zaman tüneli

engel bey merhaba. neden engel?
çünkü bir şeye engel koymazsam, başka bir şeye engel koymam gerekir. bu da kaosa yol açar.

öpüşülünür, bi problem olmaz.

ooh, and my parents love me (na-na-na-na-na-na-na-na)
ooh, and my girlfriend loves me, ooh (na-na-na-na-na-na-na-na)

kaiser chiefs - everyday ı love you less and less

eko.

(bkz: ben kimin feykiyim)

valla engellediğim adamın engelini hiç bir yerden kaldırmam. o kadar da omurgasız değiliz be.

tm.

ceviz toplamanin psikolojisine iyi geleceğine ikna ettim. şuan iyi ama arada blackpinkçilik ve manifestçilik oynama huyunu biraktiramadim.

bir soru. bu sözlük üretemediği , yorumlayamadığı ve de bilmediği için, soru sorar, önerme üretir ve de anket üretir.

ha bi de kendinin ne olduğuna bakmadan başka sözlüklere "çöplük" der.

benim bilmediğim başka bi numarası var mı bu sözlüğün?!...

"insanların varlığını belirleyen şey,
onların bilinçleri değildir; tam tersine,
onların bilincini belirleyen, toplumsal varlıklarıdır."
bu marx"ın sözünün tamamı.
insanların nasıl düşündüğünü yalnızca kendi iç dünyaları belirlemez, içinde yaşadıkları toplum, ekonomik koşullar, çalışma biçimleri ve sahip oldukları imkânlar da onların düşüncelerini şekillendirir
mesela-sanırım çalışmaktan artık bıktığım için hep çalışma üzerine örnek veriyorum ama- ekonomik olarak rahat yaşayan birinin kendine sorduğu soru ile ay sonunu zor getiren birinin sorusu farklı olur. biri özgürlük, istediğim işi seçebilmek derken diğeri özgürlük geçinebilmek için sevmediğim bir işi yapmak zorunda olmamak der.
yani bizler yalnızca kendi düşüncelerimizin yaratıcısı değiliz, aynı zamanda yaşadığımız dünyanın da bir ürünüyüz maalesef. bunu düşündükçe kendimizi suçlamayı da aza indirebiliriz.

kadın dizisinde duymuştum bu sözü. gerçek çaresizliği çok güzel anlatan bir diziydi. sonradan aşırı dramdan bayılacaktım neredeyse. neys’ söze gelelim;

kadın kadının kurdu değil, yurdu olmalıdır.

sözlük içi için yazmıyorum. söz meclisten dışarı.

gerçek hayatımda elimden gelen bir şey varsa yapmak için uğraşırım. evrak işleriyse boğularak uğraşırım, yine de halletmeye çalışırım. bugüne kadar hiç bir kadınla bir alıp veremediğim olmadı demeyeceğim. bana kurt olanları gördüm. iş yerlerimdeydi hepsi. klişe tecrübeler yaşadım, ayağımı kaydırma çabaları gördüm. kaymadım. n’oldu? değdi mi göt?

kadınları çekemeyen kadınları sevemiyorum. itici geliyor. ojesini, çantasını, ayakkabısını konuşup, sürekli gömücü şekilde eleştiren ve hakkında kötü konuşan biri varsa bir gıcığıma gidiyor. neys’ bir şeyleri yanlış yapıyorum sanırım, ki hiç arkadaşım yok bu aralar. olsun, iyiyim iyi.

ben hep elli liralık yiyorum. kendim yapıyorum. ihtiyacım kadar yapıyorum.

kafan açıkken iğrenç, kafan güzelse şehvetli.

mesaj engeli only. sol kayıyor, simetrisi bozuluyor. okb’de yok. yine de düzgün dursun. cetvel lazım değil, aynen.

güno gençler. bugün müzik falan yok. kendi başınıza ayılın...

onunla da olmuyor, onsuz da olmuyor. enteresan bir bok.

ayılalım.

bu işin tadı kaçtı muhsin

bayadır doom scroll yapmıyorum. felaket sıyrıldım. müthüüüüş, ehe
ben o keşfeti tuğla tuğla döşedim taam mı? öyle vıttırı vızzık videolar gelmesin diye 0.001 salisede atlamak kolay mı? baş parmağıma sancılar girdi fakat değdi. bir tane saçma video göremezsin. ama işte bayadır hiç bir şey izlememe noktasına geldiğim için yine bozuluyor. en baştan yaratmam gerekiyor. uğraşmıyım diye açmıyorum ne instayı, ne tiktok’u.

insanların kendini anlattığı videoları seviyorum. aynı şeyleri deneyimlemiş miyiz, öyleyse o ne düşündü bunu yaşarken falan, iyi geliyordu. vizyonlu insanlar evlerini nasıl döşemişler, dekorasyon göz kanatacak şekilde mi? detay içeren tüm videoları seviyorum.

bir ara sadece korkunçlu videolar çıkıyordu mesela. yeni ev alınmış, tüm para o eve döküldüğü için başka yere taşınamayışının çaresizliğini anlatıyorlar. ya da çatıda gizli odalar bulunuyor. kilerde ara sıra başkasının yan duvardan girip yaşadığını keşfetmeler… hepsi mükemmeldi. sonra ciddi ciddi korkacağım raddeye gelince yeniden salmıştım sosyal medyayı. şuan mesela salık halde, iyiyim.