermesi. akabinde kötü yaşam, muazzam boyuttaki alkol problemi. öyle ki 2010'larda neredeyse her yıl bu yıl ölmesi öngörülen ünlüler listesinin ilk sıralarında olurdu. bize sahada sunduğu güzellikler, çok karşılaştırıldığı best kadar bile sürmedi ama futbolu çok seven herkes onun ne kadar özel olduğunu biliyor. hatta mourinho kendi lakabı olan special one sıfatını gerçek special one oydu diyerek taltif ediyor.

sifonu çektiğin halde gitmemek için direnen b.ka benziyor