zaman tüneli

mutluluktan payımızı aldığımız bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

niyet okuma, suçlayarak ve bağırarak haklı çıkma kursumuz ilk dönem kayıtları başlamıştır. erkekler için seviye tespit sınavı yapılacak olup, kadınlar direkt 3. seviyeden başlayabilirler.

insan, yeryüzünde öleceğini bilen tek canlıdır. bu durumda belki bizim bir kediden öğrenebileceklerimiz, onun bizden öğrendiklerinden çok daha fazladır !!

seninle burada olabilirdik aptal aptal!!!

bilgilendirme; nickaltimda armullah ve smert kerizi kavga etmişlerdir.

smert kerizinin armullah'a cevap olarak yazdığı bu pis tanımlar silinmezken armullah'ın yazdığı tanımlar silinmiştir.
yani ikisinin arasında geçen tartışmadır bunlar.
konunun benimle bir alakası yoktur.
saygılar.

olan bana olduktan sonra
kimin ne kadar üzgün veya pişman olduğu beni ilgilendirmez.

evet. en çok hatta.
jajshshhshshs.

günaysın o zaman, hadi...

aksini mi iddia etmişlerdi

64 dakikadır işteyim..

günaydın la bebeler…

her şey yolunda.. kendimize hatırlatalım.. öyle değilse bile öyle..

uyumadım ki aysın ya

günaydın canım kadınlar ve bazı erkekler.

“ölüm unutkanlığı.. ölümü dışarıda bırakan tüm düşünce ve eylemler, yaşamı mülk edinme çabasına götürür insanı.”
diyor gündüz vassaf.

ölüm unutkanlığı parantezinde, mülk edinmeyi sadece meta olarak algılamayalım; insan da olabilir, ilişkilerimiz de olabilir. edinimler egomuza onlar üzerinde tasarruf ve tahakküm yolu da açıyor gibi gelir. tehlike de burada..bu bahse konu mülk edinme motivasyonumuzu hele bir de ‘hırs’ımızın eline bırakınca da şöyle oluyor; ya metayı, şöhreti kazanır gireriz ya da kalp kırar gireriz kara toprağın içine tek başımıza g*tümüzde pamukla..

ölüm var evet doğum da var. birbirinin zıddı değil. doğal sürecin durakları..ne yaşarken ölelim ne yaşamı mülk edinelim. bir şekilde elimizde bir şey kalmayacak. g*tüyle inatlaşan donuna s*çar. pamuk işi de sanırım tam da bu yüzden.

son olarak şey var bir de o geldi aklıma bak şimdi..ışıkları kapandıktan sonrasına bile kontrol manyaklığı, oraya bile bir tasarruf..”mezar taşım şöyle olsun, mezarımı şurada olsun” diye vasiyet bırakanlar…dünya yetmemiş, ölümü de mülk edinmeye çalışıyor.

ben yıllar önce kitabı okumuştum. kitap filmden çok daha güzeldir, sözlük yazarına şiddetle tavsiye ederim.

irish tales olarak bilinen.

bir tanesini bırakıyorum.

evli ve cocuklu bir adam varmıs. mutluymus.
bir gun selale basında yuzerken tasta kayıp yaralanmı ve bayılmıs.
onu bulan peri kendi ulkesine getirmis. gunlerce basında bekleyip tedavi etmiş. ilk goruste asık oldugu adama askını itiraf etmiş. peri ulkesinin kralının kızıymıs. adamla buyuk bir dugunle evlenmişler. mutlularmıs.
bir gun adam ilk karısını ozlemiş, özulkesine bi hafta gidip donmek icin yeni karısından izin istemiş. peri kız izin vermiş ve gitmis.

ilk karısıyla oturmuslar kalkmıslar. bir hafta sonra donmemiş. ilk karısıyla kalmak istemiş.

adamın ihanetinden cok uzulen peri kız adamı küle cevirmis.

not: vefasızlık cezalandırılır.

var olduklarına inandıgım periler.
ne zaman ertesi gun onemli bi işim olsa uyutmuyorlar beni.

bana gore degil.
iş hayatından cekiliyorum.
benim cesitli prensiplerim var.
yer yer cıkıntılıklarım var.
hep ya ben istifa ediyorum ya onlar kovuyor. ihih.

6 sene kesin kez calısmıcam.
simdilik bildigim kısım bu.

hamiş: işler umdugum gibi giderse.

dip not: gecmiş butun patronlarım, yoneticilerim, takım arkadaslarım. irtibatta kalalım. seviyom ben sizi;) -birkac istisna dısında-

cesitli tatlış beyfendilerin gizli hayranı olmak istiyorum.
ama hep çakıyorlar köftehorlar. ihih.

henry charriere'in kitabıyla orijinal filmin pek ilgisi yoktur. aradan geçen zamanda belli olan şey kitapta charriere'in anlattıklarının da kendi yaşamının çok az bir kısmını yansıttığı. charriere fransız guyana'sında mahkum. bu gerçek. ancak iddia ettiği gibi haksız yere sokaktan bulunmuş ve tutuklanmış birisi değil. zaten ak kaşık olmadığını kendisi de ima ediyor. büyük ihtimalle katil de olabilir. ancak esas uydurma, kitapta anlattığı hikayelerin çoğunun bir çok mahkumun yaşadığı değişik hikayelerin bir araya getirilmesinden oluştuğu. zaten o dönem charriere ile birlikte cezasını çekip de sağ dönenler charriere'in yalancı olduğunu hatta kelebek lakabının da başka bir mahkuma ait olduğunu söylemişler. aslına bakılırsa charriere bir adamın cezaevi günlerini anlattığı kitaptan iyi para kazandığını öğrenince bu işe girmeye karar veriyor. kitabı da yazan kendisi değil. zira eğitimi yetersiz ve yazılı bir metin oluşturacak düzeyi yok. üstelik fransızcası uzun yıllar okyanus ötesinde ceza çekmekten ötürü farklı dillerin karışımından oluşan jargonları ve argo kelimeleri içeren bir karma dile bürünmüş.

film ise zaten çoğu charriere'in olmayan hikayelerin bazılarını alıp, bazılarına dramatik ögeler ekliyor. yani bunu gerçek bir yaşam öyküsünden ziyade, fransız guyana'sının 30'lardaki insanlık dışı cezaevi sistemini anlamak açısından izleyebiliriz. hem mcqueen hem de hoffman muhteşem oynuyorlar. henry charriere '' belmondo'yu tercih ederdim '' demiş ama steve mcqueen o sertliği ve kararlılığı seyirciye aktarmış. bence de belmondo olsa tam efsane olurmuş. bu arada filmde ünlü senarist dalton trumbo'nun imzası olan rüya sahnesi, sanatsal açıdan filmin üzerinde ve tarzıyla filmden ayrı, hatta en az filmin kendisi kadar değerli bir sekans.