zaman tüneli

tam bunu yazacaktım. üstelik kansız fetihtir. barış içinde katılım sağlanmıştır.

nasıl?, niye? nasıl olabilir? imkansız...

hayatımın son iki senesi, dalyaraklığın ve saygısızlığın adını koyup gerektiği yerde sınır çektiğim için kibirli ve götü kalkmış ilan edilerek geçiyor.

fırında balık yaparken buğulamaya benzemesini istemiyorsanız tariflerden 10 dakika fazla pişirin.
- balıkla pişirme kağıdının arasına, alta sadece soğan koyun, tariflerdeki gibi limon dilimi koymayın, ekşi olur.
- hiçbir şey koymazsanız ya da pişirme kağıdını üstten de kapatmazsanız, bu sefer de kuru olur.

insan beyni varoluşu algılamakta oldukça yetersiz. özellikle de basit olan şeyleri hiçbir şekilde algılayamıyor.

beynin mekanizmasının görece ve kıyasa dayanması herhangi bir şeyi, kendi halinde kendinde şey olarak algılamasını imkansız hale getiriyor. o her şeyi birbiriyle, özellikle de kendisiyle ilişkilendirmek zorunda kalınca benliğinin ötesine uzanan her şey onu aşıyor.

saçma sapan nedensellik bağları kurmaya odaklanıyor. her şeyi neden-sonuç zincirine sımsıkı bağlayıp, sabitlemek istiyor.

aynısı arzu içinde geçerli. arzuların hiçbir nedeni yoktur. o halde nedeni olmayan şeyin sonucu ve sonu da yoktur. arzunun nesnesi yoktur, sadece kendisi vardır. istediği veya ulaşabileceği hiçbir şey yoktur. o kendisini ister sadece. herhangi bir nesnede kendisini beyhude yere görür ve onu elde edince kendisini elde edebileceği sanrısına kapılır. elde etmesiyle beraber kendisiyle hiç alakası olmadığını görür. bu sefer kendisini bulabileceği başka nesnelerin peşine düşer.

hayat sadece hareket ile alakalıdır. hareketin hiçbir hedefi yoktur, kendisi vardır. nereye veya ne şekilde olduğu önemsiz. ama amaca bağlanmaya çalışan eşekler bunu kaldıramaz. koşmak yetmez, hedefte lazım onlara.

doğa ve varoluş yeterince açık. kafanız çok karmaşık sadece. anlama çabasının ötesinde kalıyor her şey.

psikolog veya kişisel gelişim zırvacılarının dediği gibi; hiç biriniz biricik, kıymetli ya da özel değilsiniz. her şeyin en iyisini hak etmiyorsunuz. daha da kötüsü hiçbir şeyin en iyisi diye bir şey yok. o sadece kıyaslayan ahmak beyninizin sanrısı.

saygı ya
ilişkinin türü fark etmeksizin saygı.
o kadar önemli ki aslında.

inanırım. kendime rağmen hala hayattayım, bi şeyler dönüyor olabilir.

böyle bir şart mı var? çok fazla cinsiyet normlarının ağızından konuşuyorsunuz. kiminle ne zaman evleneceğinizi, kaç yaşında çocuk yapacağınızı toplum belirleyemez.

bu yaşa kadar, tüm dayatmalara rağmen evlenmedim. sayısız kez evlenme teklifi aldım ve hepsini bilinçli reddettim. insan kendi hayatını ve kendisini tamamlamadan, kendi isteği dışında böyle bir kararı almamalı.

evlilik içinde 2 kişinin yaşadığı bir evdir. içine girdiğiniz evde , karşınızdaki kişiyle yaşayacağınız her sorunu göğüsleyecek kadar psikolojik direnç, sevgi ve bağlılık sahibi olmanız gerekiyor. başka birinin karar verdiği evlilik zamanına uyarak bir birliktelik sağlarsanız, ilk kavgada buna vesile olan herkesi suçlar ve kendinizi asla affetmezsiniz.


