zaman tüneli

dünyada eziyet gören hayvanlar, korkuyla büyüyen çocuklar, şiddete maruz kalan kadınlar, evinden yurdundan olan insanlar var. her gün yeni bir acıya tanık oluyoruz ve bazen bütün bunları düşünmek bile ağır geliyor.

hepsine üzülüyorum, hepsi için bir şey yapmak istiyorum ama bir noktada kendi sınırlarımla karşılaşıyorum. her canlıyı koruyamam, her haksızlığı düzeltemem, her acıya yetişemem. ne kadar istesem de tek başıma dünyayı daha adil bir yer haline getirecek gücüm yok.

galiba kendime itiraf etmekte en çok zorlandığım şey bu. merhametimin, elimden gelenlerin çok ötesine geçtiğini kabul etmek. insan bazen hiçbir şey yapmadığı için değil, yapmak istediği her şeye gücü yetmediği için çaresiz hissediyor.

yine de bütün bunlara üzülmekten vazgeçmek istemiyorum. çünkü bir gün her şeyi değiştiremeyecek olmam, değiştirebileceğim bir şeyin yanında durmamam gerektiği anlamına gelmiyor.

dayı kaos istiyor. yok sana kaos. temizliğimi bitirip evime kaçacağım bugün erkenden. trafikte telefona bakamam artık müzik kısmısını hallettim arabamın. fok yiyebilirsin dayı. iyi akşamların olmasın, bye.

tertipleyeceğiz elbette. her şeyin bir zamanı var.

poine'yi kaleye gömüp, midi ile şut çekeceğiz inşalaa. eko'da boş durmasın, gariban top toplasın kenarda boş durmasın. sısııs

çok eskilerde de hangi sözlük yazarı hangi ünlüyle yakışırdı diye bir başlık açmıştım. fakat iktidarımız biraz mutaassıp olduğu için evlilik dışı cinsel sekse kızıyor. bu sefer direkt evlendiriyorum. herkesi tıyneti ve davranışlarına göre uygun bir kişiyle tezevvüc ettirmeye çalıştım.

(bkz: lucifer) & feyza altun : vel fecir okuyan gözler, istemem yan cebime koy tarzı ilgi budalalığı, kendine güvenli görünme çabası altında derin bir orta alt sınıf ezikliği. bir de ikisinde de sağlam cimacı tipi var. mutluluklar.

(bkz: okan buruk'un askeri) & esra-ceyda ciciş kardeşler : yiyip bitirsinler tosunumu. biz de o eşsiz libidosuyla bir daha muhatap olmayalım.

(bkz: çözülemeyen sudoku) & rasim ozan kütahyalı: tam çamur çirkef ilişkisi. rok sinirlendikçe o ünlü repliğini sudoku'ya savursun. (bkz: ibrahim tatlıses'in kadını mısın)

(bkz: sadrazam icarus'un sol kanadı) & kylie jenner: bir insan poine'yi övüyorsa, onun izdivaçta dengi olsa olsa kylie jenner olur.

(bkz: kara kedi) vs enrique iglesias: bacım bırak şu sokaktan gelen adamları. yaşı yaşına boyu boyuna. hem senden önce ölürse, iyi bir mirasa da konarsın.

(bkz: sehpadaki midi klavye) & elliot page : bana aseksüelmiş gibi gelen bir kız yazar. bence kadınsı erkekleri seviyor ve elliot da dönme olduğu için midi'yi yormaz.

ağır duygusal süreçlerin ardından beynin kendini dinlenme moduna alması süreci. zihin karmaşık ve belirsiz süreçle baş edemeyince şalteri indirir sonra biraz rahatlayınca açar düşünce barajını.

yav ben naptım foto laykladım diye ırz düşmanı oldum. bu fotoma shrek dicki atan eleman değil mi ayrıca.
sen sus la

işim bu. başka türlü nasıl olacak.

atara atar, gidere gidersefsdfd

savun hayatım beni.. hiç çekinme.. sııssıs

benden adam olmaz diyenlerden gerçekten de adam olmaz. sısısıs

bazen her şeyi bir sonuca bağlamaya çalışmaktan yoruluyorum. her davranışın altında bir anlam, her olayın sonunda bir ders, her kararın arkasında uzun uzun düşünülmüş sebepler aramak zorunda değilim belki de. bazı sorularım cevapsız kalabilir.

zihnimin de biraz boş zamana ihtiyacı var. her boşluğu düşüncelerle doldurmak yerine, bir kahve içip pencereden dışarı bakabilmeliyim mesela. hiçbir şeyi çözmeden, hiçbir yere varmadan.

her şeyi anlamak zorunda değilim. bazen sadece hiç düşünmeden yaşamak da mümkün olmalı.

sanırım benden adam olmaz olmadı da zaten.

annenle baş başa kalamıyorduk. sıısıs

niye ağzına mı veriyorlardı da nefes alamıyordun.

(bkz: kalbimizdesin)

heralde öldüğümde anca

erkeğiz evelaalaa.

ben bunları konuşmaktan utanıyom artık. sısııss

bir süredir güncellenmiyor. üzücü..

fake yazarlar bitti gibi. ohh be..

gay mağarasında nefes almaya çalışan bir dirhem masum yazar gibi kalmıştık. sısııs

umarım, avare sözlük kalıtsal olmayı başarır da geri gelmezler buraya.

herkes mutlu olsun isterim. candanca.. bütün kalbimlefsdfdf

yine beğenilmedik...

anna karenina'yı okurken en çok düşündüğüm şey, bir kadının mutsuz olmasının bile toplum tarafından kabul edilebilir bir biçimi olması. evliliğinde mutsuzsan sabretmen, arzularını bastırman, iyi bir eş ve anne olarak görünmeye devam etmen bekleniyor. ama kendi mutluluğun için bu düzenin dışına çıktığında, bir anda herkesin hakkında söz söyleme hakkı bulduğu birine dönüşüyorsun.

beni anna'ya yaklaştıran şey kusursuz olması değil. aksine, çelişkileri, kıskançlığı, korkuları ve bazen kendi kendine bile itiraf edemediği duygularıyla çok gerçek bir karakter olması. yaptığı seçimlerin sonuçlarını yok sayamayız ama onu yalnızca bu seçimler üzerinden yargılamak da kolaycılık geliyor bana.

üstelik romanda erkeklerin hatalarıyla kadınların hatalarının aynı ölçüde karşılanmadığını görmek insanı rahatsız ediyor. toplumun ahlak anlayışı, söz konusu kadınlar olduğunda çok daha acımasız.

anna'nın hikayesi bu yüzden yalnızca yasak bir aşkın hikayesi değil de bir kadının kendi hayatı üzerinde söz sahibi olmaya çalışmasının ne kadar ağır bir bedeli olabileceğinin de hikayesi bence.

kitap bittikten sonra anna hakkında ne düşünmem gerektiğinden çok, onu bu noktaya getiren insanları ve şartları düşündüm . galiba bazı karakterler tam da bu yüzden unutulmuyor.
onları yargılamak için başladığımız yerde, kendi yargılarımızı sorgularken buluyoruz kendimizi.