zaman tüneli

japon pornosu gibi, buzlayarak yayınlasa bari trt...

rafet el roman/nerdesin

ku de gıras onu uçuracaktı da hain inceller kızın önünü kestiler.

güzel olmanın bazı dezavantajları var. hani bir şaka vardır ya "yüzüme vurma yüzümle para kazanıyorum." mesela hazal kaya bir röportajında şey demişti.

en büyük korkum kaza geçirmem ve yüzüme bir şey olması. düşünsenize sizi çocukluğunuzdan beri güzel kızım diye sevmişler. sürekli kucaktan kucağa gezmişsiniz.

çirkin denilen çocuklar böyle büyümediği gibi kaybedeceklerini düşündükleri korktukları da bir güzellikleri yoktur.

zordur, işi gücü salmış, akşama kadar sözlükte gezmektedir. kaldırabilirsen kaldır.
(bkz: kalk kız soğan hazırla)

uçurmaması daha doğru.

(bkz: aygıt kocaman) üstelik dün eko olduğu da kanıtlandı.
(bkz: pavelviktor) büyük ihtimalle o da eko.

poine daha bugün barış çubuğu uzatırken daha malzemem var bak he diye tehdit ediyor mesela. geriye bir ismim kaldı eoooo ahahahahha.


(bkz: yoldaş afk)

birinin sözlükten atılmasına oy birliğiyle karar vermek bana biraz tuhaf geliyor. sonuçta burası kimsenin kendi özel alanı değil, herkesin yazabildiği bir yer. bir yazarı sevmeyebiliriz, yazdıklarını beğenmeyebiliriz, hatta bazen aynı ortamda bulunmak bile istemeyebiliriz. ama bu, onun burada bulunup bulunamayacağına karar verme hakkını bize vermiyor bence.

bugün çözülemeyen sudoku olur, yarın başka bir yazar. mesele isim değil, mesele kimin kalacağına kimin karar verdiği. eleştirmek başka, birini göndermeye kalkmak başka.

sırf motorsiklet videoları ile başak oğlanı olmasın diye abdulkerimi kesen koca yürekli okan buruk.

milkşeyh güzel kızdı ama aaa milkşeyh lan doğru sözlüğün en güzel kızı milkşeyh diyecektim vay be radyo yayını zamanlarının foti atan dilberi. ahahhshs..

çoluk çocuk basmış yine her yeri, "hatun kaldırmak" denen eylemin başarıya ulaşmasındaki tek faktör kadının buna izin vermesidir. bu erkeğin başardığı bir şey değil, tam aksine kadının müsaade ettiği bir şeydir. yani ortada bizim cinsimizin başardığı bir şey yoktur, bunları ne kadar erken öğrenirseniz geleceğe daha sağlıklı bakabilirsiniz.

bence en güzeli sandviç methodu ama işte karşımda olsa küfredeceğim kadar cinlendiğimden, yapamıyorum. direkt eleştiri.

bir arkadaş ortamında bir konu açılmıştı, herkes fikrini söylüyordu. biri benim düşünceme katılmadı ve daha ben cümlemi bitirmeden “sen zaten anlamamışsın” dedi. o an ne diyeceğimi bilemedim, sonra eve gidince aklıma on tane cevap geldi tabii.

bence karşıt düşünceyi yermek biraz da kendi fikrinden emin olamamakla ilgili. çünkü gerçekten haklı olduğunu düşünüyorsan karşındakini küçültmeden de anlatabilirsin.

hem herkes aynı düşünse sohbetin ne anlamı kalır ki? ben bazen sırf fikrimi değiştirebileceğim bir şey duyarım diye başkalarını dinliyorum. illa ikna olmak zorunda değilim ama belki bilmediğim bir şey öğrenirim.

tabii bunu anlatırken kimseye yukarıdan bakmamak lazım. yoksa karşı çıktığımız şeyin kendisini yapmaya başlıyoruz.

bir milkşeyh vardı, kafası hariç 87 kilo. hormonlu tantrum bile onu kaldıramadı.

bence sözlüğün bu konuyla bir ilgisi yok. tutuklanma konusunda yani. bence burada yazılanları savcılar okumuyor. twitter (x değil) savcıları olduğu için söylüyorum.

evet, çok mutluyum, sonunda kişisel bilgisayarı olan ve kafası çalışan birini bugün itibarıyla buldum. ben üreteceğim, o satacak biiznillah, beraber cumalara da gideriz, iki çay bile içeriz belki, belki yanında sürekli sıcak para taşıyan o keko kumaş patronları gibi bağıra çağıra selaminaleykiii diye bağırırız ulu orta. düşüncesi bile heyecanlandırıyor.

ıyy o ne öyle neler yazılıyor vay ınısını ya karı kız kaldırıyorum ordan kaldırıp buraya sokuyorum falan neler dönüyor lan puhh

övecek miydik?
benim için olması gereken budur. gerçi ne kadar karşıt olduğu ile de ilgili. ama karşıt düşüncenin doğası bu.
karşıt düşünen insanı yermek ayrı bir şey ve hoş değil. ama bazen o da gerekiyor.

ortadünyanın goblinleri arkadaş, adamlar gat çiğnemekten kafa trilyon olmuş, ağızları kırmızı kırmızı salyalı, yanaklarından biri balon gibi, vitaminsiz, terlikli, keleşli ayküsüzler sürüsü!

ben galiba sevgimi göstermeyi pek beceremiyorum. içimden sarılmak geliyor, gidip sarılmıyorum. özledim demek istiyorum, onun yerine ne yapıyorsun diye soruyorum. bazen annem yanımda otururken başımı omzuna koymak istiyorum ama nedense yapamıyorum. sonra o kalkıp gidince keşke biraz daha otursaydım diyorum.

insanın içinde bu kadar sevgi olup da onu gösterecek cesareti bulamaması çok tuhaf. sanki söylesem bir şey eksilecekmiş gibi değil de, söylersem bütün duygularım ortaya dökülecek ve ben onları nasıl toplayacağımı bilemeyeceğim gibi.

kalın klasikler.
bitmemek gibi bir özellikleri var.