zaman tüneli

"insanların varlığını belirleyen şey,
onların bilinçleri değildir; tam tersine,
onların bilincini belirleyen, toplumsal varlıklarıdır."
bu marx"ın sözünün tamamı.
insanların nasıl düşündüğünü yalnızca kendi iç dünyaları belirlemez, içinde yaşadıkları toplum, ekonomik koşullar, çalışma biçimleri ve sahip oldukları imkânlar da onların düşüncelerini şekillendirir
mesela-sanırım çalışmaktan artık bıktığım için hep çalışma üzerine örnek veriyorum ama- ekonomik olarak rahat yaşayan birinin kendine sorduğu soru ile ay sonunu zor getiren birinin sorusu farklı olur. biri özgürlük, istediğim işi seçebilmek derken diğeri özgürlük geçinebilmek için sevmediğim bir işi yapmak zorunda olmamak der.
yani bizler yalnızca kendi düşüncelerimizin yaratıcısı değiliz, aynı zamanda yaşadığımız dünyanın da bir ürünüyüz maalesef. bunu düşündükçe kendimizi suçlamayı da aza indirebiliriz.

kadın dizisinde duymuştum bu sözü. gerçek çaresizliği çok güzel anlatan bir diziydi. sonradan aşırı dramdan bayılacaktım neredeyse. neys’ söze gelelim;

kadın kadının kurdu değil, yurdu olmalıdır.

sözlük içi için yazmıyorum. söz meclisten dışarı.

gerçek hayatımda elimden gelen bir şey varsa yapmak için uğraşırım. evrak işleriyse boğularak uğraşırım, yine de halletmeye çalışırım. bugüne kadar hiç bir kadınla bir alıp veremediğim olmadı demeyeceğim. bana kurt olanları gördüm. iş yerlerimdeydi hepsi. klişe tecrübeler yaşadım, ayağımı kaydırma çabaları gördüm. kaymadım. n’oldu? değdi mi göt?

kadınları çekemeyen kadınları sevemiyorum. itici geliyor. ojesini, çantasını, ayakkabısını konuşup, sürekli gömücü şekilde eleştiren ve hakkında kötü konuşan biri varsa bir gıcığıma gidiyor. neys’ bir şeyleri yanlış yapıyorum sanırım, ki hiç arkadaşım yok bu aralar. olsun, iyiyim iyi.

ben hep elli liralık yiyorum. kendim yapıyorum. ihtiyacım kadar yapıyorum.

kafan açıkken iğrenç, kafan güzelse şehvetli.

mesaj engeli only. sol kayıyor, simetrisi bozuluyor. okb’de yok. yine de düzgün dursun. cetvel lazım değil, aynen.

güno gençler. bugün müzik falan yok. kendi başınıza ayılın...

onunla da olmuyor, onsuz da olmuyor. enteresan bir bok.

ayılalım.

bu işin tadı kaçtı muhsin

bayadır doom scroll yapmıyorum. felaket sıyrıldım. müthüüüüş, ehe
ben o keşfeti tuğla tuğla döşedim taam mı? öyle vıttırı vızzık videolar gelmesin diye 0.001 salisede atlamak kolay mı? baş parmağıma sancılar girdi fakat değdi. bir tane saçma video göremezsin. ama işte bayadır hiç bir şey izlememe noktasına geldiğim için yine bozuluyor. en baştan yaratmam gerekiyor. uğraşmıyım diye açmıyorum ne instayı, ne tiktok’u.

insanların kendini anlattığı videoları seviyorum. aynı şeyleri deneyimlemiş miyiz, öyleyse o ne düşündü bunu yaşarken falan, iyi geliyordu. vizyonlu insanlar evlerini nasıl döşemişler, dekorasyon göz kanatacak şekilde mi? detay içeren tüm videoları seviyorum.

bir ara sadece korkunçlu videolar çıkıyordu mesela. yeni ev alınmış, tüm para o eve döküldüğü için başka yere taşınamayışının çaresizliğini anlatıyorlar. ya da çatıda gizli odalar bulunuyor. kilerde ara sıra başkasının yan duvardan girip yaşadığını keşfetmeler… hepsi mükemmeldi. sonra ciddi ciddi korkacağım raddeye gelince yeniden salmıştım sosyal medyayı. şuan mesela salık halde, iyiyim.

yeniden uyusam 2 saate uyanır mıyım düşüncesiyle cebelleşiyorum. ölüm uykusunda gibi uyuduğum için kendime güvenemeyip, işe gitmeden üç bardak kahve planladım. sonra da ıyy kalbim ağrıyo ıyy ne rezil bir sancı…

müşterilerim hakkında bok için diye düşündüğüm gibi kendime de düşünüyorum. kendime zaten hep acımasızım. içerden nasıl dövülüyorum bilsen,… yine mi mavi ekran?

dalmışım saklayamıyorum,
bi’ beş yüz yıl atlıyamıyorum,
ağzını da bantlayamıyorum,
maymun koca karının kafamda

ıq

sabahın yedi ellisinde bir erkeğin ne kadar ruj yediğini merak ettiren o detay..

neyse benle öpüşenler şanslı. istatistikten düşelim lütfen. öpüşeceksem ruj sürmüyorum.

birazdan yapacağımdır.

unutabilmek veya düşüncelerimi kontrol edebilmek. hafızamdaki bir bilgiyi atarım windows c ye orada takılır lazım olunca çıkarırım, hatırlamak isteyince hatırlarım. bu da beni olaylara kişilere ve kendime nesnel bakabilen biri yaptı..

osmanlıyı parçalayan siyonist- haçlı ittifakının kurduğu; tefeci, borsacı, tekelci sömürü düzenini yıkmaktı. halk nezlinde buydu.

çünkü, tefeci, köleci, borsacı üçkağıt ekonomisine bağlı luayikçi partiler 80 senedir bu milletin kıçında açlıktan örümcek ağı bağlatmışlardı.

şimdi akp de diğerlerinden yana çıktı.

aklı olan görüyor, siyasi partilerden bir halt olmaz, oy verme ile bu kölelik bitmez.

ikiyüzlülük.net...

foot gourmet profili açıldığı günden beri midi ortalıkta yok, akıllarda soru işareti....

benim de çok kötü oluyor, ilaç ağrı kesici falan kullanıyorum..