teyzem benzer durumda. en büyük teyzemin yönlendirmesiyle, uygun görülen biriyle evlendi. 47 yaşında olmasına rağmen, depresyondan depresyona koşuyor. bin pişman şu an. yani yaşınız kaç olursa olsun, bu yolun sonu belli.

yapmayın, etmeyin.

sırf yaşlı diye ha

zamanında ben özlerken neredeydin.
umarım sevgilin kayganlaştırıcı yerine yanlışlıkla kas gevşetici kullanır da 3 gün altına s.çarsın. defol git der engellerim.

geri dönmek istiyor herhalde deyip düşünmek için zaman isterim, 3 yıl sonra "ben de özledim ömrümm" yazarım.

&sonsuza dek mutlu yaşadılar.

atacağım cevap net şu olurdu:

"aradığınız duygu zaman aşımına uğradı. bir de benden sonra görüştüklerinizi deneyiniz."

ilişkisizlik güzel şey aslında.

kendinize ait bir özgürlük, size ait bir alan ve sonuna kadar sadece kendinizi düşünerek alabileceğiniz kararlar...

insan kaybetmediği şeyin kıymetini anlayamaz. bekarlık insana kendi hayatını istediği telden yaşama şansı verir. o yüzden ilişki işlerine çok düşmemek lazım.

“kim kiminle uyumlu görünüyor” uygulaması yapılsa bence patlar.

ve öyle işkembeden tahmin de değil, belli kriterler ortaya konulur. belli bir puan sistemi getirilir, buna göre sonuca ulaşılır.

cevabım tam olarak şu olurdu:

"whatsapp durumumda yazıyor aslında . "meşgul" - "müsait değil"

türkiye'de imkansız.

türkiye'de artık insanların seviştiğine bile inanmıyorum. sevişmek sevgi ve olumlu duygular biriktirmiş olmanın sonucunda gelişen fiziksel bir çekimdir. insanlar nefret kusmaktan, güzel duygular hissetmeyi unuttular.

umarım bir cinayet sahasını/ ev içi gelişen kavgayı seks sanmamışsınızdır.

artık o boyuttayız.

aslan harici hepsi. kovası, terazisi, akrebi, balığı.. alayı ezik.

koç kadını ile geçinemiyorum ama bunlar aşırı tutkulu oluyor. tatlı tatlı yemenin acı sıçmasını bunlarda bulursunuz.
yengeç: bunların kadınından da erkeğinden de bir halt olmaz
ikizler: aşırı flörtöz ama gösterip vermeyen cinsten olurlar.
kova: çözüm odaklı burçtur ama lider olmaya çalışırlar.
yay: bunların kadınını bilmiyorum da erkeğinin çenesi hiç durmuyor. gay modacı gibiler, metroseksüelliği de yaşatıyorlar.

ülkenin genel hali. nereden geldiği belli olmayan bir depresyon, umutsuzluk hâli ve tatminsizlik var. hepimizin üzerine veba gibi çöktü. bu hâl hayatımızın her alanına sızdı. ilişkilerimizde mutlu olamıyoruz , çıkıp 2 kahve içmek veya eğlence mekanlarına gitmek kafamızı dağıtmıyor. her yerde sadece sorun- sıkıntı ve kaybolan hayallerden bahsediyoruz. bazen kobay olarak seçilen bir ülke olduğumuzu düşünüyorum inanır mısınız? bu kadar olumsuzluğun başka bir açıklamasını bulamıyor zihnim.


hava mesela çok güzel. tam sevdiklerinle bir sahile inip, cay- bisküvi- cekirdek yapma havası fakat nerede bizde o istek? huzur? mutluluk ve beraber olma isteği? yağmurlu havanın bile tadını çıkartamayacak kadar uç noktalara geldik. tanrı yardımcımız olsun.