zaman tüneli

three days grace parçası.

bu parçanın en önemli yanlarından birisi, insan gibi olmak isteyen bir ana karakterin hislerini insani duygularla aktarması. şarkı hem söz hem de müzik olarak bu paradoksu çok güzel işliyor.

insanın özünden kopup mekanik bir canlıya dönüşme hikayesidir.

akşam saatlerinde yapılan kahvaltı bile mutlu ediyorsa evet..
kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı.

bana sır vermeyin çünkü benden hariç herkeslere de veriyorsunuz sırrınızı ben ifşa etmişim gibi geriliyorum. ayrıca akıl kıl üstündedir der annem. ben kendi aklıma güvenmiyorum siz nasıl bana güvenip sır vereceksiniz. insan çok kaypak yaratıktır.
ben sır tutmak istemiyorum bana vermeyin tutmam bırakırım. yo sözlügü değil onu niye birakayim cok cok esabı dondururuz beya

sözlüğün en mordekaiser yazarı diye okudum benim diye geldim

bir yazarın bir boka isyanı, tahmin edin hangi bok, ewed?

bir dönem aralarında bulunduğum erkekti. sonra bir kere kısalttım ve yıkama derdinden kurtuldum. geri de dönemedim.

üstte topuz yapanlar biraz ılık görünüyor.

ben giyince pek seksi durmayan kıyafet. herkes yakışanı giymeli

yoga salonlarının kapısına etiket yapistirsak.

niceimle hepinize verdiğim bir sır var

daha önce de arz ettiğim üzere yoga ve yogacılara ilgim recep ivedik seviyesindedir. ancak bilhassa bir eski yazar sayesinde yoga, tüm sözlük erkeklerinin en ilgilendiği aktivite olmuştu. adamlar başımıza adeta efendi yoganada kesilmişlerdi. gel zaman git zaman yogalı başlıklar açılır oldu. ama dikkati en çok çeken sözlük yazarı yogacı abla, haşa huzurdan lüküs bir avrat olduğu için en azından zahirde bu i.netorlara yüz vermiyordu. hele mototonist lavuğu yok mu, adam günaydın yazıyor ardından tüm yogacı kızlara hayırlı günler dilerim diyordu. böyle böyle mevcut birkaç yogacı kızı da kaçırttılar. en son mototonist denen herif de çekti gitti.

tamam teşhiri ben de pek sevmiyorum ama sözlükte de kucifer'in kıllı bacaklarını veya kelenderis'in iggy popp'a dönmüş üst tarafını görmektense bir yogacı kız fena olmazdı.

bazı "arıza bireyler"i engelleyince kaosları kavrayamıyorum. o zaman da canım sıkılıyor.

maalesef, bu yüzden canlısını yakalasam tipini silkeceğim davarları engellemediğim oluyor.

bu da böyle bir dram işte. kişisel dramaturji.

ben de çok uyardım ama dinleyen yok maalesef.

"retro" efet!

o topaç seni ezmesin de kardeş, ağırımdır, altımda kalırsan soluğun kesilir ölürsün. neyse uzaktan izleyip eğlenmeye devam et. benim yazdığım şeyleri de doğru anla. insan insana atatürk düşmanı derken geçmiş entrylerine bakar ki sen beni uludağdan tanıyorsun, ekşiden de tanıyorsundur belki. bir tane atatürk ve cumhuriyet düşmanı entrymi bul kolumu keserim. o kadar.

bahar aylarında "yönetim" bu girişime başlayınca uyardık. yapmayın. etmeyin dedik. dinletemedik. örnek çok; #3390299

şimdi sözlüğün zor günleri ve oradan buraya taşınan sorunları izleyip "hofff" diyoruz. kusurunuz katmerleniyor.

yatacak yeriniz yok "yönetim".

bana güvenle verebilirsiniz.
tüm bildiklerim benimle beraber mezara gidecek.

film sözlüğün ana sayfasında başlıyor. kamera tepeden bakıyor...

ortada hiçbir kavga yok en başında, kimisi fotoğraflar başlığına fotoğraf atıyor, kimisi içmedeyiz normal sözlük başlığında balkon demiri tadına sahip birasını paylaşıyor... sonrasında normal sözlük yazarlarının kutsalı olan yengeler hakkında başlıklar ve entryler girilmeye başlıyor...

burada kamera yavaş yavaş ters dönmeye başlıyor...

bir şeyler olacağını hissettiren hafif gerilim dolu bir müzik girmeye başlıyor ve kamera bir yazarın ismine odaklanıyor önce, renkler yavaş yavaş insanı gerecek şekilde soluklaşıyor ve bir entry göze çarpıyor... ''kardeşim sen meriçsin, yengeleri ağzına alma!'' i

nsanı geren elektronik müzik daha da belirginleşiyor, bir nick beliriyor ekranda... bu ''evet, yengeç burcu kadınıyım...'' diye bir entry giriyor ve üç farklı ses beliriyor o sırada... fısıltıyla ''ilgi manyağı...'' diyor birisi, hemen ardından ''sen de az değilsin.'' diye bağırıyor bir başkası... en sonuncu ses normal konuşma tarzıyla ''yengem, canım yengem...'' diyor.

bir tarafta yengeciler ve onları meriçler diye suçlayanlar, diğer tarafta tarafta yengeç burcunu savunanlar ve hayatında bir tane yengeç kadını tarafından terk edilmiş gibi davrananlar var...

kamera tam o sırada sadece “ben yengeç burcuyum” dediği için kendisini bir anda davanın sanığı olarak bulan kadın yazara odaklanıyor..

kadın ne olduğunu anlamaya çalışırken kamera nickine gereğinden fazla yaklaşıyor... ekrandaki nicki büyüyor, küçülüyor, tekrar büyüyor. fondaki elektronik uğultu artık iyice rahatsız edici bir hal almış, sanki birazdan çok önemli bir şey olacakmış gibi gerilim yaratıyor ama aslında ortada hala hiçbir suç yok. kadın sadece yengeç burcu olduğunu söylemiş...

tam o anda ekran ikiye bölünüyor ve ekranın sağ köşesinde farklı bir nick beliriyor... oldukça sakin ve akıllı bir insan izlenimi uyandıran bu nick bir anda gelene geçene korkunç biçimde saldırmaya başlıyor... önce insanlara kendisi sövüyor ve hemen ardından kendine sövdürmeye başlıyor. çok şey biliyor gibi davranan bu yazar önce yengecilere saldırıyor, hemen ardından onları meriç olarak yadırgayanlara sövüyor ve en son suçsuz, günhsız yengeç burcu kadına sövüyor... ekran artık negatif bir renge dönüşüyor, müzik insanı korkunç biçimde sağır ederken ekranın belirli yerlerinde andropoz yazısı beliriyor.

film bitiyor.

(bkz: ekonovich)