zaman tüneli

batı ağıl düşerken gondor neredeydi lan cevap versenize lavuklar?!?!?! ne oldu sesiniz çıkmıyor laleler?? önce insan olsun biz size erkek olmaya kalkışacağınız zamanı söyleriz davar sürüsü

rüyanıza falan girebilir. gündüz sinirlenmem yetmiyor bir de rüyamda sinirleniyorum. bu ne biçim bilinçaltı? rüyamda şarj aletim bir gül dalına dolanmış şekilde duruyordu. bir bakıyorum benim şarj aletim gül dalında. nereden belli senin olduğu diye soracak olursanız kızım üzerine sticker yapıştırmıştı. hemen tanıdım. yaşlı bir adam almış gül dalına dolamış. sen kimden izin aldın diyorum? bakıyor. bu yaptığına hırsızlık derler diyorum. (abart) kötü, çok kötü bir rüya.

hemen modern hayattaki hz. yusuf'a sordum. bu çok saçma ama sen kesin bir anlamını bulursun dedim. hz. gemini hiç iyi şeyler söylemedi. moralmenlarım çoh bozzugtur, bana tokanma.

---! alıntı !---

eskiden izlediğimiz her reklamın bir kalitesi varmış. şu an televizyona baktığımda anlıyorum bunu. kaliteli tüm reklamcıları ve metin yazarlarını kaybetmişiz.

---! alıntı !---


reklamcılar aynı yerlerinde duruyorlar da değişen tüketicinin 3 saniyeye düşen odaklanma süresi ve tüketim alışkanlıkları.

okullar açıldı herkes s2ktir olup gittiyse ,az da biz tatil yapalım. en güzel zamanlarında.
günaydın

neşeden başımızın döndüğü bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

günaydın sözlük,

sabah sabah düşündüm de salı günü kadar "no name" bir gün yok. yüzyıllık yalnızlık kitabında marquez, 150 sayfa boyunca uzun uzun betimlediği karakteri "bir salı günü öldüğünde yağmur başladı." diyerek aniden öldürüyor.

oysa diğer günler öyle mi? pazartesinin ünü zaten dillere pelesenk halde. "sendromu" var bir kere, nasıl ünlü olmasın? çarşamba zaten hafta ortası, perşembe desen hafta sonuna az kaldı günü, cuma hem mübarek hem de çalışanlar, özellikle beyaz yaka için hafta sonunun başladığını müjdeleyen kutsal (!) gün. cumartesi pazar günlerini söylemiyorum bile...

gerçi benim gibi işsizliğin dibine vurmuş biri için her gün aynı ama neyse... yine de, bir yazarın sayfalarca betimlediği karakterini bir salı günü pat diye öldürmesi, salı gününün ne kadar değersiz bir gün olduğunu anlatan müthiş bir metafor bence...

normal sözlükte buna "pir zola" etkisi diyoruz.

nevi şahsına özgü kimse dir.

anlamsız bir güne daha merhaba demeden önce aynada kendimize "merhaba"!

günaydın sözlük!

pompa fiyatına yansıtılacak ne çok şey var bilseniz yataktan çıkmayı istemezdiniz. ama zorunluluklar...ahhh!

fenerbahçe üst yönetimi tarafından anlamsız şekilde "hırpalanan" başarılı premier lig klüp başkanı dır.

onunla iş yapmak varken kavgalı olmak ne kadar aptalca.

tam bir ortadoğulu kafası.

kabullenilmesi zor bir gerçektir.

termodinamiğin ikinci yasası "entropinin* artmak zorunluluğunu" tanımlar.

az önce işe gitmek için benzinliğin yanından geçerken motorin fiyatı olarak 96'yı gördüm. devamına bakmadım. eskiden 3 kuruş farklı olan benzinliği kovalardık, şimdi geçti o günler. şimdi geçmedi gerçi, çok oldu o günlerin geçmesinin üzerinden. ilk başta teğet geçti ekonomimizi büyük bir kriz. ama nasıl geçti bir bilseniz. o dönem neler neler özelleşti teğet geçsin diye. o günlerde üretim zayıfladı, kente hücum arttı. o dönem çakallar daha da çoğaldı, konseyler kafalarına göre iş yaptı ve bugüne geldik. bakın bakalım o kriz teğet mi geçmiş yoksa bağırsağa kadar mı köklemiş...

düşünün ki o zaman toplum ne kadar temizmiş. insanlar böyle bir reklamı yanlış anlayıp, bunu hiç kullanmadılar. jenerasyon ilerledikçe, insanlık daha çirkin hale gelmeye başladı. şimdi her şey bel altına özellikle çekiliyor.

borderline ciddi bir kişilik bozukluğudur. bu insanlarla normal ilişki ve iletişim kuramazsınız. ilginç gelebilirler çünkü standart insanların hayata bakış açılarından daha farklı bir bakış açıları vardır. bu noktada şunu unutmamak önem arz eder: bu durum bir yetenek değildir. bu durum, hastalığın onlara dayattığı bir sendrom biçimidir. yani onları "marjinal oldukları için beğeniyorsanız" frene basın. bu marjinallik değil.

