zaman tüneli

en kötü, en kötülükten beslenen, en kötü kalpli yazarları anketidir.
ekonovic bi anket hazırlarsan sevinirim. ben bilemiyorum nasıl yapıldığını. eyvallah.

küçükken büyüklerin düğününe giderdim şimdi küçüklerin düğününe gidiyorum.
küçükken abi dediğim yaşa geldim şimdi bana abi diyorlar.
psikologlarım dawn.

kim demiş..?

atlet giydim kazağımın altına geçen gün. ondan önce de gömleğimin altına giymiştim. artık atlet giymek istiyorum.

sözlük kaoslarından ayrı yaşamak güzel bir kafa dinginliği veriyor. benim kavgalarım reel hayatta. sanalın biraz huzurlu olması gerekiyor. en azından benim ruhum için.
ancak gençler-çıtırlar- aksiyon seviyor. sözlük de onların sayesinde hareketli, bereketli.. umarım kafayı toparlayıp dönerler. ben kavgalarını olmasa da onların kalemini okumaktan memnunum.

öyleyim ki zaten.

misss...

yapılıyor yani ben yapıyorum ama mesela makara yapmayanlar makara yapanlara laf ediyor aşko siz keyif almıyosanız alana neden laf ediyosunuz
hayır madem bilgi entrisi girmeye çok meraklısınız kimse sizi tutmuyo girin o zaman her şeyi de devletten beklmeyin
siz de az değilsiniz dün kezban anketinde sözlük hiç olmadığı kadar aktifti hadi hadi siz de istiyosunuz ama yarattığınız o elit melankolik persona bunu yapmanıza izin vermiyo

bedava değil mi, düşünürüm.

#4079054
abi ayakkabılar korkunççççç
korkunççç ötesiii

böyle düşünen insan ya ziyadesiyle iyimserdir ya da kendini henüz yeterince tanımıyordur.
insan ruhunun karanlık tarafları, sandığımızdan çok daha geniş.. hepimizin içinde henüz tanışmadığımız, hangi şartlarda ortaya çıkacağını bilmediğimiz taraflar var. hangi olayın, hangi kaybın, hangi korkunun ya da hangi travmanın o kapıyı açacağını kestiremiyoruz.

bazen insan kendisi hakkında kurduğu bütün o ahlaki cümleleri, hayatın önüne koyduğu tek bir sınavda yeniden yazmak zorunda kalabilir. ben asla böyle yapmam dediğimiz şeyleri yaptığımızı, yapabildiklerimizi gördüğümüzde de şaşkınlıktan dilimiz dışarı taşabiliyor.

önemli olan iyi bir insanım” diyebilmekten ziyade kendi içimizdeki karanlığı da tanıyıp, ona rağmen nasıl davranmayı seçtiğimizi bilmek. iyilik belki de kendimiz hakkında fazla emin olmamak- olamamaktır. kendine kefil olmak yerine, kendini tanımaya devam etmektir.

o şehirde yaşamak, hayatını o şehirde geçirmektir.

çalışmak, öğrenci olmak. bir şehri ve insanını tanımanın en iyi yolu.

bu sözler genellikle mevlana tandanslı olurlar ama işte ne kadar kezbanca olursa olsun söyleyene göre tolere edersin.

ben trip atmıyorum, değerimi hatırlatıyorum.

o şehirde öğrenci olmak. en aylak gezginler onlar olacaktır.

çıtır kızlar grubunun şarkısını hatırlattı
"iyi kızlar cennete
kötü kızlar her yere
çıtır kızlar nereye
nereye de giderler"

hafta sonu klasiği; pijama, terlik, televizyon.. tuvalet giyecek ruh iklimim yok. dokunan olmazsa iki gün ev halindeyim.

bazı insanlar hep çocuk.. yetişkin olabilmek, yetişebilmek için pişmek gerekir. bazen kendi aklının olgunlaşmasıyla, bazense yaşadıklarının tecrübesiyle ya da maruz kalınan çilelerle... hayat herkese aynı imkanları sunmuyor maalesef. tüm eleklerden geçip hala ham kalan insanlar mevcut. diğer insanlar selameti için onlardan uzak durmalı.

içinde biraz da olsa yaşamaktır. zaten her yerin enerjisi bile farklıdır.