zaman tüneli

en sevmediğim, fiziksel anlamda midemin bulandığı pis bir durumdur.

bir günden bir güne sormadım seni / körümüş gözlerim görmedim seni
boşa mecnûn eylemişim ben beni / hatâ benim günah benim suç benim

*

ömrün sonun, leylâ diyerek kalasın, bir gün leylâ diyerek ölesin. sana bu yaraşır, hak etmedin.

her şeyi boş olan günüm, pazartesiye erteledim kafamda. not almayacak kadar da çılgınım. hele de kafamın çalışmadığı şu dönemde.
sabah ilk plan okul, kırtasiye alışverişi, ev, okul.
öğlen çocuk doktoru randevuları ve ev alışverişi.
öğleden sonra… unuttum, fuck.

ennnn naaağğğlet hislerden birisidir.

hayatta en çok sevdiğim ve yıllardır aynı sahneyi paylaştığım piyanist arkadaşım ozan..

ozan..bu belirsizlik ve acı içerisinde kendisine tattırılan araftan dolayı akli dengesinin ve psikolojisinin kayda değer bir kısmını kaybetmiş ve derhal olay yerine intikal eden güvenlik güçleriyle beraber akli dengesini gecenin bir köründe hışır hışır otların içinde ayağında şort-terlikle aramak durumda kalmıştır.

canhıraş, samimi hislerle arama çalışmalarına katılanlara teşekkürlerimizi sunarız.

hazır çorba paketini tencereye döküp su ekleyin ve bana teşekkür edin.

#4041152 ekleme yapıyorum,
#4061442 garip rüyaları olan yazar.

bi biz piçiz anasını satayım.
diyoruz noluyo?
aynısı deniliyor mu bizim için? nerde... kalp kırmaya değmez sus dedikçe içimiz şişiyo. ama yok artık böyle olmayacağım.

birini göğsünden bıçakladığımı gördüm dün. ve yatağımın altında denize açılan bir bölme vardı, o bölmeye cesedi bırakıyordum. tekrar su yüzüne çıktığında da ne yapacağımı düşünüyordum.
en son katil oldum ben diye kafayı sıyırdım ve elime silahı alıp kafama dayamışken çok şükür uyandım..

ben de kötüyüm ama tırtım sanırım. *

onur can özcan - hırka.

(bkz: rüyada vegan bowl yiyen black metalci görmek)

yoldaş bu devrimden sağ çıkarsa sıkıntı büyük yalnız..

üç boyutlu modellerin (mesh) elle çizilmek yerine bilgisayar kodları ve matematiksel kurallarla otomatik olarak oluşturulmasıdır.
hep prosedürel bir şeyler yapmak istemiştim, bugün oyun motorunu kurcalarken prosedürel vazo üretimini becerdim yapay zeka sağolsun. aslında kristalde yaptım ama vazo daha iyi. ellede manuel yapabiliyoruz.

ilerde oyun yaparsam prosedürel eşya yapabilir miyim diye denedim.

ekonomiyi etkilemeyecekse sorun olmaz.

unity fos
unreal engine üzerinden devam et.
kafamı patlatıyorum tek başıma derken şans ayağıma geldi desene.

hep oyun motoru olmadan yapmaya çalışıyordum, bu defa unity ile bir şeyler yapmaya çalıştım. gittikçe ısındım, yapboz gibiymiş. sora sora yapıyorum, kodları yapay zeka yazıp nereye ne yapmam gerektiğini belirtiyor. vizyon ve fikir bende.
şu an raf koyabiliyorum yere.

“düşmüşüm belki
kanatlarım baki ”
yaşamın içinde “oynamıyorum ben” diyemiyoruz maalesef, o kanatlar çırpılacak mecbur..

(bkz: bir kelimenin yazar tarafından kullanılma çabası)

31 eylülde gerçekleşecek olandır.