hayat boyu ilaç kullanmaları gerekir. yani hayat boyu, düzenli olarak bir psikiyatr'ın kontrolü altında olmaları gerekiyor. bu yüzden, sağlıklı bir yetişkin yerine koyup ciddi kararlar almamanızı öneririm. bilhassa, borderline olan bir bireyle duygusal ilişki yaşamak, sağlıklı sınırlarınızı zamanla yok edebilir. düzenli anormaliteye maruz kalmak, duygu durumunuzu ve bakış açınızı bozabilir.

onları yok sayın, iletişim kurmayın demiyorum. sadece güncel durumlarını aklınızdan çıkartmayın. hiçbir davranışlarını ve tepkilerini de kendinize bağlamayın. git- geller sizden bağımsız şekilleniyor. bu durum rasyonel insanlar için çok zor. insan ilişkilerine hep "nedensellik" üzerinden bakan bireyler, borderline olan insanlarla çok zorluk çekerler. borderline insanlar size davranışlarının sebeplerini açıklayamazlar ve sık sık tavır değişikliğine giderler. bu insani iletişimlerde her değişimi bir nedene dayandırmak isteyen insanlar için çok güç bir durumdur. her şeyi üstlerine alınırlar çünkü. unutmayın, bunların sizinle hiçbir bağlantısı yok. - sizinle iletişim kuruyor olsalar da yok.

gurmeler hatırlar. (evet reklamında gurmesi olur)

ben allah'a şükür hiç psikoloğa gitmedim. küçükken dikkat dağınıklığım için annem götürmüş, hatırlamıyorum bile.

ama size durumu şöyle özetleyebilirim; sosyal medya boku sağolsun, bir tikli ve adının yanında psk. yazan bir arkadaş, takipçilerine resmen onedio testi sormuştu. :)

eskiden izlediğimiz her reklamın bir kalitesi varmış. şu an televizyona baktığımda anlıyorum bunu. kaliteli tüm reklamcıları ve metin yazarlarını kaybetmişiz.

bazı reklamları görünce " ben ne izliyorum" diyorum. mesela buna en iyi örneklerden biri "eti canga " reklamı olacaktır. dünyanın en anlamsız ve biçimsiz reklamlarından biri olabilir. "bu nasıl bir saçmalık" diyorum hem de her seferinde.

karam'ın çikolata reklamları aynı şekilde.. basit bir çikolata reklamı izlememiz gerekirken, pars'ın ( kara panter'in) kadraja girmesiyle "bu ne reklamı?" oluyoruz. atmosferi iyi kuruluyor, arka plan renkleri falan güzel ama reklamın kendisiyle, pazarlanan ürün birbirini tutmuyor.

ben çocukluğumun dr. oetker reklamlarını çok seviyorum. bana hep çok sıcak, çok "ev" gibi geliyordu. yıllar geçti, hala satış stratejilerini bozmadılar. reklamları hala benzer şekilde kurgulanıyor. bence gayet tutarlı bir ürün imajı yaratıyorlar. reklamı izlediğinizde de, neyin pazarlandığını anlıyorsunuz ve sizde bir garip duygu oluşturmuyor.

o ikonik reklam cümlesi hala aklımdadır " kabartma tozu pastayı nasıl kabartır? babam böyle pasta yapmayı nereden öğrendi?"

böyle şeyleri düşünmeye gerek olduğu kanısında değilim. ararsanız daima kötünün bir kötüsünü bulursunuz. bu herkesin hayatına ve yaşadığı koşullara göre şekil değiştirir. kimsenin "en kötüsü veyahut kötünün de kötüsü" birbiri ile aynı değildir.


pozitif olun.

size fazla soru soran, bunun karşılığında ise kalıp- ezber cümlelerle konuşan- akıl veren psikologtur. derdinize çare olmaz, laf kalabalığı yapar. ilk seanstan sizde bir farklılık yaratmamasından anlarsınız.

psikolog ve psikiyatr konusunda tamamen iç güdülerinize güvenin. ilk seanstan sonra dahi duygusal bir rahatlama hissetmiyorsanız, yanlış kişiye gitmişsiniz demektir.

not:

bu arada şu an çoğu psikoloğun fazlasıyla niteliksiz ve donanımsız olduğunu düşünüyorum. internetten online ders verir gibi, herkes online terapi vermeye başladığı için bu işte kalite falan kalmadı. eskisi gibi kapısını çaldığımız nitelikli psikologları mumla arıyoruz.

şu anda üniversite öğrencileri veya yeni mezunlar bile seans verdiği ile ilgili ilanlar açıyor. ne biliyorsunuz ki neyi analiz ediyorsunuz? lisans mezununun, minimum yüksek lisans bitirmeden vaka bakmaya hazır olabileceğine ( türkiye şartlarında) kesinlikle inanmıyorum. türkiye'de psikoloji lisans bölümleri sadece ezber üzerine eğitim veriyor. 2-3 tane mini stajlarınız oluyor o kadar. bunlar danışan almak için, yönlendirmek için yeterli değil. ben bu işte minimum yüksek lisans mezuniyetini yeterlilik sayarım.

teknoloji iyi bir yerde değil. çoğu insan bu konuda ciddi soyuluyor.

terapi seansları da yeni bir ticaret biçimi oldu.